Keira StarmeraWczoraj wieczorem premier znalazł się w kryzysie, po tym jak przyznał się do powrotu Petera Mandelsona – pomimo świadomości, że przyjaźnił się ze skazanym pedofilem Jeffreya Epsteina.
Po miesiącach wykrętów premier był zmuszony przyznać, że mianował Praca być ambasadorem USA, mimo że urzędnicy powiedzieli mu, że pozostaje przyjacielem Epsteina, nawet po skazaniu biznesmena za przestępstwa seksualne wobec dzieci.
Downing Street potwierdziło, że premier wiedział również, że Mandelson w dalszym ciągu przebywał w domu Epsteina podczas jego pobytu w więzieniu i po jego zwolnieniu.
Przyjmuje się, że kiedy Mandelson został mianowany pod koniec 2024 r., sir Keir otrzymał od zespołu ds. etyki Urzędu Rady Ministrów dwustronicowy dokument podsumowujący dobrze wyćwiczone konflikty zagadnień i poprzednie skandale.
Z tego, co według jednego ze źródeł „Timesa” zostało „wycięte i wklejone”. Google”, wszystkie sprawy związane z Epsteinem stały się własnością publiczną, łącznie z ostrzeżeniem zawartym w wewnętrznym raporcie JP Morgan z 2019 r., że „wydaje się, że Jeffrey Epstein utrzymuje szczególnie bliskie stosunki z księciem Andrzejem… i lordem Mandelsonem, starszym członkiem rząd brytyjski’.
Podano także szczegóły, kiedy architekt New Labour przebywał w domu skazanego pedofila, w tym w 2009 roku, kiedy Epstein nadal przebywał w więzieniu.
Po miesiącach wykrętów premier był zmuszony przyznać, że mianował członka Partii Pracy na ambasadora USA, mimo że urzędnicy powiedzieli mu, że pozostaje przyjacielem Epsteina (zdjęcie pliku)
Przyjmuje się, że kiedy Mandelson (na zdjęciu) został mianowany pod koniec 2024 r., zespół ds. etyki Urzędu Rady Ministrów wręczył Sir Keirowi dwustronicowy dokument (obrazek pliku)
Sugerowano, że taki był zakres weryfikacji, przed jaką stanął Mandelson. Podczas gniewnych starć w Izbie Gmin premier oświadczył, że Mandelson wielokrotnie go „okłamał” i nalegał, aby przeprowadzono właściwą „proces”.
Jednak wczoraj wieczorem ze wszystkich stron spotkał się z pytaniami dotyczącymi jego własnej oceny kontynuacji nominacji. Kemi Badenoch, który wymusił przyznanie się Sir Keira, powiedział, że jego decyzja o dalszym kontynuowaniu wyścigu była „absolutnie szokująca”.
Wczorajsze oświadczenie nastąpiło po tym, jak pani Badenoch zastosowała rzadką procedurę Izby Gmin, aby zmusić rząd do ujawnienia kluczowych dokumentów związanych z kontrowersyjną nominacją.
Premier oświadczył, że jest skłonny udostępnić wszystkie dokumenty z wyjątkiem tych, które dotyczą bezpieczeństwa narodowego i stosunków międzynarodowych.
Pani Badenoch powiedziała: „Kwestią bezpieczeństwa narodowego było przede wszystkim mianowanie Mandelsona… Tu nie chodzi o bezpieczeństwo narodowe; tu chodzi o bezpieczeństwo zatrudnienia premiera”.
Sir Keir nalegał, aby w zeszłym roku podjął szybkie działania i zwolnił Mandelsona, kiedy wyszło na jaw, że doradził Epsteinowi odwołanie się od wyroku skazującego za nagabywanie nieletniego.
Sir Keir nalegał, aby w zeszłym roku podjął szybkie działania i zwolnił Mandelsona, kiedy wyszło na jaw, że doradził Epsteinowi odwołanie się od wyroku skazującego za nagabywanie nieletniego. Mandelson na zdjęciu w majtkach w pałacowym „Domu grzechu” Jeffreya Epsteina w Paryżu
W dwustronicowym dokumencie podano również szczegóły dotyczące tego, kiedy architekt New Labour przebywał w domu skazanego pedofila, w tym w 2009 roku, kiedy Epstein nadal przebywał w więzieniu. (Zdjęcie pliku: na zdjęciu Jeffrey Epstein i Ghislaine Maxwell)
Powiedział parlamentarzystom, że jest „tak samo zły jak opinia publiczna” z powodu zachowania swojego byłego sojusznika. „Wielokrotnie okłamywał mój zespół, gdy pytano go o jego relacje z Epsteinem… Żałuję, że go mianowałem”.
Dame Emily Thornberry, przewodnicząca komisji spraw zagranicznych Partii Pracy, powiedziała, że fiaska można było uniknąć, gdyby premier pozwolił Mandelsonowi na przeprowadzanie wywiadów z parlamentarzystami takimi jak ona, zamiast spieszyć się z nominacją polityczną.
John McDonnell, były numer dwa Jeremy’ego Corbyna, powiedział Sky News, że premier powinien odejść: „Nigdy nie wzywałem go do odejścia, ale straciłem do niego zaufanie. Decyzje dotyczące Mandelsona doprowadziły mnie do skrajności.
