Wielki torys, Sir Iain Duncan Smith, włączył się w debatę na temat tego, kto może zastąpić zaatakował Sir Keira Starmera jako lider Partii Pracy.
Według parlamentarzystów Partii Pracy premier Starmer znajduje się w „ostatnich dniach” swojego „terminalnego” urzędu Pytanie Kemi Badenocha do Starmera podczas środowego posiedzenia PMQ w Izbie Gmin.
Zapytała Starmera, czy wie o utrzymujących się powiązaniach Lorda Mandelsona z amerykańskim pedofilem i biznesmenem Jeffreyem Epsteinem, pomimo wyroku skazującego za przestępstwa na tle seksualnym przed mianowaniem Lorda Mandelsona na stanowisko ambasadora w USA. W izbie nastąpił gwałtowny wdech, po czym parlamentarzyści obu stron wybuchli wrzaskiem na skutek ujawnienia tej informacji.
Angela Rayner zmobilizował zwolenników Partii Pracy przeciwko Premierowi w bezprecedensowym pokazie sprzeciwu, podczas którego były wicepremier – uważany za wiarygodnego pretendenta do przywództwa – bronił wezwań do całkowitej otwartości w związku z kontrowersyjną nominacją. Starmer oskarżył Mandelsona o zatajanie faktów dotyczących głębokości jego relacji z Epsteinem podczas ubiegania się o stanowisko ambasadora w USA.
Od tego czasu znawcy polityki Partii Pracy określali stanowisko Starmera jako „nie do obrony”, jego stanowisko premiera określano jako „terminalne”, a zwolennicy backbenchu wzywali do rezygnacji Morgana McSweeneya, szefa sztabu nr 10 Starmera i człowieka, który według niego odegrał kluczową rolę w przekonaniu Starmera do poparcia nominacji Mandelsona.
Bev Turner w wywiadzie dla GB News z sir Iainem zapytała weterana parlamentu Partii Konserwatywnej, kto jego zdaniem najprawdopodobniej odniesie sukces, jeśli Starmer zostanie usunięty ze stanowiska, co z każdą mijającą chwilą wydaje się coraz bardziej prawdopodobne.
„Bez wątpienia z nim skończysz”
Sir Iain odpowiedział: „Z pewnością jest tak, że obecny Sekretarz ds. Środowiska może sobie z tym poradzić, jeśli włoży kapelusz na ring”.
Wyjaśnił, dlaczego „Red Ed” Miliband, znany ze swoich ekozelotów i zawziętej determinacji w przeforsowaniu radykalnego zielonego programu Partii Pracy, ma jego zdaniem największe szanse na następcę Starmera.
„Jest niezwykle popularny. Jednak zachowuje się w stylu komunistycznym, narzucając zasady i regulacje zwykłym obywatelom, zwiększając w ten sposób koszty poruszania się samochodem.
„Ale członkowie Partii Pracy go kochają, ponieważ chcą takiego rodzaju socjalizmu, a on to robi.
„Więc gdyby włożył kapelusz do ringu, bez wątpienia skończyłbyś z nim. Bez wątpienia.
„Dla innych byłaby to po prostu walka na bułki”.
Bev zapytała Sir Iaina, jak szybko według niego Miliband może zostać przywódcą Partii Pracy, a tym samym premierem kraju.
„Zasady Partii Pracy są znacznie bardziej rygorystyczne (niż Torysi). Wyzwanie ma określony czas i zwykle ma on miejsce podczas konferencji.
„Wtedy musisz wystąpić z ogromną grupą wymienionych parlamentarzystów, którzy by cię wspierali. W tym przypadku około 80, a potem trzeba bezpośrednio podjąć wyzwanie.
„Kiedy to nastąpi, otworzy się to dla reszty. Dlatego nigdy w przeszłości nie pozbyli się przywódcy, premiera ani przywódcy opozycji.
„Od drugiej wojny światowej nie pozbyto się ani jednego. Nawet gdyby były prawdziwe kłopoty, i tak nie udałoby się ich pozbyć”.
Commons pogrąża się w chaosie
Po historycznej konferencji PMQ, podczas której Starmer złożył swoje nadzwyczajne wyznanie, baron Hutton z Furness ostrzegł w środowy wieczór w LBC, że sposób, w jaki Starmer poradzi sobie z kryzysem, „może oznaczać koniec kadencji premiera”.
Korespondent powiedział słuchaczom: „Problem polega na przywództwie premiera i myślę, że jeśli to się radykalnie nie zmieni, rząd ma poważne kłopoty”.
Starmer początkowo sprzeciwiał się pełnemu ujawnieniu dokumentów dotyczących nominacji Mandelsona, zanim odbył upokarzające odwrót, a panel składający się z parlamentarzystów i innych członków parlamentu zadecyduje teraz, które artykuły trafią do domeny publicznej po upadku w ostatniej chwili.
Jednak w dramatyczny sposób Scotland Yard storpedował próbę Starmera opublikowania dowodów rzekomo potwierdzających nieuczciwość Mandelsona. Detektywi ostrzegli, że ujawnienie materiału byłoby „szkodliwe” dla prowadzonego przez nich śledztwa w sprawie przestępstwa. Mandelsonowi grozi śledztwo w sprawie niewłaściwego postępowania na stanowisku publicznym – zarzut zagrożony karą dożywotniego więzienia.
Starmer powiedział: „Mandelson zdradził nasz kraj, nasz parlament i moją partię. Wielokrotnie okłamał mój zespół, gdy pytano go o jego relacje z Epsteinem przed pełnieniem funkcji ambasadora i w jego trakcie. Żałuję, że go mianowałem. Gdybym wtedy wiedział to, co wiem teraz, nigdy nie zbliżyłby się do rządu”.
Sprzeciw policji pogłębia kryzys
Ministrowie zmienili swoje stanowisko i w drodze kapitulacji przyznali Komisji Wywiadu i Bezpieczeństwa niezredagowaną dokumentację, co zapobiegło porażce parlamentarnej, która pogłębiłaby trudności Starmera.
Jednak zaledwie kilka godzin później policja metropolitalna spowodowała nowe komplikacje, kwestionując udostępnianie dokumentów Gabinetowi Ministrów.
Funkcjonariusze wyrazili obawy, że ujawnienie „pewnych dokumentów” może „podważyć nasze obecne śledztwo” w sprawie postępowania Mandelsona.
Dochodzenie koncentruje się na zarzutach, że ten drugi przekazywał Epsteinowi wrażliwe informacje rynkowe, gdy był sekretarzem ds. biznesu w laburzystowskim rządzie Gordona Browna.
Koszt krucjaty zerowej netto Milibanda
Sekretarz stanu ds. bezpieczeństwa energetycznego i Net Zero Ed Miliband został oskarżony o prowadzenie „jednej z najdroższych polityk w historii Wielkiej Brytanii”, usprawiedliwiając ją „łudząco niskimi liczbami” – wynika z potępiającego wyroku zawartego w dokumencie informacyjnym Instytutu Spraw Gospodarczych (IEA) opublikowanym w zeszłym miesiącu.
Co gorsza, „zamyka poważną debatę demokratyczną”, aby ukryć, ile pieniędzy Wielka Brytania marnuje na swoje fantazje o superpotędze w zakresie czystej energii, twierdzi zespół doradców.
Analiza IEA sugeruje, że koszty brutto zerowej emisji netto mogą przekroczyć nawet najwyższe oficjalne prognozy wynoszące 7,6 biliona funtów – potencjalnie przekraczając 9 bilionów funtów.
