Serial Netflixa autorstwa Vince’a McMahona: Co ujawnia?

Nowy dokument Netflixa rzekomo „uchyla rąbka tajemnicy” na temat byłego szefa WWE, Vince’a McMahona – ale czy mu się to udaje?

Sześcioodcinkowy serial Mr. McMahon – nazwany na cześć alter ego bohatera, którego grał na ekranie w połowie lat 90. – opowiada o jego życiu, trwającej dziesiątki lat karierze i licznych skandalach, które miały miejsce po jego śmierci.

Znajdują się w nim wywiady z 79-latkiem, a także członkami jego rodziny, byłymi zapaśnikami i współpracownikami.

Można jednak dyskutować, czy dowiemy się z niego czegoś nowego o prawdziwym Vince’ie McMahonie.

Wycofał się z kręcenia filmu po tym, jak były pracownik oskarżył go o handel ludźmi, a niektórzy recenzenci twierdzą, że seria zmaga się z tym brakującym elementem.

Inni twierdzą, że to wciąż dość „szczery portret” i kompleksowe, w zależności od tego, ile już wiesz.

Ale czy zbliża nas to choć trochę do prawdy?

McMahon szybko napisał własną recenzję.

Nazwał serial „wprowadzającym w błąd” i oskarżył jego twórców o podążanie „przewidywalną ścieżką utożsamiania postaci „pana McMahona” z moim prawdziwym „ja”, Vincem”.

Biznesmen miliarder zrezygnował ze stanowiska w spółce macierzystej WWE na początku tego roku, kiedy była pracownica Janel Grant wniosła przeciwko niemu pozew o handel ludźmi w celach seksualnych,

On jest zaprzeczył jej oskarżeniom jako „kłamstwa” i „złośliwe zniekształcanie prawdy”.

W dokumencie nie usłyszymy wiele o tej sprawie, ale poruszono w nim kwestie wcześniejszych oskarżeń.

Pierwsza sędzia WWE, Rita Chatterton, oskarżyła McMahona o gwałt, jednak w serialu upiera się, że „to nigdy się nie wydarzyło” i że związek odbył się „za obopólną zgodą”.

Wycofał swój pozew o zniesławienie przeciwko niej i w zeszłym roku, doniesienia mówią, wypłacił jej wielomilionowe odszkodowanie.

Nazwał także rząd USA, który pozwał go do sądu pod zarzutem nielegalnej dystrybucji sterydów, „największymi tyranami”.

McMahon został w tej sprawie uznany za niewinnego.

W przeszłości WWE często spotykało się z krytyką za sposób, w jaki przedstawiało kobiety, zwłaszcza w okresie tzw. Attitude Era, trwającym od 1997 do 2002 roku.

Mecze stały się znacznie mniej przyjazne rodzinom, zawodnicy często krwawili, a gwiazdy kobiece rywalizowały w walkach „w biustonoszach i majtkach”, które kończyły się zerwaniem kostiumu przeciwnika.

Była mistrzyni kobiet WWE, Trish Stratus, twierdzi, że role kobiet są „zbyt seksualne” i wspomina, że ​​kiedyś kazano jej uklęknąć i szczekać jak pies, zanim się rozebrała.

„Kobiety nie były uważane za wrestlerki…” – mówi.

„To były takie miłe dla oka rzeczy w tamtych czasach” – mówi w programie.

Anthony White – znany również jako Tony Atlas – zgadza się z nią, że segmenty te nie zestarzały się dobrze.

„We współczesnym społeczeństwie bylibyśmy postrzegani jako jedni z najgorszych ludzi chodzących po Ziemi” – mówi w filmie dokumentalnym.

„Znęcaliśmy się nad kobietami jak diabli. Były dla nas jak zabawka”.

Córka McMahona, Stephanie, która często pojawiała się w historiach pisanych przez jej ojca – co opisuje jako „nieco dziwne” – mówi, że „to były inne czasy w naszej branży”.

Obecny dyrektor ds. treści i zięć McMahona, Paul „Triple H” Levesque, zastanawia się, jak im się to „w ogóle udało”.

