W wieku 95 lat zmarła ikona Hollywood Robert Duvall.
Najbardziej znany był z roli Toma Hagena u boku Ala Pacino i Marlon Brando w filmach „Ojciec chrzestny”.
Inne jego uznane filmy to „Czas apokalipsy” i „Wielki Santini”.
Informację ogłosiła w poniedziałek żona aktora, Luciana Facebookupisząc: „Wczoraj pożegnaliśmy mojego ukochanego męża, ukochanego przyjaciela i jednego z największych aktorów naszych czasów. Bob odszedł spokojnie w domu, otoczony miłością i pociechą”.
Dodała: „Dla świata był nagrodzonym Oscarem aktorem, reżyserem i gawędziarzem. Dla mnie był po prostu wszystkim. Jego pasji do rzemiosła dorównywała jedynie głęboka miłość do postaci, wspaniałego posiłku i utrzymywania dworu. W każdej ze swoich licznych ról Bob dał z siebie wszystko swoim bohaterom i prawdzie ludzkiego ducha, który reprezentowali.
Czyniąc to, pozostawia dla nas wszystkich coś trwałego i niezapomnianego. Dziękujemy za lata wsparcia, jakie okazałeś Bobowi, oraz za zapewnienie nam czasu i prywatności, abyśmy mogli uczcić wspomnienia, które po sobie pozostawił”.
Aktor „Ojciec chrzestny” Robert Duvall zmarł w wieku 95 lat. Żona aktora, Luciana, ogłosiła tę wiadomość w poniedziałek na Facebooku, pisząc: „Wczoraj pożegnaliśmy mojego ukochanego męża, cennego przyjaciela i jednego z największych aktorów naszych czasów”; widziany w 2000 roku
Pochodzący z San Diego pracował jako aktor przez siedem dekad.
Duvall rozpoczął karierę telewizyjną od niewielkich ról w latach 60. w teatrach The Defenders, Playhouse 90 i Armstrong Circle Theatre.
Zadebiutował jako aktor w filmie fabularnym, wcielając się w Boo Radleya w Zabić drozda (1962).
Inne wczesne role to Kapitan Newman, MD (1963), Bullitt (1968), True Grit (1969), M*A*S*H (1970), THX 1138 (1971), Joe Kidd (1972) i Tomorrow (1972).
Duvall zdobył Oscara dla najlepszego aktora pierwszoplanowego za rolę byłego alkoholika, gwiazdy muzyki country w filmie Tender Mercies (1983).
Inne jego nominowane do Oscara filmy to: Ojciec chrzestny (1972), Czas apokalipsy (1979), Wielki Santini (1979), Apostoł (1997), Pozew cywilny (1998) i Sędzia (2014).
Inne godne uwagi filmy to Strój (1973), Ojciec chrzestny II (1974), Rozmowa (1974), Sieć (1976), Prawdziwe wyznania (1981), Naturalność (1984), Dni gromu (1990), Rambling Rose (1991), Falling Down (1993), Papier (1994), Sling Blade (1996), Gone in 60 Seconds (2000), Open Range (2003), Crazy Heart (2009), Get Low (2010), Jack Reacher (2012), Wdowy (2018) i Hustle (2022).
Duvall był najbardziej znany z roli Toma Hagena w „Ojcu chrzestnym”.
Duvall (po lewej) z Alem Pacino w roli Michaela Corleone w Ojcu chrzestnym, część II, 1974
Ojciec chrzestny z Abe Vigodą, Richardem Castellano, Marlonem Brando, Johnem Cazale, Alem Lettiere, Jamesem Caanem i Duvallem
Duvall był czterokrotnie żonaty, ale nie miał dzieci.
Duvall poznał swoją pierwszą żonę, Barbarę Benjamin podczas kręcenia filmu Zabić drozda. Byli małżeństwem od 1964 do 1975 roku.
Jego drugą żoną była Gail Youngs, z którą był żonaty od 1982 do 1986.
Jego trzecie małżeństwo było z Sharon Brophy, tancerką, w latach 1991-1995.
W 2005 roku Duvall poślubił swoją czwartą żonę, Lucianę Pedrazę, wnuczkę argentyńskiej pionierki lotnictwa Susany Ferrari Billinghurst.
Odegrał niezapomnianą rolę w klasycznym „Czasie apokalipsy” z 1979 roku
Aktor zagrał kowboja w Broken Trail w 2006 roku
Duvall urodził się w San Diego, a następnie w młodym wieku wstąpił do armii amerykańskiej.
