Niewidoma, transseksualna sprinterka Valentina Petrillo powiedziała, że czuła się mile widziana przez swoich współzawodników, mimo powszechnej kontroli poza wioską paraolimpijską we Francji.
51-letni sprinter, który przeszedł na półfinał w 2019 r., podczas niedawnych Igrzysk Paraolimpijskich w Paryżu dotarł do półfinałów T12 na dystansach 200 i 400 metrów.
Udział Petrillo spotkał się z krytyką, a pisarka J.K. Rowling nazwała ją „jawną i dumną oszustką”, jednak Włoszka powiedziała w wywiadzie dla gazety Times, że wsparcie, jakiego doświadczyła na Stade de France, było budujące.
„To było idealne życie. Było piękne. Wszyscy mnie witali” – powiedziała Petrillo, przygotowując się do opuszczenia wioski po raz ostatni. „Na zewnątrz wiemy, że nie będzie już tak samo.
„Mam nadzieję, że to będzie początek przemiany osób transseksualnych”.
Petrillo powiedziała, że sama, będąc już ofiarą nękania we własnym kraju, spodziewała się negatywnych reakcji po ujawnieniu się publicznie, ale zasugerowała, że wszelka transfobia w sporcie jest wynikiem siania strachu.
„J.K. Rowling interesuje tylko to, że korzystam z damskiej toalety, ale nic o mnie nie wie” – powiedziała Petrillo.
„A tylko jedna (otwarcie transpłciowa) osoba wzięła udział w paraolimpiadzie, ja. Więc cały ten strach, że osoby transpłciowe zniszczą świat (kobiecego sportu) tak naprawdę nie istnieje.
„Ludzie mówili, że (mnóstwo) mężczyzn będzie rywalizować jako kobiety, tylko po to, żeby wygrać, ale to się wcale nie wydarzyło. To po prostu transfobia”.
Międzynarodowy Komitet Paraolimpijski (IPC) potwierdził, że holenderska dyskobolka Ingrid van Kranen była pierwszą transseksualną paraolimpijką, która brała udział w igrzyskach paraolimpijskich w Rio w 2016 r. i zmarła w 2021 r.
Sytuacja z Van Kranen była inna, ponieważ jej transformacja nie była otwarcie znana. W ciągu ostatnich kilku lat dyskurs wokół sportowców transseksualnych zyskał powszechną uwagę.
Ten organy zarządzające Wiele dyscyplin sportowych, w tym lekkoatletyka, kolarstwo i pływanie, zaostrzyło zasady uczestnictwa sportowców transseksualnych w elitarnych zawodach kobiet.
Jednakże IPC pozwala organom zarządzającym na ustalanie własnej polityki, a World Para Athletics pozwala osobie prawnie uznanej za kobietę na rywalizację w kategorii, do której kwalifikuje ją jej niepełnosprawność.
Krytycy twierdzą, że przechodzenie przez okres dojrzewania u mężczyzn daje sportowcom ogromną przewagę pod względem układu mięśniowo-szkieletowego, której okres przejściowy nie niweluje.
Organizacje działające na rzecz osób LGBTQ twierdzą, że wykluczanie sportowców transseksualnych jest dyskryminacją i że nie przeprowadzono wystarczających badań na temat wpływu zmiany płci na wyniki sportowe.
