NOWYMożesz teraz słuchać artykułów Fox News!
The Sąd Najwyższy zganił prezydenta Trumpa za wykorzystanie przez prezydenta Trumpa ustawy o międzynarodowych nadzwyczajnych uprawnieniach gospodarczych do nałożenia radykalnych ceł z okazji Dnia Wyzwolenia, orzekając, że konstytucja przyznaje Kongresowi – a nie prezydentowi – władzę nad cłami.
Ale decyzja może nie być ostatnim słowem. Od ustawy o ekspansji handlu po ustawę o handlu z 1974 r., a nawet ustawy z czasów kryzysu, pozostaje wiele możliwości prawnych, które mogłyby pozwolić Trumpowi na ponowne utwierdzenie się w agresywnej pozycji handlowej.
W decyzji 6-3 prowadzonej przez George’a W. Bushamianowany Prezes Sądu Najwyższego John Roberts, sąd orzekł, że „twórcy przekazali władzę (taryfową) wyłącznie Kongresowi, pomimo oczywistych implikacji ceł dla spraw zagranicznych”.
Sędzia mianowany przez George’a HW Busha Clarence Thomas, sędzia mianowany przez Trumpa Brett Kavanaugh i sędzia Samuel Alito mianowany przez George’a W. Busha nie wyrazili sprzeciwu.
Protestujący trzyma znak podczas wysłuchiwania przez Sąd Najwyższy Stanów Zjednoczonych argumentów w sprawie ceł prezydenta Trumpa w środę, 5 listopada 2025 r. (Bill Clark/CQ-Roll Call, Inc za pośrednictwem Getty Images)
W „Dniu Wyzwolenia” w 2025 r. Trump powołał się na Międzynarodową ustawę o nadzwyczajnych uprawnieniach gospodarczych (IEEPA), sporządzoną przez byłego członka parlamentu Jonathana Brewstera-Binghama, DN.Y., w celu ogłoszenia sytuacji nadzwyczajnej, w której obce kraje „oszukują” USA
Ponieważ Roberts zamknął tę drogę, Trump mógłby spróbować wykorzystać to samo uzasadnienie bezpieczeństwa narodowego, aby powołać się na: Ustawa o rozszerzeniu handlu z 1962 rktóre częściowo umożliwia Departamentowi Handlu nakładanie ceł na „artykuły… importowane… w takich ilościach lub w takich okolicznościach, które zagrażają bezpieczeństwu narodowemu lub je osłabiają”.
W przeciwieństwie do IEEPA, prawo z czasów JFK zostało przetestowane w sądach, a sekretarz handlu Howard Lutnick oparł się na cłach celnych na stal i aluminium nałożonych przez swojego poprzednika Wilbura Rossa w 2018 r. na mocy tej ustawy, dodając do listy taryfowej o 407 importów więcej na tej podstawie, że są one „pochodnymi” dwóch zatwierdzonych metali.
WŁASNE WYBORY TRUMPA NA SCOTUS MOGĄ SKOŃCZYĆ SIĘ ZRANIENIEM GO CELAMI
Prezydent Donald Trump pokazuje przykłady ceł o charakterze niewzajemnym. (Mandel Ngan/Getty Images)
Podczas przesłuchania zatwierdzającego w 2025 r. Lutnick wyraził poparcie dla podejścia do ceł „kraj po kraju, w skali makro” i zgodził się z prezydentem, że Stany Zjednoczone są „strasznie traktowane przez światowe środowisko handlowe”.
Chociaż cła nałożone na mocy art. 232 ustawy o ekspansji handlu nie są natychmiastowe i wymagają od Departamentu Handlu przeprowadzenia formalnego dochodzenia, prawo zapewnia prezydentowi sprawdzoną przez sąd drogę.
W następstwie piątkowego orzeczenia senator Rand Paul, R-Ky. i inne osoby świętowały stwierdzenie sądu, że Trump nie może korzystać z „uprawnień nadzwyczajnych do uchwalania podatków”, ale Kongres zatwierdził już wcześniej inny sposób nałożenia ceł.
Ówczesny Rep. Albert Ullman ze stanu Oregon przygotował ustawę podpisaną przez prezydenta Geralda Forda, która wyraźnie dała prezydentom szersze uprawnienia do nakładania ceł: ustawę o handlu z 1974 r.
We wrześniu federalny sąd apelacyjny wydał wyrok przeciwko tysiącom firm, które zakwestionowały cła nałożone na Chiny na mocy sekcji 301 ustawy o handlu.
W takim przypadku przedstawiciel handlowy USA Jamieson Greer, mianowany przez Trumpa, mógłby domagać się ceł odwetowych wobec krajów stosujących nieuczciwe bariery handlowe – twierdzi. Globalna polityka Watch.
Następnie rozpoczęłoby się dochodzenie, obejmujące negocjacje z wybranymi krajami, a ostatecznie Greer mógłby uzyskać zgodę na nałożenie ograniczeń handlowych, jeśli w ramach dochodzenia wykaże, że Stanom Zjednoczonym odmawia się korzyści z umowy handlowej lub że taka umowa jest nieuzasadniona.
