Wysiłki Trumpa, by naprawić swoją rozpadającą się strategię taryfową, sieją globalny chaos i zamieszanie | Cła Trumpa

„Ameryka znów WYGRYWA” – oświadczył w zeszłym tygodniu Donald Trump, prezentuje pierwszą partię projektów wspieranych przez Japonię w ramach dyskutowanego wzrostu inwestycji o wartości 550 miliardów dolarów do Stanów Zjednoczonych w ramach paktu handlowego z Tokio.

Po amerykańskim prezydencie zburzył światowy porządek gospodarczy w 2025 r. Japonia była jednym z krajów starających się o zawarcie porozumienia. Zobowiązali się do radykalnego zwiększenia inwestycji w USA w zamian za niższe amerykańskie cła na japoński eksport.

Jednak dwa dni po ogłoszeniu zwycięstwa Trumpa jego próba przekształcenia handlu międzynarodowego poniosła druzgocącą porażkę przed amerykańskim sądem najwyższym.

Orzeczenie tego znaczna część systemu taryfowego Trumpa była nielegalnasąd rozwścieczył prezydenta – i wprowadził nowe warstwy zamieszania i niepewności do i tak już zdezorientowanego i niepewnego świata. Rynki globalne w poniedziałek znalazł się pod presją inwestorzy mieli trudności ze zrozumieniem tej decyzji.

Skutek, przynajmniej na razie, jest taki, że prawie każdy kraj – łącznie z tymi, które cofnęły się, by zawrzeć porozumienie z Trumpem – od wtorku będzie musiał zapłacić 15% cła na większość swojego eksportu do USA.

Przez miesiące urzędnicy z Londynu, Brukseli, Seulu, Dżakarty i innych krajów szybko pracowali nad wynegocjowaniem porozumień dla swoich gospodarek, niechętnie oferując ustępstwa w celu zapewnienia sobie preferencyjnego miejsca. Obecnie wielu znajduje się w gorszej sytuacji, niż gdyby w ogóle nie zawierało umów.

Chinom, Indiom i Brazylii przyznano znaczne obniżki ceł bez osiągnięcia ani jednego kompromisu. Jednocześnie kraje takie jak Wielka Brytania mogą teraz stanąć w obliczu wyższych ceł, pomimo poczynionych ustępstw.

„Za rządów poprzedzających orzeczenie rozpiętość była duża: kraje takie jak Chiny i Indie musiały płacić cła (w USA) znacznie wyższe od średniej światowej, podczas gdy Kanada, Meksyk i większość europejskich eksporterów znajdowały się znacznie poniżej tej wartości” – Johannes Fritz, dyrektor naczelny fundacji St Gallen Endowment for Prosperity Through Trade. – napisano w poście na blogu. Nowa stawka 15% „znacznie zmniejsza tę różnicę” – dodał.

Unia Europejska wstrzymała ratyfikację swojej umowy ze Stanami Zjednoczonymi, żądając „pełnej przejrzystości” na amerykańskiej platformie handlowej, która jest teraz jasna jak błoto.

„Szczerze mówiąc, to prawdziwy bałagan” – powiedziała w niedzielę Fuji Television Itunori Onodera, wysoka rangą działaczka Partii Liberalno-Demokratycznej premiera Japonii Sanae Takaichi.

Kraje, które zawarły umowy z Trumpem, nie są już pewne, co mają na myśli dzisiaj, a co dopiero jutro. A kraje prowadzące rozmowy w sprawie samodzielnego zawarcia umów zastanawiają się, nad czym dokładnie negocjują.

Na początku tego miesiąca Trump twierdził, że Indie zgodził się zaprzestać zakupów rosyjskiej ropyw zamian za obniżenie ceł amerykańskich na eksport z 50% do 18%. Indyjscy urzędnicy zobowiązali się także do zakupu amerykańskich towarów o wartości 500 miliardów dolarów w ciągu pięciu lat.

