Gigantyczny diament florencki należący niegdyś do dwóch najpotężniejszych dynastii Europy, który uważano za zaginiony, odkryto w szokującym miejscu.
137-karatowy diament florencki należący do rodziny Habsburgów został odnaleziony w skarbcu banku w r. Kanada„New York Timesa”. zgłoszone.
Pozorne zniknięcie cennego klejnotu było od dziesięcioleci przedmiotem szalonych spekulacji.
Ludzie wierzyli, że diament został zgubiony lub skradziony.
Od tego czasu leżał w sejfie II wojna światowa– ujawniła rodzina Habsburgów.
Historia diamentu rozpoczęła się pod koniec 1918 roku I wojna światowakiedy upadła monarchia austriacka Karola I.
U szczytu swej potęgi ród Habsburgów był jednym z czołowych i najbardziej wpływowych władców w Europie.
Karol I wysłał diament oraz inne wielowiekowe klejnoty do Szwajcarii w celu ochrony na czas wygnania.
137-karatowy diament florencki odnaleziono w skarbcu banku w Kanadzie (zdjęcie szklanej repliki klejnotu)
Karol I wysłał diament do Szwajcarii w celu ochrony po wygnaniu (zdjęcie Karola I z królową Zitą Von Bourbon-Parma)
Po śmierci monarchy na portugalskiej wyspie Madera, jego żona Zita z Bourbon-Parma wraz z dziećmi przeprowadziła się do Hiszpanii, a później Belgii.
W miarę rozprzestrzeniania się rządów nazistowskich w całej Europie Zita i jej najstarszy syn, książę koronny Otto von Habsburg, stanowczo sprzeciwiali się dojściu do władzy Adolfa Hitlera.
Kiedy jednak naziści zaanektowali Austrię w 1938 r., Otto został uznany za wroga państwa.
Dwa lata później Zita została zmuszona do ponownej ucieczki do Stanów Zjednoczonych New York Timesa zgłoszone.
Jak twierdzili członkowie rodziny, klejnoty niosła w małej kartonowej walizce.
Z pomocą Ameryki rodzina dotarła do Kanady i osiedliła się w Quebecu.
„Moja babcia czuła się bardzo bezpiecznie. Wreszcie mogła odetchnąć” – powiedział jeden z wnuków Karola I, Karl von Habsburg-Lothringen.
Zakładam, że na tym etapie mała walizka trafiła do sejfu bankowego i to wszystko. I w tym sejfie bankowym po prostu została.
Pozorne zniknięcie cennego klejnotu było od dziesięcioleci przedmiotem szalonych spekulacji
Zita wróciła do Europy w 1953 r. i zmarła w 1989 r. w wieku 96 lat.
Przez całe życie prestiżowy diament pozostał w Kanadzie – bez wiedzy świata.
„Myślę, że chciała mieć pewność, że nie stanie się to za jej życia” – dodała Habsburg-Lothringen.
„Mam wrażenie, że bardzo się cieszyła, że udało jej się ocalić pewne ważne przedmioty rodzinne”.
Powiedział, że jego babcia rozumiała znaczenie diamentu.
„To było dla niej bardzo ważne z historycznego punktu widzenia” – stwierdziła von Habsburg-Lothringen.
„Ponieważ była kimś, kto myślał bardzo w kategoriach historycznych”.
Autentyczność diamentu potwierdził Christoph Köchert, którego firma działała niegdyś jako austriacki jubiler na dworze cesarskim.
Zita (po prawej) i jej najstarszy syn, książę koronny Otto von Habsburg (w środku), stanowczo sprzeciwiali się dojściu do władzy Adolfa Hitlera
Köchert zauważył dla „New York Times”, że wzór szlifu diamentu „odpowiada niemal dokładnie przedstawieniom w źródłach historycznych” i że autentyczność kamienia potwierdzono również za pomocą elektronicznego testera.
Diament florencki, zanim stał się własnością rodziny Habsburgów, należał już do jednej z najpotężniejszych rodzin w Europie.
Diament był pierwotnie własnością rodziny Medici we Florencji, ale w XVIII wieku wszedł do dynastii Habsburgów poprzez małżeństwo Franciszka Stefana i arcyksiężnej Marii Teresy z Austrii.
Rodzina Habsburgów chce wystawić diament w Kanadzie w geście wdzięczności wobec kraju, który udzielił schronienia cesarzowej i jej dzieciom.
„Powinno czasami być wystawiane w Kanadzie, aby ludzie mogli rzeczywiście zobaczyć te dzieła” – stwierdziła Habsburg-Lothringen.
Jednak wkrótce diament może ponownie ruszyć w górę.
Jak podaje New York Times, Austria zobowiązała się do „natychmiastowego sprawdzenia”, czy diament należy do tego kraju.
„Jeśli okaże się, że diament florencki jest własnością Republiki Austrii, rozpocznę proces zwrotu klejnotu” – powiedział austriacki wicekanclerz Andreas Babler.
