To jest wiadomość dla wszystkich moich ukochanych ludzi Konserwatyści – a w szczególności wszelkich innych uciekinierów torysów. Mam na myśli parlamentarzystów torysów, którzy nawet teraz są wychowywani przez kochających Rosję agentów drugiej strony.
Znacie partię, o której mówię: tę, której przywódca wielokrotnie obwiniał NATO Do Putinjest mordercze atak na Ukrainę. Tego, którego przywódca walijskiej partii, Nathan Gill, jak się okazało, został przekupiony przez Rosję – na kwotę co najmniej 40 000 funtów – za szerzenie proputinowskiej propagandy.
Wydaje się niewiarygodne, że jakikolwiek konserwatysta chciałby dołączyć do tej partii, ale jeśli wierzyć doniesieniom, szykuje się więcej dezercji.
W zeszłym tygodniu mieliśmy odpowiednik Burgessa i Macleana. Ale czy w szeregach parlamentarzystów torysów jest jeszcze Philby? Czy istnieje Blunt?
Niektórzy twierdzą, że jest ich co najmniej pięć więcej. Cóż, nie wiemy, kim jesteś; ale kimkolwiek jesteś, podążasz straszliwą, tajną ścieżką zdrady.
Siedziałeś obok swojego opiekuna na ławce w Regent’s Park i rozmawiałeś kącikiem ust. Byłeś w suterenie w Bayswater i zaproponowano ci wódkę i kawałki wędzonego łososia na ciemnym chlebie.
Były poseł torysów i rzecznik sprawiedliwości Robert Jenrick po ucieczce do Reform UK, na zdjęciu z przywódcą Nigelem Farage’em w czwartek
Wspólnie ze swoimi oficerami prowadzącymi omawialiście już zatłoczoną, wrzeszczącą konferencję prasową, która będzie uczczeniem waszej bohaterskiej ucieczki. Towarzysz Sekretarz Generalny Farageski osobiście powita wasze przybycie!
Z palcami tak drżącymi i przesiąkniętymi nikotyną jak sam Breżniew przypnie ci do klapy Order Lenina. Nie można tego do końca potwierdzić, ale można odnieść wyraźne wrażenie, że będziesz miał miejsce w Biurze Politycznym. Może to być wytyczne gospodarcze.
A może zostało to już obiecane innemu uciekinierowi? Hmm. Nieważne. Cokolwiek to będzie, będzie lepsze niż nic.
Myślisz: prestiż! Moc! Range Rovery! Zatem redagujesz i przeredagowujesz swoje oświadczenie, w którym – w porozumieniu ze swoimi nowymi panami – będziesz obrzucał pogardą i jadem Partię Konserwatywną oraz wszystko, co próbowałeś zrobić w rządzie.
Nabierasz ochoty, żeby powiedzieć o tym żonie, zanim wyruszysz o północy do Moskwy; dlatego teraz – zanim będzie za późno – gorąco nalegam, abyście to porzucili. Możesz to wszystko zrobić, zanim zrobisz z siebie totalnego kretyna.
Mówię wyłącznie w twoim interesie.
Być może wmawiałeś sobie, że kieruje się najwyższą zasadą – ale obawiam się, że opinia publiczna tak tego nie postrzega. Mają już trochę dość całej tej sytuacji. Jeśli chodzi o przeciętnego wyborcę, cała ta sprawa z ucieczką to stek narcystycznego myślenia o tym, czy mój tyłek wygląda na wielkiego w tej karierowiczostwie.
Lider konserwatystów Kemi Badenoch radzi sobie dobrze i dobrze radzi sobie ze rozłamowcami. Zasługuje na maksymalne wsparcie
Nie obchodzi ich, co torysi myślą o swoich kolegach lub byłych kolegach. Coraz mniej przejmują się zjadliwymi atakami torysów na siebie nawzajem – rzekomymi (moim zdaniem mocno przesadzonymi) błędami partii, która nie sprawuje urzędu od ponad 18 miesięcy. Uważają, że to wszystko jest trochę nudne i nieistotne.
Wyborcy są pilnymi badaczami konstytucji i uważają, że zadaniem Partii Torysów w parlamencie jest zrobienie wszystkiego, co w jej mocy, aby pociągnąć Starmera do odpowiedzialności. Nie chcą, aby Opozycja Jego Królewskiej Mości mówiła o sobie, nawet przez nanosekundę.
Chcą usłyszeć o tym, jak zamierzają chronić ich, społeczeństwo, przed najgorszym rządem współczesnych czasów. Spójrz na stan rzeczy.
Nie bez powodu Keir Starmer ma najniższe oceny zadowolenia spośród wszystkich premierów od 1977 r. – a dzieje się tak dlatego, że od ostatnich dni Jima Callaghana nie było nikogo tak impotentnego i niekompetentnego.