Później uczęszczał do Neighborhood Playhouse School of the Theatre w Nowym Jorku, gdzie został współlokatorem Dustina Hoffmana.
Przez wiele lat pracował w teatrze, zanim dostał rolę telewizyjną w The Jailbreak.
Następnie pojawiły się gościnne role w filmach Alfred Hitchcock przedstawia, Naked City, Nietykalni, Route 66, Strefa mroku, Combat!, The Outer Limits, Ścigany, Kot, Podróż na dno morza, Tunel czasu, FBI i The Mod Squad.
Zadebiutował na ekranie rolą Boo Radleya w docenionym przez krytyków filmie Zabić drozda (1962).
W Noc należy do nas z Markiem Wahlbergiem w 2007 roku
Następnie wystąpił w filmach Kapitan Newman, MD (1963), Chiz w Countdown (1968) i Gordon w The Rain People.
Duvall odegrał niewielką rolę jako taksówkarz, który wozi McQueena po okolicy w filmie Bullitt (1968).
Był notorycznym złoczyńcą „Lucky” Nedem Pepperem w True Grit (1969), w którym wziął udział w kulminacyjnej strzelaninie z Roosterem Cogburnem Johna Wayne’a na koniu.
W latach 70. występował w M*A*S*H i THX 1138.
Jego pierwszym poważnym sukcesem krytycznym była rola Toma Hagena w Ojcu chrzestnym (1972), która przyniosła mu nominację do Oscara dla najlepszego aktora drugoplanowego.
Zagrał także w thrillerze Francisa Forda Coppoli „Rozmowa”.
W Lucky You w 2007 roku z Samem Farha i Chau Giangą
Gwiazda otrzymała kolejną nominację do Oscara dla najlepszego aktora drugoplanowego za rolę podpułkownika Kilgore’a w Czasie Apokalipsy (1979).
Zdobył uznanie w roli Franka Hacketta w docenionym przez krytyków filmie Sieć (1976) i otrzymał nominację do Oscara dla najlepszego aktora pierwszoplanowego w Wielkim Santinim (1979).
Zagrał także z Laurencem Olivierem w The Betsy (1978) oraz wcielił się w rolę prezydenta Stanów Zjednoczonych Dwighta D. Eisenhowera w telewizyjnym miniserialu Ike (1979).
Duvall nadal pojawiał się w filmach w latach 80., w tym w rolach detektywa w True Confessions (1981), rozczarowanego pisarza sportowego Maxa Mercy’ego w The Natural (1984) i policjanta z Los Angeles Boba Hodgesa w Colors (1988).
Zdobył Oscara dla najlepszego aktora pierwszoplanowego jako piosenkarz country Mac Sledge w filmie Tender Mercies (1983).
W 1989 roku Duvall pojawił się w miniserialu Lonesome Dove.
Otrzymał nominacje do Oscara za role ewangelickiego kaznodziei Euliss Dewey w „Apostole” (1997) i prawnika Jerome’a Fachera w „Pozwu cywilnym” (1998).
Wyreżyserował Zabójcze Tango (2002). W 2003 roku wcielił się w postać generała Roberta E. Lee w Gods and Generals.
Na Oscarach w 1984 z Shirley MacLaine
Inne role to Days of Thunder (1990), ojciec południowej rodziny z wyższej klasy w Rambling Rose (1991), Joseph Pulitzer, wydawca gazety w musicalu Disneya Newsies (1992), emerytowany policjant w Falling Down (1993), latynoski fryzjer w Wrestling Ernest Hemingway (1993), redaktor nowojorskiego tabloidu w The Paper (1994), wiejski lekarz w Phenomenon (1996), ojciec będący właścicielem farmy koni skokowych w Coś do pogadania (1995), agresywny ojciec w Sling Blade z 1996 r. i astronauta w Deep Impact (1998).
Wystąpił także w Gone in 60 Seconds (2000), A Shot at Glory (2000), The 6th Day (2000), John Q. (2002) i Open Range (2003).
Wystąpił także w Secondhand Lions (2003), Kicking & Screaming (2005) i Lucky You (2007).
Potem przyszedł czas na Noc należy do nas (2007), Cztery Święta Bożego Narodzenia (2008), Get Low (2010), Siedem dni w utopii (2011) i Jack Reacher (2012).
