NOWYMożesz teraz słuchać artykułów Fox News!
Od tygodni armia amerykańska po cichu gromadziła dane prezydenta Donalda Trumpa określił jako „armadę” na podwórku Iranu. Rozmieszczenie, rozplanowane w Zatoce Perskiej i poza nią, opowiada własną historię – historię wykalkulowanej presji popartej wiarygodnymi możliwościami.
Najnowszym sygnałem eskalacji jest ruch największego na świecie lotniskowca, tzw Marynarki Wojennej USA USS Gerald R. Ford i jego grupa uderzeniowa z Karaibów w kierunku Bliskiego Wschodu.
Nagromadzenie to zbiega się z pośrednimi negocjacjami między Waszyngtonem a Teheranem w sprawie sporu toczącego się wokół Iranu programu nuklearnego. Trump ostrzegł, że reżim musi całkowicie zdemontować swoją infrastrukturę nuklearną – w przeciwnym razie poniesie konsekwencje.
Prezydent Donald Trump zażądał, aby reżim irański zaprzestał programu broni nuklearnej. (Andrew Caballero-Reynolds/AFP/Getty Images)
W sercu amerykańskiej projekcji sił znajduje się kolejna grupa uderzeniowa lotniskowca: USS Abraham Lincoln — mobilna forteca na morzu, strzeżona przez niszczyciele i wyposażona do przeprowadzania precyzyjnych uderzeń w każdej chwili. Na pokładzie myśliwce F-35 i samoloty szturmowe F/A-18 znajdują się w zasięgu kilkudziesięciu kluczowych irańskich celów wojskowych i nuklearnych.
Tymczasem we wschodniej części Morza Śródziemnego niszczyciele USS Bulkeley i USS Roosevelt zapewniają dodatkowe możliwości uderzeniowe i rakietowe. obrona zasięg – i mógłby potencjalnie pomóc Izraelowi w obronie przed jakimkolwiek irańskim kontratakiem.
Dalej na południe, na Morzu Czerwonym, USS Delbert B. Black dodaje kolejną warstwę siły ognia wzdłuż jednego z najważniejszych szlaków żeglugowych na świecie. Morze Czerwone łączy Morze Śródziemne z Oceanem Indyjskim poprzez Kanał Sueski – korytarz, który transportuje znaczną część światowego handlu i dostaw energii.
Amerykański niszczyciel nie tylko chroni ruch handlowy, ale także zapewnia Waszyngtonowi elastyczność w zakresie szybkiego reagowania na zagrożenia przemieszczające się między Bliskim Wschodem a Europą.
Jeszcze bliżej wybrzeża Iranu, w Zatoce Perskiej i Cieśninie Ormuz, USS McFaul i USS Mitscher działają na jednym z najbardziej strategicznie wrażliwych szlaków wodnych na świecie. Każdego dnia przez Cieśninę Ormuz przepływa mniej więcej jedna piąta światowej ropy. Ich obecność sygnalizuje, że Stany Zjednoczone mogą zarówno bronić tego istotnego wąskiego gardła, jak i, jeśli to konieczne, uderzyć irańskie cele z bliskiej odległości.
Oprócz okrętów wojennych w regionie znajdują się zaawansowane samoloty, takie jak myśliwiec F-35, odrzutowiec zaprojektowany tak, aby prześlizgiwać się przez obronę przeciwlotniczą i precyzyjnie uderzać w cele. (Kpr. Isaac Cantrell/Korpus Piechoty Morskiej Stanów Zjednoczonych)
Oprócz sił morskich siły powietrzne Stanów Zjednoczonych są rozproszone w wielu bazach na Bliskim Wschodzie, co daje dowódcom możliwość szybkiego uderzania, obrony i utrzymywania operacji.
Z baz regionalnych operuje kilka typów samolotów bojowych, w tym F-15, F-16 i unikające radarów F-35. A-10 specjalizuje się w misjach wsparcia w bliskim sąsiedztwie przeciwko zagrożeniom pancernym.
Myśliwce te są wspierane przez sieć samolotów wsparcia. Tankowce KC-135 i KC-46 tankują odrzutowce w powietrzu, dzięki czemu mogą latać dalej i dłużej pozostać w powietrzu. Samoloty do walki elektronicznej EA-18G mogą zakłócać radar i komunikację wroga. Samoloty E-3 Sentry służą jako powietrzne centra dowodzenia, śledząc zagrożenia na dużych obszarach. Samoloty P-8 Poseidon patrolują i monitorują działalność morską.
KLIKNIJ TUTAJ, ABY POBRAĆ APLIKACJĘ FOX NEWS
Dodatkowo ciężkie transportowce — w tym samoloty C-5 Galaxy i C-17 Globemaster — przewożą żołnierzy i sprzęt, a drony MQ-9 Reaper zapewniają obserwację i mogą przenosić broń precyzyjną. Zasoby te zapewniają dowódcom amerykańskim elastyczność w działaniu w powietrzu, na morzu i na lądzie.
Podsumowując, rozmieszczenie w powietrzu i na morzu zapewnia nakładające się możliwości uderzeń, zasięg obrony przeciwrakietowej i kontrolę nad głównymi szlakami morskimi. Dla Iranoznacza to, że siły amerykańskie nie są skoncentrowane w jednym wrażliwym miejscu – są rozproszone, ułożone warstwowo i rozmieszczone tak, aby mogły działać z wielu kierunków jednocześnie.