Jednak według raportów w większości przypadków nałożone cła wygasają po czterech latach.
Na korzyść Trumpa można argumentować, że to samo rozumowanie, którego Roberts użył do obalenia organu IEEPA, może obrócić się przeciwko przeciwnikom ceł, ponieważ ustawa z 1974 r. wyraźnie przyznaje władzy wykonawczej uprawnienia do ograniczania handlu.
Do jednostronnego nakładania ceł można również wykorzystać inny zapis ustawy podpisanej przez Forda.
Artykuł 122, część ustawy „Bilans płatniczy”, pozwala Trumpowi na tymczasowe egzekwowanie ceł lub kontyngentów importowych w określonych sytuacjach.
Prezydent może nałożyć cła w wysokości do 15% na 150 dni na wszystkie lub niektóre kraje, jeśli okaże się, że „utrzymują one nieuzasadnione lub nieuzasadnione ograniczenia w handlu USA”, zgodnie z Stowarzyszenie Liderów Branży Detalicznej.
„Uprawnienie to ma na celu zapewnienie władzy wykonawczej elastyczności w zakresie szybkiego reagowania na praktyki handlowe, które mogą zaszkodzić interesom gospodarczym USA lub skorygowania znacznych deficytów bilansu płatniczego” – stwierdziła grupa handlowa w czerwcowym raporcie.
Jednak raporty pokazują, że sekcja 122 nie została przetestowana w sądzie w tak szerokim zakresie, co może prowadzić do procesów sądowych i niepewności prawnej.
Inna potencjalna opcja polityczna dla Trumpa to ta, która spotkała się z ostrą krytyką, gdy prezydent Herbert Hoover podpisał ją wbrew radom ekonomistów na początku Wielkiego Kryzysu.
Ustawa taryfowa Smoot-Hawley z 1930 r., nazwana na cześć republikańskiego senatora Reeda Smoota ze stanu Utah i republikańskiego senatora Willisa Hawleya ze stanu Oregon, nałożyła cła na dziesiątki tysięcy towarów importowanych w nadziei, że ochroni amerykańskich producentów przed tragicznymi warunkami gospodarczymi.
Prawnuczka Hawleya, Carey Cezar z Baltimore, powiedział NBC News w 2025 r., że głosowała na Kamalę Harris i sprzeciwiła się cłom Trumpa po ponownym pojawieniu się nazwiska jej przodka w dyskursie publicznym.
Inni krytycy Smoota-Hawleya twierdzą, że jest to kluczowy powód, dla którego Kryzys był tak straszny i ekspansywny.
Jednak prawo w dalszym ciągu zapewnia Departamentowi Handlu mechanizm umożliwiający określenie, kiedy dany towar jest „dumpingowy” wobec amerykańskich konsumentów lub czy obcy kraj nieuczciwie subsydiuje eksport do USA, oraz zareagowanie cłami.
Ponadto, chociaż Trump nałożył cła głównie dla poszczególnych krajów, Smoot-Hawley wymaga, aby opłaty były stosowane w zależności od produktu.
PLIK – Prezes Sądu Najwyższego Stanów Zjednoczonych John Roberts przemawia podczas wykładu dla absolwentów szkoły prawniczej Georgetown Law School w 2025 r., w Waszyngtonie, 12 maja 2025 r. (AP Photo/Manuel Balce Ceneta, plik) (AP Photo/Manuel Balce Ceneta, plik)
Piątą drogą, w dużej mierze nieosiągalną dla Trumpa, jest Ustawa taryfowa Fordney-McCumber z 1922 r.
Senator Porter McCumber, RN.D. i republikanin Joseph Fordney, R-Mich., przyjęli ustawę zezwalającą republikańskiemu prezydentowi Warrenowi Hardingowi nakładać znacznie wyższe cła niż były wówczas standardowe, w nadziei, że uchronią amerykańskich rolników przed gwałtownym spadkiem dochodów po I wojnie światowej.
W jednej z pierwszych współczesnych napomnień o protekcjonizmie Fordney-McCumber został skrytykowany za zezwolenie na cła sięgające 50% na kraje, w tym na sojuszników, co twierdzili przeciwnicy miał niezamierzony skutek w postaci osłabienia zdolności Ameryki do obsługi długów wojennych.
Ostatecznie Fordney-McCumber został zastąpiony przez Smoota-Hawleya, a wszelkie pozostałe postanowienia uznano za przestarzałe w związku z ustawą o wzajemnych umowach handlowych podpisaną przez prezydenta Franklina Roosevelta w celu zniesienia niektórych ograniczeń handlowych Kongresu.
KLIKNIJ TUTAJ, ABY POBRAĆ APLIKACJĘ FOX NEWS
RTAA przeniosła władzę taryfową z Kongresu na prezydenta, przyznając wówczas uprawnienia do dwustronnych negocjacji mających na celu obniżenie ceł.
Ta dynamika, często nazywana „wzajemnością”, jest wykorzystywana w epoce Trumpa nie do obniżania ceł, ale do ich podnoszenia.