Cokolwiek osobiście o tym myśli, jest więźniem lewicowych dogmatów, które opinia publiczna uważa za wariatów. Uważają, że nie należy zamykać ludzi za natychmiastowo usunięte tweety, podczas gdy dziesiątki tysięcy przestępców wychodzi na wolność z więzień – z czego 60 procent ponownie trafia do więzienia za złamanie warunków zwolnienia, a niektórzy nawet za popełnienie morderstwa.
Nie chcą, aby władze lokalne marnowały pieniądze na nowy zestaw dziwacznych zaimków neutralnych pod względem płci – ze, zir i zem. Nie, ja też nie wiem, co one oznaczają; brzmi jak francuski pidgin; ale Partia Pracy twierdzi, że niektórzy ludzie chcą być tak znani i że władze lokalne muszą się do tego dostosować.
Obłąkana lewicowa ideologia Partii Pracy zaczyna teraz naprawdę szkodzić krajowi – nie tylko rolnikom, pubom i prywatnym szkołom, ale całej gospodarce. Od czasu katastrofalnego budżetu początkowego Rachel Reeves w branży hotelarsko-gastronomicznej zwolniono 84 000 miejsc pracy, a w handlu detalicznym – około 45 000.
To są duże liczby. To najszybszy skok bezrobocia – poza globalną pandemią – od bardzo długiego czasu. Nie ma wątpliwości, że jest to katastrofa spowodowana pracą. Kiedy odchodziłem ze stanowiska w 2022 r., bezrobocie było najniższe od 50 lat, a bezrobocie wśród młodych – najniższe od 45 lat.
Podejrzewają, że premier Sir Keir Starmer jest zbyt słaby politycznie, aby ograniczać wydatki
Ogólna stopa bezrobocia wynosi obecnie ponad 5 procent; a każda praca, którą Reeves zabił, kosztowała ją oczywiście dochody z podatków. Niepotrzebnie podnosząc podatki od wynagrodzeń w 2024 r., zahamowała wzrost gospodarczy – na przykład branża budowlana nadal znajduje się w trudnej sytuacji – i osłabiła własną sytuację fiskalną.
W odpowiedzi całkowicie nie zrobiła oczywistej rzeczy – nie ograniczyła marnotrawnych wydatków rządowych. Naprawdę niesamowitą rzeczą w duecie Reeves-Starmer jest to, jak udaje im się być tak niepopularnymi, a jednocześnie tchórzą przed wieloma rzekomo niepopularnymi środkami. Nie zreformowali świadczeń dla osób niepełnosprawnych. Nie obniżyli płatności za zimne dni – i w tym jest problem: rynki dostrzegły tę słabość. Podejrzewają, że Starmer jest zbyt słaby politycznie, aby ograniczać wydatki.
Domagają się więc innych dowodów odpowiedzialności fiskalnej – i jest to jeden z powodów, dla których podatki są obecnie na najwyższym poziomie w dzisiejszych czasach – około 37 procent PKB. Zarówno nasza stagnacja gospodarcza, jak i paraliżujące podatki są skutkiem czystej, bełkotliwej lewicowej nieudolności labourzystowskiego rządu.
Dużo podróżuję i podejrzewam, że niektórzy czytelnicy nie do końca doceniają szkody, jakie Partia Pracy wyrządza reputacji Wielkiej Brytanii za granicą. Jako dumny Brytyjczyk jestem głęboko przekonany, że część krytyki jest niesprawiedliwa – zwłaszcza ataki na Londyn, który jest obecnie przedstawiany w Ameryce jako islamistyczna strefa wojny.
Nie ma jednak wątpliwości, że pod rządami Starmera ta potencjalnie niesamowita gospodarka zaczyna wydzielać halitotyczny zapach nieodebranych śmieci. To zapach socjalizmu.
Wielka Brytania nie jest zła – nigdy nie lubiłem tego określenia, nawet gdy Dave Cameron zaczął go używać w Opozycji w 2009 roku. To wspaniały, wspaniały kraj i w zasadzie nie do złamania.
To, co jest zepsute, to rząd Starmera. Ten kraj już woła o silny, patriotyczny, centroprawicowy rząd, który byłby w stanie postawić Wielką Brytanię na nogi – a ponieważ będzie to oznaczać między innymi obcięcie marnotrawstwa opieki społecznej i przeciwstawienie się Rosji, tą partią muszą być konserwatyści.
Kemi Badenoch radzi sobie dobrze i dobrze radzi sobie ze splitterami. Zasługuje na maksymalne wsparcie.
Jeśli chodzi o resztę z nas, musimy wziąć się w garść, przestać mówić o sobie i zacząć uderzać Partię Pracy w listwy. To właśnie chce widzieć społeczeństwo.
