W tym tygodniu byliśmy świadkami naprawdę wstrząsającego momentu w brytyjskiej polityce.
Jestem głęboko przekonany, że w nadchodzących latach Roberta JenrickaDecyzja Brytyjczyka o dołączeniu do Reform UK będzie postrzegana jako dzień, w którym brytyjska centroprawica zmieniła sojusz: kiedy Reform UK stało się głównym domem dla konserwatywnie myślących ludzi w całym kraju.
Wierzę również, że będzie to postrzegane jako moment, który ostatecznie zasygnalizował koniec Partia Konserwatywnażywotność jako wiarygodnej siły politycznej.
Jak Robert słusznie ujął to na naszej czwartkowej konferencji prasowej, zdecydowana większość starszych torysów nie wierzy, że Wielka Brytania jest zepsuta. Uważają, że powinniśmy po prostu kombinować tak, jak dotychczas, a nasz kraj powinien kontynuować nieubłagane staczanie się w stronę miejsca, w którym nic już nie działa.
Przykro mi, ale ci ludzie albo całkowicie oszukali, albo, co bardziej prawdopodobne, po prostu nie chcą zaakceptować bałaganu, jaki stworzyli po 14 latach rządów. Tak czy inaczej, wyraźnie nie są partią, która ma uratować Wielką Brytanię przed socjalistycznym koszmarem, który z tego powodu przeżywamy Praca rząd.
Tylko ci z nas, którzy uznają, że Wielka Brytania jest naprawdę rozbita, mogą wprowadzić potrzebne radykalne zmiany.
Oznacza to opuszczenie Europejskiego Trybunału Praw Człowieka, abyśmy mogli deportować zagranicznych przestępców i na pierwszym miejscu postawić prawa Brytyjczyków.
Oznacza to bycie bezwstydnie probiznesowym i przedsiębiorczym oraz wprowadzenie działań, które sprawią, że bogaci ludzie będą chcieli tu wracać, a firmy będą chciały inwestować.
Robert Jenrick podaje rękę przywódcy Reform UK, Nigelowi Farage’owi, po ogłoszeniu swojej dezercji na rzecz Reform
„Głęboko wierzę, że w nadchodzących latach decyzja Roberta Jenricka o dołączeniu do Reform UK będzie postrzegana jako dzień, w którym brytyjska centroprawica ponownie sprzymierzyła się” – mówi Nigel Farage
Konserwatyści podają się za partię biznesu, ale kto zdecydował o obaleniu reżimu „niedomowego”, w wyniku którego tysiące mieszkańców, którzy wydają dużo i płacą wysokie podatki, uciekają z kraju?
Kto zdecydował się spętać spółki energetyczne z Morza Północnego szalonymi podatkami od nadzwyczajnych zysków, które dławią inwestycje i redukują miejsca pracy? Zostały one wprowadzone za czasów konserwatywnego kanclerza Jeremy’ego Hunta, który jako biznesmen powinien wiedzieć lepiej niż ktokolwiek inny, że karanie bogactwa i sukcesu jedynie odstrasza inwestycje.
Prawda jest jednak taka, że Partia Konserwatywna wiele lat temu porzuciła swoje podstawowe zasady. Zamiast tego pozostała nam raczej rozmoczona kolekcja parlamentarzystów, z których większość to Liberalni Demokraci pod każdym względem, z wyjątkiem nazwy.
Wystarczy spojrzeć na ich historię przez 14 lat rządzenia. Przez lata torysi obiecywali uporządkowanie kwestii imigracji. Wynik? Migracja netto wzrosła, osiągając rekordowe liczby na ich zegarku. Zapewnili nas, że zreformują system świadczeń – tylko po to, by osiągnął on poziom całkowicie niezrównoważony. Wielokrotnie obiecywali obniżki podatków. Rzeczywiście, zanim w końcu wyrzucono ich z rządu, podatki były najwyższe od drugiej wojny światowej.
Wyborcy nie są głupcami, choć torysi chcieliby, żeby byli. Oni przejrzeli to kłamstwo. Właśnie dlatego tak wiele tysięcy członków dołączyło do Reform UK i stało się częścią 271 000 płatnych członków, podczas gdy liczba konserwatystów spadła o ponad połowę.
W żarliwej obronie swojego wyboru Jenrick powiedział: „Jeśli następny rząd nie będzie właściwy, Wielkiej Brytanii prawdopodobnie nie uda się naprawić”.
Jenrick jest obecnie jednym z sześciu parlamentarzystów reformowanych w Izbie Gmin, obok Farage’a, Richarda Tice’a, Lee Andersona, Sarah Pochin i Danny’ego Krugera
Uznają, że Reform UK buduje zespół, który ma naprawić zepsutą Wielką Brytanię. Wybory samorządowe zaplanowane na 7 maja są najważniejszym wydarzeniem przed kolejnymi wyborami powszechnymi. Będziemy walczyć o każde wolne miejsce w radzie. Rzucimy na to wszystko i przez następne cztery miesiące przedstawimy nasze plany dotyczące rozwiązania problemu prawa i porządku, kosztów życia i migracji.
Tymczasem Partia Konserwatywna pod przywództwem Kemiego Badenocha będzie nadal słabnąć, aż do wyborów lokalnych – kiedy to mogę śmiało powiedzieć, że zostanie zniszczona. Tak jak przewidywałem od jakiegoś czasu, rankiem 8 maja przestaną być partią narodową.
Doskonale zdaję sobie sprawę, że nadal będą tradycyjni zwolennicy torysów, niektórzy z nich bez wątpienia są czytelnikami Daily Mail, emocjonalnie przywiązani do partii.
7 maja ich ołówki zawisną wstępnie nad kartą do głosowania po latach zaznaczania wiernego „X” obok kandydata konserwatystów.
Tym przyzwoitym, patriotycznym ludziom mówię tak: nie zasługują na waszą lojalność. Partia Konserwatywna sprowadziła na siebie tę katastrofę.
To, co widzieliście w przypadku głośnych dezercji torysów do Reform UK w tym tygodniu – najpierw Nadhima Zahawiego, a potem Roberta Jenricka – nie było rozłamem ani schizmą. Wręcz odwrotnie.
Byliśmy świadkami zjednoczenia centroprawicowego sojuszu, który zwycięży w następnych wyborach.
Tym konserwatywnym posłom do parlamentu, byłym członkom parlamentu lub radnym, którzy są zainteresowani byciem częścią tej ekscytującej nowej rewolucji politycznej, chcę jasno powiedzieć, że nie jesteśmy tutaj, aby wspierać ludzkie kariery.
Jesteśmy tu dla ludzi, którzy chcą położyć rękę na kierownicy i pomóc nam ratować kraj. Dlatego postawię ultimatum. Jeśli chcesz do nas przyjechać, masz czas do 7 maja. Potem nie będziemy Cię potrzebować i nie będziemy Cię chcieć. Ponieważ, nie dajcie się zwieść, turkusowe tsunami nadchodzi tak czy inaczej.
Nigel Farage jest liderem Reform UK
