Przy lampce wybornego bordo przy 5 Hertford Street, ekskluzywnym prywatnym klubie członków w LondynMayfair, Roberta Jenricka był nieugięty. Dał do zrozumienia Nigela Farage’a że Reforma musiała porzucić jedną ze swoich najbardziej cenionych polityk.
Jenrick – wówczas członek Torysi ale planując swoją dezercję na rzecz reformy – zażądał obietnicy, że partia przywróci górny limit świadczeń na dwoje dzieci, zniesiony przez Partię Pracy w kwietniu kosztem 3 miliardów funtów. Był zbulwersowany tym, że Reforma wspierała plany Partii Pracy.
Istotnie, zmiana polityki stała się głównym tematem wczorajszego pierwszego przemówienia Jenricka jako kanclerza cieni w rządzie Reform UK.
To spotkanie w prywatnym klubie członków było pierwszą z serii rozmów między dwoma mężczyznami, które zakończyły się zgodą Farage na przywrócenie limitu w ramach istotnego zwrotu w polityce, a Jenrick z kolei zdecydował się w zeszłym miesiącu na głośną dezercję.
„W niektórych kręgach panuje przekonanie, że firma Reform nie podchodzi poważnie do obniżenia rachunków za świadczenia” – powiedział mi Jenrick wkrótce po swoim przemówieniu w Plaisterers’ Hall w londyńskim City.
„Nigel i ja zgodziliśmy się, że chociaż polityka Reform zakładająca zniesienie górnego limitu dla brytyjskich pracowników była dobrze zamierzona, kraju po prostu nie stać na to.
„Jesteśmy całkowicie pewni, że rząd reformowany przywróci górny limit w ramach naszego kompleksowego planu cięć wydatków socjalnych”.
Wyglądając na znacznie młodszego niż swoje 44 lata, Jenrick nosił parę markowych okularów, których nigdy wcześniej nie widziałem.
Robert Jenrick wygłasza swoje pierwsze przemówienie jako rzecznik skarbu Reform UK w londyńskim City 18 lutego
Jenrick na zdjęciu z przywódcą Reform UK Nigelem Farage’em
Czy osiągnął już taki wiek, w którym wzrok zaczyna się pogarszać, czy też chodzi o to, by wyglądać poważnie? Nie powiedział.
Tak czy inaczej, w polityce liczy się wygląd. A człowiek, który stracił czwarte miejsce z pomocą Ozempica, ubiegając się o przywództwo torysów w 2024 r., być może będzie musiał ponownie sięgnąć po narkotyk.
Mówi mi, że przytył 6 funtów dzięki tradycji Farage’a polegającej na długich lunchach w płynie.
„Teraz biegam od 40 minut do godziny trzy lub cztery dni w tygodniu” – mówi.
Jenrick był członkiem Partii Torysów od 16 roku życia, kiedy jej przywódcą był William Hague. Przewiduje, że jego poprzednia partia, która w ostatnich wyborach osiągnęła rekordowo niski poziom 121 mandatów, jest bliska wyginięcia.
Twierdzi, że prywatnie starsi ministrowie cieni zgadzają się z nim. „Rozmawiają prywatnie, że następnym razem mogliby zejść do 50 lub 60 mandatów.
„Jedynym miejscem, w którym konserwatyści mogą przetrwać w następnych wyborach, są obszary szarej zamożności. Partia Torysów nie odrobiła lekcji i nie zasługuje na drugą szansę.
Czy jednak Kemi Badenoch, która bez problemu pokonała go w walce o przywództwo torysów, nie poszła za ideą Reform i nie zobowiązała się do wykluczenia Wielkiej Brytanii z Europejskiej Konwencji Praw Człowieka (EKPC)?
„W końcu tak” – zgadza się, po czym zauważa: „Byłem drugim konserwatywnym ministrem, który nawoływał do opuszczenia ETPC, po Suelli Braverman (która również przeszła na stronę reformy).”
Ale po co wskakiwać na statek, gdy impreza „w końcu” przyjęła jego sposób myślenia? „Nie wierzę, że torysi to zrobią. Widziałem, co mówi się za zamkniętymi drzwiami, w tym także członkowie Gabinetu Cieni, którzy prywatnie mówią: „Po moim trupie opuszczamy EKPC”.
Farage przemawia na konferencji prasowej w Plaisterers Hall w Londynie
Jenrick jest na zdjęciu z żoną Michal w październiku 2024 r
Wielu jego krytyków z Partii Torysów szydzi z, jak to nazywają, nowo odkrytego entuzjazmu Jenricka dla polityki w stylu Farage’a.
Jak sam przyznaje, przeszedł długą drogę polityczną. Był entuzjastycznym cheerleaderem Davida Camerona po zwycięstwie w wyborach uzupełniających w Newark w 2014 r., kiedy torysi byli w koalicji z Lib Demokratami.
„Był zagorzałym Kamerunem” – wącha jeden z niezbyt zakochanych byłych kolegów torysów.
„Zdecydowanie sprzeciwiał się brexitowi, który, jak być może zauważył, został spowodowany przez jego nowego szefa Farage’a. Był także spokojny w kwestii masowej imigracji. Dlatego nazywamy go Robert Generic.