Delegacja indyjskich urzędników miała w tym tygodniu lecieć do Waszyngtonu na rozmowy handlowe. Ich wizyta została teraz opóźniona.

Arvind Subramanian, były główny doradca ekonomiczny rządu Indii, powiedział: „Myślę, że negocjacje te zostaną wstrzymane na jakiś czas, dopóki same Stany Zjednoczone nie dowiedzą się, co mogą, a czego nie mogą zrobić. Ręka administracji z pewnością została osłabiona. Niektóre kraje będą chciały spróbować coś wyciągnąć z tej słabości”.

Ale Subramanian, obecnie w Peterson Institute for International Ekonomika w Waszyngtonie, powiedział, że amerykański prezydent wciąż ma „tyle dźwigni… by zadać ból”. „Fakt, że odebrano mu jedną dźwignię, nie oznacza, że ​​nie może lub nie chce użyć innych dźwigni”.

Trump, który zawsze chciał pozycjonować się jako potentat gospodarczy, desperacko stara się zachować swoją dźwignię finansową – nalegając zdezorientowanych partnerów handlowych, aby podtrzymali swoją stronę umowy i grożąc nałożeniem nowych ceł w „znacznie potężniejszy i wstrętny sposób” na tych, którzy nie przestrzegają.

„Polityka się nie zmieniła” – podkreślił Jamieson Greer, przedstawiciel handlowy USA, podczas wystąpienia w „This Week” stacji ABC. Ale wiele innych rzeczy tak.

Administracja Trumpa opiera się na razie na zapisie prawnym, który pozwala na nakładanie ceł w wysokości do 15% i tylko do lipca. Artykuł 122 ustawy o handlu z 1974 r. – przepis nigdy wcześniej nie stosowany w ten sposób – nakłada 150-dniowy limit na jego nałożenie. Następnie Biały Dom nakreślił jeden element swoich planów: wykorzystanie art. 301 tej samej ustawy do wszczęcia dochodzeń w sprawie większej liczby ceł.

Prezydent namawia doradców, aby znaleźli inne mechanizmy prawne umożliwiające egzekwowanie jego ceł w obliczu rosnących pytań o ich skuteczność.

Chociaż jego administracja twierdzi, że cła umożliwiają Stanom Zjednoczonym opodatkowanie świata, analizy nowojorskiej Rezerwy Federalnej wykazało, że 90% obciążeń gospodarczych spadło na amerykańskie przedsiębiorstwa i konsumentów. Oficjalne statystyki z zeszłego tygodnia wykazały, że deficyt w handlu towarami USA – różnica między importem a eksportem – wzrósł w grudniu do najwyższego poziomu w historii.

Przez cały ten czas wydaje się, że niektóre z głównych celów Trumpa z pewnym sukcesem radzą sobie z wahaniami i wolumenem emanującym z Waszyngtonu. Ich eksport wydaje się w niektórych przypadkach stabilny, a w innych solidny.

Ogółem chiński eksport wzrósł w zeszłym roku o 6,1%, przynajmniej według oficjalnych danych państwowych opublikowanych w zeszłym miesiącu, ponieważ spadek eksportu do USA o 19,5% został z nadwyżką skompensowany silnym wzrostem w innych krajach. Według oficjalnych danych opublikowanych w ubiegły poniedziałek indyjski eksport na świat wzrósł o 2,2% w porównaniu z kwietniem a styczniem, podczas gdy eksport do USA wzrósł o 5,85%.

Według oficjalnych danych opublikowanych w ubiegły czwartek japoński eksport wzrósł w styczniu o 16,8%, w związku ze wzrostem eksportu do Chin – pomimo rozłam dyplomatyczny – przeciwdziałał 5% spadkowi eksportu USA.

Stany Zjednoczone „WYGRYWAJĄ” dzięki cłom, upiera się ich prezydent. Ponieważ coraz większa liczba Amerykanów płaci cenę za program handlowy Trumpa, wiele krajów na jego celowniku twierdzi, że również radzi sobie całkiem nieźle.