W tym momencie łatwiej byłoby przestać nazywać Christiana McCaffreya uciekającym i zacząć nazywać go „przestępcą”. The 49ers z San Francisco Gwiazda sprawia, że koordynatorzy defensywy tracą sen, a może nawet kwestionują swoje wybory zawodowe. W 6. tygodniu McCaffrey po raz kolejny przeprowadził klinikę piłkarską, odnotowując siedem przyjęć, 111 jardów z akcji i szybkie przyłożenie, ponieważ najwyraźniej to dla niego po prostu kolejna niedziela.
W ciągu sześciu meczów McCaffrey zaliczył już 46 przyjęć, co równa mu się z Mattem Forte z 2014 r. i Alvinem Kamarą z 2020 r. pod względem największej liczby chwytów przez running back w pierwszych sześciu meczach sezonu w historii NFL. Gdzieś Forte i Kamara prawdopodobnie powiedzieli: „Tak, ten facet to ktoś inny”.
McCaffrey dołączył także do klubu tak ekskluzywnego, że przydałaby mu się aksamitna lina. Jest piątym biegaczem w historii, który zanotował co najmniej pięć przyjęć w pierwszych sześciu meczach swojej drużyny w sezonie, dołączając do Forte, Darrena Sprolesa, Priesta Holmesa i Larry’ego Centers. To nie tylko imponujące, to historyczne. Ale McCaffrey na tym nie skończył. Jest teraz pierwszym biegaczem w historii NFL, który zdobył co najmniej 50 jardów w każdym z pierwszych sześciu meczów swojej drużyny. Pomyśl o tym. Obrońcy wiedzą, że piłka leci w jego stronę i nadal nie mogą go zatrzymać. To jak próbować złapać dym.
Aby liczby były jeszcze większe, McCaffrey dołączył do Pro Football Hall of Fame, Marshalla Faulka, jako jedyny zawodnik w historii, który zdobył co najmniej 50 jardów w biegu i 50 jardów w odbiorze w pięciu z pierwszych sześciu meczów swojej drużyny w sezonie. Razem z Keithem Byarsem zajęli czwarte miejsce w karierze pod względem liczby zdobytych jardów, zdobywając co najmniej 50 jardów przez biegacza w erze Super Bowl (46). Tylko Larry Centers, Faulk i Ronnie Harmon mają więcej na koncie, co pokazuje, jak rzadkie jest w jego przypadku połączenie biegania i zdobywania doskonałości.
McCaffrey to nie tylko podwójne zagrożenie; jest podwójnym koszmarem. Niezależnie od tego, czy łapie podania niczym skrzydłowy, czy wykonuje wślizgi niczym kod do gry wideo, na nowo definiuje, czym może być bieganie do tyłu. I obecnie robi to na poziomie, do którego nawet podręczniki historii mogłyby mieć problem z dogonieniem.