W dokumencie McMahon stwierdza, że ​​trend ten „mniej lub bardziej podążał za tym, co działo się w branży rozrywkowej”, a w niektórych z najlepiej ocenianych segmentów występowały kobiety.

Vince McMahon zyskał reputację bezwzględnego człowieka, a dokument ujawnia niektóre wydarzenia, które przyczyniły się do ukształtowania tego wizerunku.

Jednym z nich jest słynna awantura – lub „świrowanie”, jak to się mówi w żargonie zapaśniczym – z udziałem legendarnego wrestlera Breta „The Hitman” Harta.

W okresie napięć związanych z przejściem do konkurencyjnej organizacji World Championship Wrestling (WCW), McMahon współpracował z innymi za plecami Harta, aby zmienić zaplanowany wynik walki z 1997 roku.

Kanadyjczyk ostatecznie stracił tytuł mistrzowski na rzecz Shawna Michaelsa przed publicznością swojego rodzinnego miasta w Montrealu.

McMahon opisuje podobną scenę seksu oralnego z 1985 r., w którą była zaangażowana była mistrzyni kobiet Wendi Richter, jako „show-biznes… nic osobistego”.

„I nie ma niczego, czego nie zrobiłbym dla biznesu”.

W dokumencie McMahon mówi, że chciał, aby Bret Hart postąpił „właściwie” dla firmy.

„Do dziś nie żałuję niczego”.

McMahon dzieli się szczegółami ze swojego dzieciństwa, opowiadając o tym, jak był molestowany przez ojczyma i o tym, jak po raz pierwszy spotkał swojego prawdziwego ojca, gdy miał 12 lat.

„Wiem, że z psychologicznego punktu widzenia, jeśli jesteś molestowany jako dziecko, masz tendencję do molestowania” – mówi, zanim dodaje: „To po prostu wymówka”.

Temat jego roli jako ojca jest wielokrotnie poruszany w dokumencie. Autor ujawnia, że ​​był „surowy” wobec swoich dzieci, Shane’a i Stephanie.

Członkowie obsady opisują go również jako postać ojcowską.

Sam McMahon mówi: „Wciąż nie do końca wiem, kim jestem”.

Bohaterowie są siłą napędową WWE, mówi twórcom dokumentu, ale czy sam gra jakąś postać?

Nigdy do końca się tego nie dowiemy.

„Czasami w naszej branży granice między rzeczywistością, faktami i fikcją są bardzo niewyraźne” – mówi.

Krytycy twierdzą, że jest to pomocna karta wyjścia z więzienia, obarczając winą alter ego pana McMahona – skorumpowanego szefa nadużywającego swojej władzy.

„Która jest postacią, a która mną? Myślę, że to może mieszanka i zasugerowałbym, że może jedna jest trochę przesadzona” – mówi McMahon.

„Nie jestem pewien, który.”

Ale gdy zapytano go, jakie cechy ma z tą postacią, odpowiedział: „Żadnych”.

Wielu jego bliskich również wydaje się niepewnych.

Jego syn Shane mówi: „Pan McMahon jest przedłużeniem Vince’a McMahona, ale rozdmuchanym do niewspółmiernych rozmiarów”.

Podobnego zdania jest były mistrz Stone Cold Steve Austin, który twierdzi, że postać ta jest „dość podobna do Vince’a-mężczyzny”, ale „mocno przesadzona”.

Inni, tacy jak Shawn Michaels, twierdzą, że nie ma dużej różnicy między tymi dwoma, a dyrektor wykonawczy WWE Bruce Prichard twierdzi, że przemówienia pana McMahona na ringu były podobne do tych, które wygłaszał w sali konferencyjnej.

Pogląd byłej supergwiazdy Hulka Hogana jest o wiele bardziej jednoznaczny.

„Dokładnie ta sama osoba, wcale nie tak odległa” – mówi.

Słuchaj Newsbeat na żywo o 12:45 i 17:45 w dni robocze – lub posłuchaj ponownie Tutaj.