NOWYMożesz teraz słuchać artykułów Fox News!
Paryż i Mediolan-Cortina stworzyły dwa zupełnie różne widowiska olimpijskie, z których jeden wywołał reakcję na wojnę kulturową, a drugi odwoływał się do dziedzictwa i dumy narodowej, a kontrast, zdaniem niektórych obserwatorów, odzwierciedla polityczne ścieżki Emmanuela Macrona i Giorgii Meloni.
Ceremonie otwarcia igrzysk olimpijskich należą do najchętniej oglądanych programów kulturalnych na świecie, co czyni je potężną sceną, na której narody mogą pokazać, jak siebie postrzegają i jak chcą być postrzegane. „Paryż próbował na nowo zinterpretować tradycję. Mediolan zaprezentował tradycję” – powiedział Fox News Digital Hugh Dugan, zwolennik rozejmu olimpijskiego i były dyplomata USA, traktując kontrast między ceremoniami jako część szerszej debaty na temat roli kulturę, politykę i tożsamość w Igrzyskach.
Dugan opisał ceremonię w Paryżu w 2024 r. jako „celowo destrukcyjny, zdecentralizowany spektakl miejski… odważny wizualnie, ale polaryzujący” zbudowany wokół narracyjnego kolażu współczesnej Francji, różnorodności i reinterpretacji historii. Powiedział, że choreografia i kostiumy „często były opatrzone wyraźnym komentarzem społecznym”, podsycając debatę na temat tego, czy części ceremonii były celowo prowokacyjne, czy też miały podłoże ideologiczne.
Miejsce Trocadero podczas przybycia delegacji do Paryża podczas ceremonii otwarcia Letnich Igrzysk Olimpijskich, 26 lipca 2024 r. (Zdjęcie Francois-Xavier Marit/Pool za pośrednictwem AP)
Ceremonia otwarcia w Paryżu w 2024 r., zorganizowana nad Sekwaną, wywołała kontrowersje po tym, jak fragment powszechnie interpretowany jako nawiązujący do „Ostatniej wieczerzy” Leonarda da Vinci spotkał się z krytyką ze strony grup chrześcijańskich i konserwatywnych komentatorów, zanim organizatorzy wyjaśnili intencje i przeprosili za wszelkie przewinienia.
Moment ten stał się punktem zapalnym w szerszej francuskiej debacie o wojnie kulturowej na temat tożsamości, religii i znaczenia symboliki publicznej. W Rozmowie podano, że ceremonia wywołała ogólnokrajową dyskusję na temat „przebudzonej ideologii” i kierunku kulturalnego Francji.
Niektórzy wykonawcy, którzy pojawili się na przedstawieniu Ostatniej Wieczerzy podczas ceremonii otwarcia Igrzysk Olimpijskich w Paryżu w 2024 r. (Tingshu Wang/Reuters)
Emma Schubart, badaczka w brytyjskim Henry Jackson Society, powiedziała Fox News Digital: „Igrzyska olimpijskie stały się w równym stopniu sceną polityki kulturalnej, jak i sportu”.
Kontynuowała: „Francja prezydenta Emmanuela Macrona skłaniała się ku postępowej, „przebudzonej” polityce i postnarodowej symbolice, podczas gdy Włochy premier Giorgii Meloni kładły nacisk na dziedzictwo, tradycję i bezkompromisową dumę narodową. Te wybory estetyczne odzwierciedlają pogłębiający się podział w sprawie kulturalnej i politycznej przyszłości Europy”.
Niosący flagi Arianna Fontana i Federico Pellegrino z reprezentacji Włoch biorą udział w paradzie podczas ceremonii otwarcia Zimowych Igrzysk Olimpijskich na stadionie San Siro, 6 lutego 2026 r. w Mediolanie, Włochy. (Maja Hitij/Getty Images)
Dugan pochwalił włoskie igrzyska, mówiąc: Zimowe Igrzyska Mediolan-Cortina ceremonia podkreśliła „tradycję, harmonię, współistnienie i rozejm olimpijski”, kładąc nacisk na dziedzictwo, krajobrazy i procesję sportowców ponad przekaz polityczny. Nazwał włoskie podejście „panoramicznym, opartym na dziedzictwie, klasycznym” w porównaniu z paryskim stylem „maksymalistycznym, opartym na narracji i eksperymentalnym”.
SZEF MKOl ubolewa nad „rozpraszającymi” wiadomościami przed ZIMOWYMI Igrzyskami Olimpijskimi 2026
Premier Włoch Giorgia Meloni uczestniczy w ceremonii inauguracji sztafety z ogniem olimpijskim na Zimowe Igrzyska Olimpijskie Mediolan-Cortina w Pałacu Kwirynałowym, 5 grudnia 2025 r. w Rzymie. (Antonio Masiello/Getty Images)
W reportażu z ceremonii w Mediolanie opisano ją jako wydarzenie skupione na jedności, celebrujące włoską kulturę, design i scenerię, jednocześnie łagodząc napięcia przed igrzyskami i podkreślając olimpijski ideał połączenia i pokoju. W reportażach kładziono nacisk na tradycję i spektakl, a nie na symbolikę ideologiczną, a przedstawienia były zakorzenione w klasycznych obrazach i tożsamości narodowej.
Dugan, który niedawno uruchomił wskaźnik zgodności z rozejmem, śledzący sposób, w jaki kraje przestrzegają tej tradycji, argumentował, że różnica odzwierciedla dwie różne filozofie dotyczące tego, co powinny reprezentować ceremonie olimpijskie.
Włoska aktorka Matilda De Angelis występuje podczas ceremonii otwarcia Zimowych Igrzysk Olimpijskich w Mediolanie, Włochy, piątek, 6 lutego 2026 r. (AP Photo/Ben Curtis)
Paryż oparł się na nowoczesnej tożsamości i pluralizmie – stwierdził, prezentując ambitną narrację kulturową, którą niektórzy widzowie uznali za odważną, podczas gdy inni postrzegali ją jako naładowaną politycznie. Milan natomiast skupiał się na swoim przekazie ponadczasowe tematy związane z dziedzictwemwięzi międzyludzkie i rozejm olimpijski.
Prezydent Francji Emmanuel Macron (z prawej) macha podczas ceremonii otwarcia Igrzysk Olimpijskich 26 lipca 2024 r. w Paryżu. (Christian Liewig-Corbis/Corbis za pośrednictwem Getty Images)
KLIKNIJ TUTAJ, ABY POBRAĆ APLIKACJĘ FOX NEWS
Kontrast między ceremoniami podkreśla szerszą ewolucję samych igrzysk olimpijskich. Kraje-gospodarze coraz częściej wykorzystują ceremonie otwarcia do przedstawienia tożsamości narodowej i wartości, czy to poprzez nowoczesną reinterpretację, czy tradycyjną symbolikę.
