Premier musi walczyć o przetrwanie po tym, jak potwierdził, że wiedział o powiązaniach Mandelsona z Epsteinem (Zdjęcie: Getty)
Premier staje przed walką o przetrwanie po tym, jak potwierdził, że o tym wiedział Powiązania Lorda Mandelsona z pedofilem Jeffreyem Epsteinem zanim mianowano go ambasadorem Waszyngtonu.
Pan Keira Starmera powiedział parlamentowi otrzymywał ostrzeżenia dotyczące relacji rówieśniczej ze zhańbionym finansistą – w tym pobyty w mieszkaniu Epsteina w Nowym Jorku podczas jego pozbawienia wolności za przestępstwa seksualne wobec dzieci.
Posłowie Partii Pracy wybuchli wściekłością, gdy to wyznanie wywołało porównania do ostatecznych kryzysów politycznych. Wysocy rangą przedstawiciele rządu prywatnie potępili tę nominację jako nie do obrony. Jeden z ministrów określił wybór Mandelsona jako „bardzo trudny do obrony” i nazwał go „kolejną raną, którą sam sobie zadał”.
Drugi minister powiedział kolegom, że sytuacja wydaje się „ostateczna” dla stanowiska premiera Starmera. Trzeci opisał swój występ w Commons jako „fizycznie bolesny” do bycia świadkiem.
Peer przewiduje upadek
Baron Hutton z Furness wydał w środę wieczorem druzgocący werdykt. Kolega z Partii Pracy powiedział, że wierzy, że sposób, w jaki Starmer poradzi sobie ze skandalem Mandelsona, „może oznaczać koniec kadencji premiera”.
Dodał: „Problem polega na przywództwie premiera i myślę, że jeśli to się radykalnie nie zmieni, myślę, że rząd ma poważne kłopoty”.
Przeczytaj więcej: Gordon Brown zwraca się przeciwko Starmerowi, gdy wzbiera w nim uraza do Mandelsona
Przeczytaj więcej: Trump „osiąga porozumienie” ze Starmerem w sprawie Chagos
Bunt na ławce rezerwowych zmusza do zejścia na dół
W parlamencie wybuchł chaos, gdy Starmer próbował ograniczyć ujawnianie dokumentów. Jednak premier doznał upokarzającego odwrotu w ostatniej chwili, ostatecznie zgadzając się, aby panel złożony z parlamentarzystów i rówieśników określił, które dokumenty nominacyjne Mandelsona powinny wejść do domeny publicznej.
Angela Rayner stanęła na czele buntu przeciwko swojemu byłemu szefowi. Były wicepremier – postrzegany jako potencjalny pretendent do przywództwa – zebrał zwolenników, żądając pełnej przejrzystości. Morgan McSweeney spotyka się z nawoływaniami do usunięcia go ze względu na jego kluczową rolę w wyborze Mandelsona.
Brian Leishman, poseł Partii Pracy z okręgu Alloa & Grangemouth, uznał stanowisko McSweeneya za „nie do utrzymania”. Jednak Starmer stanął w obronie swojego pomocnika w Izbie Gmin, nazywając go „niezbędnym” członkiem zespołu.
Policja blokuje ujawnienie dowodów
Scotland Yard zadał kolejny cios, uniemożliwiając publikację materiałów, które według Starmera udowodniły, że Mandelson kłamał. Funkcjonariusze ostrzegli, że ujawnienie informacji byłoby „szkodliwe” dla toczącego się dochodzenia w sprawie tej osoby.
Mandelsonowi grozi potencjalne oskarżenie za niewłaściwe postępowanie na stanowisku publicznym – przestępstwo zagrożone karą maksymalnie dożywocia. Starmer wygłosił niezwykłe potępienie swojego własnego mianowanego.
Powiedział: „Mandelson zdradził nasz kraj, nasz parlament i moją partię. Wielokrotnie okłamał mój zespół, gdy pytano go o jego relacje z Epsteinem przed i w trakcie jego kadencji na stanowisku ambasadora. Żałuję, że go mianowałem. Gdybym wtedy wiedział to, co wiem teraz, nigdy nie zbliżyłby się do rządu”.
Wymuszone zeznania w trakcie przesłuchania
Lider konserwatystów Kemi Badenoch podczas wymian wyciągnął kluczowe oświadczenie.
Starmer przyznał, że wiedział, że Mandelson utrzymywał kontakt z Epsteinem po tym, jak finansista trafił do więzienia za namawianie do prostytucji nieletnich. Dokumenty sprawdzające Gabinetu Ministrów zawierały te informacje, choć Starmer upierał się, że nie ma pojęcia o „samej głębi i zakresie relacji”.
Powiedział: „Kłamywał w tej sprawie wszystkich przez lata, a we wrześniu opublikowano nowe informacje pokazujące, że te relacje znacząco różniły się od tego, w co byliśmy wmawiani”.
Zespół Gabinetu ds. Przyzwoitości i Etyki przygotował dwustronicową ocenę, w której znalazło się wiele problemów. Urzędnicy podkreślili przyjaźń Epsteina z Mandelsonem, potencjalne konflikty wokół jego działalności lobbingowej oraz szczegóły przeszłych kontrowersji.
Raport zawierał linki do zdjęć przedstawiających razem Epsteina i Mandelsona.
Lider opozycji potępia wyrok
Badenoch nazwał wcześniejszą wiedzę Starmera „absolutnie szokującą”.
Powiedziała: „Premier zdecydował się wstrzyknąć truciznę Mandelsona w serce swojego rządu. Jego katastrofalny brak oceny zagroził bezpieczeństwu narodowemu, naraził na szwank naszą dyplomację i zawstydził nasz naród”.
Starmer początkowo proponował udostępnienie akt dotyczących nominacji, zezwalając jednocześnie sekretarzowi gabinetu na wstrzymanie lub zredagowanie materiałów mających wpływ na bezpieczeństwo narodowe lub stosunki międzynarodowe.
W Izbie Gmin natychmiast wybuchły gniewne sceny. Posłowie Partii Pracy wymusili natychmiastowe odwrócenie rządu poprzez groźbę buntu.
Rayner przoduje w żądaniu przejrzystości
Były wicepremier argumentował, że „publiczne wstręt” do procesu nominacji wymaga kontroli parlamentarnej.
Rayner nalegał, aby Komisja Wywiadu i Bezpieczeństwa miała dostęp do wszystkich dokumentów, aby „zachować zaufanie społeczne” do procedur rządowych. Dame Meg Hillier, przewodnicząca komisji specjalnej ds. skarbu, poparła to wezwanie wraz z Johnem McDonnellem, który był kanclerzem cieni Jeremy’ego Corbyna.
Obaj zażądali, aby ISC otrzymał kompletny materiał dowodowy bez redagowania. Menedżerowie rządowi pospiesznie przepisali swoją poprawkę do wniosku konserwatystów.
Zmieniony tekst zapewnił MKN dostęp do niezredagowanych dokumentów, zapobiegając porażce parlamentu. Metropolitan Police pogorszyła kryzys Starmera, sprzeciwiając się „pewnym dokumentom” udostępnionym przez Gabinet Rady Ministrów.
Funkcjonariusze ostrzegli, że zwolnienie może „podważyć nasze obecne śledztwo” w sprawie postępowania Mandelsona. Detektywi badają zarzuty, że współpracownik przekazał Epsteinowi wrażliwe informacje rynkowe, pełniąc funkcję sekretarza biznesowego w administracji laburzystów Gordona Browna.