„A jednak teraz na nowo wykreowano go jako cyfrowego wojownika walczącego z naszymi zerwanymi granicami i budzącą postrach EKPC”.
Stosunki z Badenoch pogorszyły się po tym, jak odebrała mu bicz torysów, wyrzuciła go ze swojego Gabinetu Cieni i zakończyła jego członkostwo w partii po przedstawieniu jej „jasnych, niepodważalnych dowodów”, które planował uciec.
Co więcej, zamierzał to zrobić w blasku medialnej chwały, starając się wyrządzić „jak najbardziej szkodliwą” partię, którą kochał. Badenoch udaremnił swoją dezercję, ujawniając go, a następnie wypierając.
„Słuchaj, lubię i szanuję Kemi, ale jej stanowisko kierownicze argumentowało, że odejście z EKPC byłoby pochopne” – mówi teraz.
„Wielu jej zwolenników nie zgadza się, że potrzebujemy ścisłych kontroli granicznych i ograniczenia pomocy zagranicznej, aby zwiększyć wydatki na obronę. Przykro mi z powodu tego, gdzie jesteśmy teraz, ponieważ Partia Konserwatywna ma niesamowite dziedzictwo i składa się z wielu przyzwoitych patriotów, zwłaszcza wśród członków”.
Robert Edward Jenrick (44 lata) jest prawnikiem z wykształceniem w Cambridge, który został międzynarodowym dyrektorem zarządzającym domu aukcyjnego Christie’s.
Jego wspaniała żona Michal Berkner jest czołowym prawnikiem korporacyjnym w blue chip Baker McKenzie, specjalizującym się w fuzjach i przejęciach.
Osiem lat starsza od niego, jako pierwsza przyznałaby, że jest bardzo ambitna wobec męża. Jej twarz, jak wiadomo, wyrażała przerażenie, gdy ogłoszono zwycięstwo Badenocha w konkursie na przywództwo.
Lider Partii Konserwatywnej Kemi Badenoch podczas wizyty w McDonalds w Ruislip w zachodnim Londynie, 10 lutego
Jenrick przemawia we wtorek na konferencji prasowej w Plaisterers Hall w Londynie
Jenrick nie chce rozmawiać o swojej pensji – podobno pakiet wynoszącej 2,8 miliona funtów – ale twierdzi, że jest „niezwykle utalentowana i jestem z niej ogromnie dumny”. Toleruje moje życie polityczne, które jest „krętą drogą”.
Dom rodzinny to XVII-wieczna rezydencja w Herefordshire, 200 km od jego okręgu wyborczego. Wychowują tam swoje trzy córki w wieku 14, 12 i 10 lat, aby odzwierciedlić swoje żydowskie i chrześcijańskie dziedzictwo.
Michal, który urodził się w Izraelu, ale przed osiedleniem się w Wielkiej Brytanii przeprowadził się do Stanów Zjednoczonych, zabiera ich do synagogi; zabiera je do kościoła.
Co dziwne, drugie imię jednej z córek brzmi Thatcher, na cześć pierwszej kobiety-premiera Wielkiej Brytanii. Czy to nie zajdzie trochę daleko w jego polityce – pytam. Czy mu wybaczyła?
„Jest za młoda, ma 12 lat, żeby wiedzieć, jaki kamień młyński ułożyłem jej u szyi” – odpowiada ze śmiertelną powagą.
Czy Lady Thatcher była jego wzorem do naśladowania? Jego odpowiedź jest zaskoczeniem.
„Nie, to mój tata, Bill, ma największy wpływ na moje życie” – mówi. Bill dorastał w Manchesterze, rzut kamieniem od skromnej ulicy, przy której jako dziecko mieszkała była wicepremier Partii Pracy, Angela Rayner.
Jego matka Jenny, sekretarka w firmie zajmującej się basenami w Littlewoods, chodziła do tej samej szkoły co Cherie Blair, Seafield Convent Grammar w Merseyside.
„Tata rzucił szkołę w wieku 16 lat, aby zostać praktykantem i założył własną firmę produkującą kominki”.
Ponownie przekwalifikował się na instalatora instalacji gazowych, pracując przy białej furgonetce i kuchennym stole.
Rodzina mieszkała w Wolverhampton, gdzie Jenrick uczęszczał do stanowej szkoły podstawowej, a następnie płatnego gimnazjum w Wolverhampton. Fundusze zostały wypłacone ze spadku po śmierci babci.
„Przekonania Margaret Thatcher ukształtowały się przy stole kuchennym nad sklepem w Grantham z radnym Robertsem. Moje przekonania ukształtowały się przy stole z tatą, kiedy jedliśmy kolację o 21:00, kiedy rozmawialiśmy o tym, czy jego praca idzie w górę, czy w dół.
Kiedy jego ojciec otworzył mały sklep, Jenrick odrabiał zadania domowe w biurze na górze, ponieważ było tam tylko komputer.
