Bill Mazeroski, drugi bazowy Hall of Fame, który zdobył osiem nagród Złotej Rękawicy za stałą pracę na boisku i serca niezliczonej rzeszy Piraci z Pittsburgha fanów za historyczny home run w 7. meczu World Series w 1960 r., zmarł w wieku 89 lat.
Właściciel Piratów, Bob Nutting, powiedział: „Maz był jedyny w swoim rodzaju, prawdziwą legendą Piratów… Jego nazwisko zawsze będzie kojarzone z największym home runem w historii baseballu i mistrzostwami World Series w 1960 roku, ale najbardziej zapamiętam go jako osobę, którą był: pokorną, łaskawą i dumną z bycia piratem”.
Mazeroski zmarł w piątek w Lansdale w Pensylwanii – poinformowali Piraci. Nie podano przyczyny śmierci.
Wybrany do Izby przez Komisję Weteranów w 2001 roku, pod pewnymi względami nie był żadną supergwiazdą. Mazeroski miał najniższą średnią odbijania, procent bazowy i sumę skradzionych baz spośród wszystkich drugich bazowych w Cooperstown. Osiągnął zaledwie 0,260 w ciągu całego życia, 138 homerów i 27 skradzionych baz w ciągu 17 lat, a jego procent bazowy wyniósł 0,299. Nigdy nie odbił 0,300, nigdy nie zbliżył się do 100 odbitych runów ani 100 zdobytych runów i tylko raz znalazł się w pierwszej dziesiątce w kategorii Najbardziej Wartościowego Gracza.
Jego najlepsze cechy były zarówno namacalne, jak i wykraczające poza wynik pudełkowy. Jego tablica w Hall of Fame wychwala go jako „defensywnego czarodzieja”, charakteryzującego się „zawziętym zacięciem” i „cichą etyką pracy”. Brał udział w 10-krotnym występie w All-Star, pobił rekord największej ligi w liczbie 1706 podwójnych zagrań, zyskując przydomek „No Hands” za szybkość wystawiania zawodników z ziemi i przekazywanie ich. Dziewięciokrotnie prowadził w lidze National League w asystach dla drugobazowych, a statystyk Bill James określił go jako najlepszego obrońcę w grze na swojej pozycji.
„Myślę, że obrona należy do Hall of Fame” – powiedział Mazeroski defensywnie podczas przemówienia wprowadzającego do Hall of Fame. „Obrona zasługuje na takie samo uznanie jak rzucanie i jestem dumny, że mogę grać jako zawodnik defensywny”.
Jednak popisowy moment Mazeroskiego miał miejsce na stanowisku pałkarza. W dniu 13 października 1960 r. Mazeroski home runem przeleciał nad płotem z lewego pola w dolnej części dziewiątego meczu na starym Forbes Field w Pittsburghu, dając Pirates zwycięstwo 10-9 w siódmym meczu World Series przeciwko New York Yankees. Kibice atakowali go na boisku, gdy przekraczał bazę domową.
„Nie wiem, czy to nie wykluczone. Nie wiem, czy to home run. Ale wiem, że skończę na trzecim miejscu, jeśli on źle zagra piłkę od ściany” – wspomina Mazeroski w 2015 roku. „Więc kręcę się tam i zanim dotrę do drugiej bazy, spojrzałem w dół linii, a fani oszaleli. Od drugiej bazy nie dotknąłem ziemi do końca.”
Był to pierwszy raz, kiedy World Series zakończyło się homerem, co doprowadziło do trwałych fal radości i rozpaczy. Forbes Field zostało zburzone w latach 70. XX wieku, ale dziesięć lat później fani zaczęli gromadzić się co 13 października przy samotnej pozostałości parku, środkowej ścianie boiska, i słuchali oryginalnej transmisji.
Nieżyjący już piosenkarz Bing Crosby, były współwłaściciel Piratów, tak bardzo bał się, że zepsuje swoją drużynę, że słuchał meczu z przyjaciółmi po drugiej stronie Atlantyku, w Paryżu.
„Byliśmy w tym pięknym mieszkaniu, słuchaliśmy sygnału na falach krótkich, a kiedy było już blisko, Bing otworzył butelkę szkockiej i stukał nią o kominek” – powiedziała w 2010 roku „New York Timesowi” wdowa po nim, Kathryn Crosby. „Kiedy Mazeroski uderzył w home run, mocno w nią stuknął; szkocka wleciała do kominka i wznieciła pożar”.
Mazeroski przez cały swój czas spędzony w głównych ligach był piratem i był członkiem drużyny poza boiskiem. Jego żona, Milene Nicholson, była pracownikiem recepcji, którą poznał przez menadżera z Pittsburgha, Danny’ego Murtaugha. Pobrali się w 1958 r., mieli dwóch synów i pozostali razem aż do jej śmierci w 2024 r.
Mazeroski urodził się w Wheeling w Wirginii Zachodniej podczas Wielkiego Kryzysu, dorastał we wschodnim Ohio i przez pewien czas mieszkał w jednopokojowym domu bez prądu i kanalizacji. Chociaż był gwiazdą koszykówki i piłki nożnej, preferował baseball i był na tyle dobry, że w 1954 roku w wieku 17 lat został powołany przez Piratów. Mazeroski był pośrednikiem w drużynie z wieloma perspektywami na tej pozycji, a w swoim debiutanckim roku 1956 przeniósł się na drugie miejsce. Nawet jako zawodnik pracujący w niepełnym wymiarze godzin pod koniec swojej kariery był liderem i stale obecny w drużynie z 1971 roku, w której grali Roberto Clemente i Willie Stargell, i pokonał Baltimore Orioles w World Series.
Po swoim ostatnim sezonie, 1972, Mazeroski przez krótki czas był trenerem Piratów i Seattle Mariners, a podczas wiosennych treningów był instruktorem pola bramkowego w Pittsburghu. W 1987 roku Piraci wycofali swój mundur z numerem 9. W 2010 roku 50. rocznica jego bohaterskich czynów w Game 7 została uczczona przez odsłonięcie – na Bill Mazeroski Way – pomnika jednego z wielkich Pittsburgha, krążącego wokół baz, na szczycie świata.
