ADHD Jak wykazało badanie przeprowadzone w zeszłym tygodniu, w Wielkiej Brytanii od 2010 r. spożycie leków wzrosło ponad trzykrotnie. Najbardziej uderzające odkrycie?
Najbardziej gwałtowny wzrost dotyczy kobiet, szczególnie tych w wieku powyżej 25 lat.
W tej grupie wiekowej liczba recept wzrosła dwudziestokrotnie w porównaniu z piętnastokrotnym w przypadku mężczyzn. Co się dzieje?
Obawiam się, że jestem sceptyczny, że jesteśmy świadkami prawdziwej epidemii choroby neurologicznej, którą do niedawna uważano za stosunkowo rzadką.
To ostatnie odkrycie szczególnie niepokoi mnie, jeśli chodzi o kobiety, ponieważ podejrzewam, że pominięto coś zupełnie innego. Wśród moich pacjentek zauważyłam pewną prawidłowość.
Wiele kobiet ubiegających się o ocenę ADHD jest po 40. i 50. roku życia. Opisują problemy z koncentracją, uczucie roztargnienia, zapominanie o wielu rzeczach i niemożność skupienia się na zadaniach, które kiedyś z łatwością wykonywały.
Czytali o ADHD w Internecie, wzięli udział w quizie, obejrzeli filmy na TikToku lub Instagramie i przekonali się, że znają odpowiedź. Diagnoza ADHD wyjaśnia wszystko.
To jest to, co mnie martwi. Każdy z tych objawów jest także cechą charakterystyczną okresu okołomenopauzalnego i menopauzy. Od mgły mózgowej, trudności z koncentracją i zapominaniem, po zły sen, lęk i niski nastrój – to podręcznikowe objawy menopauzy, których doświadczają miliony kobiet, gdy ich poziom estrogenów ulega wahaniom i spada.
Wiele kobiet ubiegających się o ocenę ADHD jest po 40. i 50. roku życia. Opisują problemy z koncentracją, uczucie roztargnienia, zapominanie o wielu rzeczach i niemożność skupienia się na zadaniach, które kiedyś z łatwością wykonywały
Estrogen odgrywa kluczową rolę w funkcjonowaniu mózgu, wpływając na neuroprzekaźniki, w tym na dopaminę, substancję chemiczną powiązaną z ADHD.
Kiedy estrogen spada, funkcje poznawcze mogą ucierpieć. Nie jest to trwały stan neurologiczny. Jest to zmiana hormonalna, którą często można rozwiązać za pomocą hormonalnej terapii zastępczej.
Jednak zamiast zbadać tę kwestię, wiele kobiet otrzymuje diagnozę ADHD i receptę na leki pobudzające. Ritalin zamiast HTZ. Etykietka psychiatryczna zamiast uznania, że ich ciało przechodzi głęboką zmianę biologiczną.
Uważam to za głęboko niepokojące z kilku powodów. Po pierwsze, istnieje kwestia etykietowania. Kiedy ktoś dowiaduje się, że ma ADHD, zmienia się jego sposób postrzegania siebie.
Badania nad teorią etykietowania pokazują, że diagnozy mogą poważnie wpłynąć na to, jak ludzie postrzegają własne możliwości i wysiłek, jaki podejmują, aby zmienić swoje zachowanie.
Diagnoza może wydawać się wyjaśnieniem, a nawet ulgą. Ale może też stać się klatką, mówiącą komuś, że nie może zrobić nic innego, jak tylko brać leki przez czas nieokreślony.
Po drugie, leki pobudzające nie są pozbawione ryzyka. Mogą wpływać na sen, apetyt, ciśnienie krwi i tętno.
Dla kobiety, która może po prostu potrzebować terapii hormonalnej, zażywanie do końca życia pochodnych amfetaminy wydaje się osobliwym rozwiązaniem.
Po trzecie, i być może najważniejsze, pośpiech w diagnozowaniu ADHD u kobiet w średnim wieku oznacza, że nie prowadzimy odpowiednich rozmów na temat menopauzy. Mimo że menopauza dotyka połowę populacji, pozostaje słabo poznana, niedostatecznie zbadana i często lekceważona.
O ileż łatwiej jest postawić kobietom diagnozę psychiatryczną, niż poważnie traktować ich zdrowie hormonalne.
Nie sugeruję, że żadna kobieta po czterdziestce nie ma prawdziwego ADHD. Oczywiście, że wielu tak robi. Jednak sama skala tego wzrostu powinna dać nam do myślenia. Dwudziestokrotny wzrost w ciągu nieco ponad dziesięciu lat nie może po prostu odzwierciedlać większej świadomości. Dzieje się coś innego.
Doktor Max Pemberton nalega, aby każda kobieta w średnim wieku borykająca się z problemami z koncentracją i pamięcią rozważyła, czy objawy mogą mieć podłoże hormonalne, zanim założy, że mają podłoże neurologiczne.
Część problemu leży w mediach społecznościowych. TikTok i Instagram są zalane treściami na temat ADHD, w większości tworzonymi przez osoby niebędące specjalistami medycznymi.