„Jestem dumny z taty i jego niewiarygodnej etyki pracy. Był bezwstydnie robotnikiem i patriotą. Nie mieli gwarantowanego dochodu ani bezpieczeństwa. Dlatego jestem wielkim zwolennikiem małych przedsiębiorstw – mówi.
Jeszcze kilka miesięcy temu jego 85-letni ojciec nadal odwiedzał swoją fabrykę cztery dni w tygodniu, aby pomóc przy rozpalaniu pieców gazowych i pieców opalanych drewnem. Firma zatrudnia około 100 osób.
„Jest moim wzorem do naśladowania” – mówi. Szkoda, że nie mówiłem mu tego częściej, gdy byłem młodszy. Nigdy nie mówisz tego, co powinieneś, osobom, które kochasz.
To jego bezpośrednio mówiący ojciec przypieczętował jego decyzję o ucieczce. W drugi dzień świąt sprowadził sprawę do dwóch pytań. Kogo Jenrick chciałby być premierem: Keir Starmer, Badenoch czy Farage? Zdecydował się na Farage’a.
„Gdyby odbyły się wybory powszechne, a on nie byłby posłem torysów, na kogo by głosował?” Kiedy powiedział „Reforma”, jego ojciec odpowiedział: „Idź za głosem serca”.
„Tak też zrobiłem” – mówi Jenrick.
Obecnie spędza większość dni w siedzibie Reform UK, mieszczącej się w Millbank Tower w Westminster, gdzie w czasach świetności Tony’ego Blaira mieściła się siedziba New Labour.
Mówi: „Tuż przed moim odejściem z torysów Gabinet Cieni wziął dzień wolny i doszedł do wniosku, że Wielka Brytania nie jest zepsuta.
„Muszą chodzić innymi ulicami niż ja. W fabrykach, pubach, biurach, a nawet klubach golfowych wszyscy mówią, że w kraju panuje straszny bałagan.
Od lewej do prawej: Zia Yusuf, Robert Jenrick, Nigel Farage, Richard Tice i Suella Braverman stoją na scenie podczas ogłoszenia gabinetu reformy
„Potrzebujemy poważnego rządu, który musi być radykalny, aby uporządkować imigrację. Musimy wykorzenić okropne praktyki, takie jak małżeństwa kuzynów, i powstrzymać szerzenie się sądów szariatu przy zerowej tolerancji dla jakiegokolwiek ekstremizmu.
„Jeśli ekstremiści nie są Brytyjczykami, deportujcie ich. Wpadłem w kłopoty, bo powiedziałem, że niektóre dzielnice Birmingham stały się obszarami, do których nie można się udać. Ale szybko okazało się, że miałem rację, gdy policja, próbując zatuszować fakt, przyznała, że nie jest w stanie utwierdzić się w swoim autorytecie, aby zapewnić bezpieczeństwo podróżującym kibicom piłkarskim z Tel Awiwu. Przerażający.
Musimy podjąć wysiłek pokoleniowy, aby zintegrować ludzi. Już zmagają się z tym w Danii i Szwecji. Musimy zrobić to samo, ponieważ jestem głęboko zaniepokojony tym, co dzieje się w niektórych naszych dużych miastach”.
Ale jego własne osiągnięcia w zakresie imigracji są mieszane. W listopadzie 2022 roku, tydzień po objęciu funkcji ministra imigracji w rządzie Rishiego Sunaka, przechwalał się, że umieści więcej migrantów w hotelach.
Liczba ta osiągnęła najwyższy poziom ponad 55 000, co w ogromnym stopniu przyczyniło się do miażdżącej porażki wyborczej torysów.
Broniąc ówczesnej ekspansji hoteli, Jenrick powiedział: „Z każdym miesiącem w internecie pojawia się coraz więcej hoteli. Dlatego Suella Braverman i jej poprzedniczka Priti Patel kupowały więcej hoteli.
„W ciągu mojej krótkiej kadencji udało mi się zwiększyć tę liczbę i pozyskać jeszcze więcej środków, ponieważ historycznie listopad był jednym z miesięcy o największej liczbie migrantów nielegalnie przekraczających kanał La Manche”.
Jeży się, kiedy mu o tym przypominam. „Odziedziczyłem pożar śmietnika i ostatecznie zamknąłem 100 hoteli dla imigrantów, a gdy byłem ministrem imigracji, mniej osób przekroczyło kanał La Manche. Odszedłem z rządu, ponieważ plan dla Rwandy nie szedł wystarczająco daleko.
Po swojej dezercji Jenrick powiedział, że chce „zjednoczyć prawicę”, ale sprzeciwia się paktowi z torysami.
„Musimy zjednoczyć prawicę, aby pozbyć się laburzystowskiego rządu. Nie sądzę, że uda się to osiągnąć w drodze paktów. Jedynym sposobem jest zjednoczenie się z Nigelem. Lojalność partyjna musi odejść. Jeśli chcesz powstrzymać Starmera przed ponownym zostaniem premierem albo, co gorsza, Raynerem lub Edem Milibandem, musicie zjednoczyć się w obronie Reformy.
I zarówno on, jak i Farage są pewni, że znacznie więcej torysów tak właśnie zrobi.
