Królowa Camilla olśniewa historyczną tiarą wysadzaną 488 diamentami, ufundowaną przez 365 kobiet | Królewski | Aktualności

The Rodzina królewska we wtorek serdecznie powitali Amira Kataru, rozkładając czerwony dywan z okazji jego wizyty państwowej podczas Horse Guards Parade, a później organizując przyjęcie w Pałacu Buckingham z udziałem króla Karola, Książę William i księżna Kate. Wieczorem królewska majestat był w pełni widoczny, gdy elita Wielkiej Brytanii i Kataru zebrała się w swoich najwspanialszych strojach na bankiecie państwowym.

Podczas swojego wystąpienia na tym luksusowym wydarzeniu pt. Król Karol III okrzyknięto: „Wielka Brytania jest dumna z tego, że jest najstarszym przyjacielem Kataru w świecie zachodnim. Łączy nas szczególna więź oparta na wzajemnym szacunku, która przetrwała próbę czasu”.

Królowa Kamila olśnił uczestników, uroczyście wchodząc do pałacowej sali balowej z tiarą „Kokoshnik” – majestatycznym dziełem wysadzanym 488 diamentami, elegancko oprawionym w klasyczne białe i żółte złoto. Ten królewski ulubieniec, przypominający aureolę, zdobił głowy królewskie przy wielu oficjalnych okazjach i był bardzo lubiany przez zmarłą królową Elżbietę II.

Co ciekawe, początki tej słynnej tiary sięgają roku 1888, kiedy to została wykonana dla księżniczki, a później królowej Aleksandry, choć Królowa Elżbieta był dopiero czwartym monarchą, który go nosił. Co zaskakujące, mimo że jest najdroższa w Royal Collection, swoje istnienie zawdzięcza wyjątkowej formie crowdfundingu prowadzonej przez zespół 365 kobiet z wyższych sfer, trafnie znanych jako „Panie Towarzystwa”.

W późnej epoce wiktoriańskiej ówczesna księżna Walii Aleksandra obchodziła srebrną rocznicę ślubu ze swoim mężem, znanym później jako król Edward VII. Ekspert od biżuterii królewskiej, Lauren Kiehna, podkreśliła to ważne wydarzenie jako moment, w którym oczekuje się, że brytyjska elita będzie wręczać wystawne i wystawne prezenty, próbując zyskać przychylność.

Jednak ta epoka oznaczała także początek upadku szlachty posiadającej ziemię w kraju, z której wielu zaczęło poślubiać zamożne amerykańskie dziedziczki, aby wesprzeć swoje upadające majątki. Mimo to czterem wpływowym kobietom w społeczeństwie udało się utrzymać honor swojej rodziny, tworząc komitet, który miał zebrać fundusze na wyjątkową tiarę.

Co ciekawe, kobiety te reprezentowały szeroki konsensus polityczny, a inicjatywą kierowały markiza Salisbury, żona premiera Roberta Gascoyne-Cecil i markiza Ailesbury, kluczowa zwolenniczka opozycji. Po zgromadzeniu około 365 arystokratycznych kobiet udało im się zebrać 4400 funtów.

Konsultowano się z księżniczką Aleksandrą w sprawie projektu tiary, która nie powstrzymywała się od upodobania do wielkości, prosząc o taką, która odzwierciedlałaby ciężką diamentową tiarę w kształcie aureoli jej siostry, niezwykle bogatej cesarzowej Marii Fiodorowna z Rosjadynastii Romanowów.

Pierwotnie jubiler koronny Garrard wykonał tiarę z 400 diamentów z 77 frędzli, oprawionych w białe i żółte złoto. Szybko stało się to jednym z ulubionych akcesoriów księżniczki, często noszonym na królewskich imprezach.

Jednak początkowo otrzymał mieszane recenzje. „Sydney Morning Herald” porównał go do „dokładnej kopii egzemplarza posiadanego przez jej siostrę, cesarzową”. Rosja” i skrytykował go jako „niezbyt piękny obiekt”.

Z biegiem czasu tiara została udoskonalona do obecnego stanu, szczycąc się 488 diamentami z 61 frędzlami w eleganckim wzorze aureoli.

Za życia Aleksandry ten wyjątkowy egzemplarz był okazjonalnie pożyczany innym członkom rodziny królewskiej, w tym jej matce, królowej Danii Luizie, którą często fotografowano, gdy nosiła go przed wstąpieniem Aleksandry na tron ​​​​brytyjski. Wyrafinowana tiara Kokoshnika została okrzyknięta „jedną z najpiękniejszych jej biżuterii”, kiedy w 1901 roku została królową małżonką.

Po jej śmierci w 1925 r. tiarę odziedziczyła królowa Maria, która w 1953 r. przekazała ją królowej Elżbiecie II.

Zmarła królowa nosiła go podczas swojej znaczącej trasy koncertowej po Wspólnocie Narodów w 1953 r. i wielokrotnie przez dziesięciolecia, często w połączeniu z innymi klejnotami, takimi jak ciężki naszyjnik koronacyjny.

Historyk Lauren Kiehna zauważyła, że ​​Kokoshnik był: „jedną z niewielu tiar, które królowa nosiła niezmiennie przez całe swoje panowanie.

„Występował podczas zagranicznych tras i wizyt, na królewskich premierach i przedstawieniach oraz na bankietach państwowych zarówno w Wielkiej Brytanii, jak i za granicą”.

Podczas swojego pierwszego znaczącego wystąpienia od śmierci królowej Camilla zestawiła tiarę w stylu Kokoshnika z diamentowymi kolczykami ze swojej osobistej kolekcji, a także diamentowym naszyjnikiem, który również należał do zmarłej królowej, oraz bransoletką z rubinami i diamentami.