Algorytmy udostępniają niekończące się filmy wideo przedstawiające objawy, które tak naprawdę są powszechnymi ludzkimi doświadczeniami: zgubienie kluczy, trudności z dokończeniem zadań, uczucie przytłoczenia listą rzeczy do zrobienia.
Przesłanie jest kuszące: nie jesteś leniwy ani niezorganizowany, masz chorobę i istnieje lek, który ją wyleczy.
Aby sprostać temu zapotrzebowaniu, powstały prywatne kliniki, pobierające setki funtów za badania i gotowe do postawienia diagnozy. Zachęty finansowe są oczywiste.
Tymczasem NHS ma wieloletnie listy oczekujących, które tylko kierują więcej osób do prywatnych dostawców.
Wysocy rangą osobistości, w tym sir profesor Simon Wessely, były prezes Królewskiego Kolegium Psychiatrów, wypowiadali się na temat odpowiedzialności lekarzy, którzy muszą opierać się nadmiernej diagnozie.
Publiczne zgłaszanie tych obaw prowadzi jednak do oskarżenia o lekceważenie lub brak troski. Jest odwrotnie. Postawienie komuś błędnej diagnozy nie jest pomocne. To porażka w opiece.
W przypadku każdej kobiety w średnim wieku borykającej się z problemami z koncentracją i pamięcią radzę rozważyć, czy jej objawy mogą mieć podłoże hormonalne, zanim założy się, że mają podłoże neurologiczne.
Porozmawiaj ze swoim lekarzem rodzinnym na temat menopauzy. Zapytaj o HTZ. Objawy te często można zaradzić bez trwającej przez całe życie diagnozy psychiatrycznej.
Mózg ma niezwykłe zdolności adaptacyjne. Przy odpowiednim wsparciu, niezależnie od tego, czy jest to leczenie hormonalne, zmiany stylu życia, czy po prostu zrozumienie, co dzieje się z Twoim organizmem, większość ludzi może poradzić sobie z tymi trudnościami. Wydaje się to bardziej optymistycznym przesłaniem niż mówienie milionom kobiet, że mają trwałe zaburzenie neurologiczne.
Tragiczny rozłam w rodzinie Beckhamów
Serce mi się kraje, gdy widzę, jak konflikt rodzinny rozgrywa się tak publicznie, pisze dr Max z Brooklynu, na zdjęciu z żoną Nicolą
Sześciostronicowy post Brooklyna Beckhama na Instagramie, w którym szczegółowo opisuje swoje żale wobec rodziców, sprawił, że lektura stała się niewygodna.
Jakakolwiek jest prawda, serce mi się kraje, gdy widzę, jak konflikt rodzinny rozgrywa się tak publicznie. Z mojego doświadczenia wynika, że tego rodzaju publiczne nadawanie prawie nigdy nie pomaga.
Rozłąka z rodziną jest bolesna dla wszystkich zaangażowanych w tę sprawę. Ból jest prawdziwy ze wszystkich stron. Kiedy skargi rozchodzą się po całym świecie, ludzie się zakorzeniają.
Pozycje twardnieją. Ból wydaje się częściowo usprawiedliwiony sympatią opinii publicznej. Oskarżony czuje się zaatakowany i defensywny.
To tragedia dla wszystkich. Poróżnienia w rodzinie goją się, ale wymaga to czasu, cierpliwości i pracy prywatnej.
Oślepiająca opinia publiczna wszystko utrudnia. Dla dobra całej rodziny mam nadzieję, że uda im się odnaleźć drogę do siebie, z dala od Instagrama i poza centrum uwagi.
Dla każdego, kto widział, jak ukochana osoba zmaga się z artretycznymi kolanami, boleśnie potyka się, boi się schodów i utraty niezależności, wiadomości z Uniwersytetu Stanforda dają prawdziwą nadzieję.
Naukowcy opracowali lek regenerujący chrząstkę.
Powtórzę, bo to podkreśla: regeneruj chrząstkę.
Do tej pory uważano to za niemożliwe. Oczywiście przed nami długa droga, ale lek, który można by wstrzyknąć w kolano w celu odbudowania uszkodzonej tkanki, miałby charakter transformacyjny.
Badanie z Oksfordu wykazało, że ryzyko hospitalizacji z powodu grypy lub podobnych chorób u osób z poważnym niedoborem witaminy D jest o 33 procent większe.
Około 10 pensów dziennie za porządny suplement witaminy D to tanie ubezpieczenie od zimowych insektów. Dlaczego nie zacząć już dziś?
Dr Max przepisuje podcast… The Happiness Lab
Każdy odcinek podcastu The Happiness Lab prowadzonego przez dr Laurie Santos przedstawia naukowe podstawy tego, co sprawia, że czujemy się dobrze
Jeśli masz ochotę posłuchać czegoś na styczniowym spacerze lub podczas prac domowych, wypróbuj podcast profesor Yale, dr Laurie Santos.
Każdy odcinek bada naukowe podstawy tego, co sprawia, że czujemy się dobrze, często po drodze obalając nasze założenia.
Podsuniesz praktyczne pomysły na poprawę własnego samopoczucia. Idealne antidotum na styczniową chandrę.
