Mała małpka Punch podbiła serca na całym świecie za przywiązanie do pluszowej zabawki po tym, jak matka ją odrzuciła, co odzwierciedla słynny i okrutny eksperyment dotyczący wczesnego przywiązania.
Urodzony w lipcu 2025 r. mały makak został porzucony przez matkę i zabrany do miejskiego zoo Ichikawa w Japonia.
Próbując zintegrować się z resztą swojego oddziału ze względu na swój niższy status w hierarchii, często widywano go popychanego na ziemię przez starsze małpy.
Poznaj aktualności dzięki aplikacji 7NEWS: Pobierz już dziś
Aby złagodzić jego niepokój i samotność, opiekunowie ogrodu zoologicznego podarowali mu miękką zabawkę-orangutana IKEA, która szybko stała się jego stałym towarzyszem, ponieważ młode makaki zwykle przylegają do swoich matek przez większą część pierwszego roku życia.
Filmy pokazują, jak Punch niesie swoją pluszową surogatkę „mamy”, przytula ją i szuka pocieszenia po bójce ze swoją grupą. Od tego czasu filmy te stały się popularne w Internecie.
Do jego wybiegu w zoo Ichikawa City Zoo utworzyły się długie kolejki, gdy odwiedzający gromadzą się, aby zobaczyć Puncha, a sama pluszowa zabawka została wyprzedana w sklepach na całym świecie. IKEA wysłała mu nawet dodatkowe zabawki w postaci orangutanów, aby mógł się nimi cieszyć.
Ale historia Puncha to coś więcej niż wirusowy moment.
Profesor Marek Nielsena z Uniwersytetu w Queensland (UQ) stwierdziło, że przywiązanie małego makaka do swojej zabawki przypomina słynny eksperyment z lat 50. XX wieku przeprowadzony przez amerykańskiego psychologa Harry’ego Harlowa.
Harlow oderwał rezusy od matek i dał im dwie zastępcze „matki”: jedną wykonaną z drutu, która zapewniała jedzenie i picie z małego karmnika, oraz drugą pokrytą miękkim ręcznikiem frotte.
„Ta lalka była miękka i wygodna, ale nie zapewniała jedzenia ani picia; była niczym więcej niż futrzaną figurką, do której mała małpka mogła się przytulić” – wyjaśnił Nielson.
„Mamy zatem jedną opcję, która zapewnia komfort, ale bez jedzenia i picia, oraz taką, która jest zimna, twarda i żylasta, ale zapewnia pożywienie”.
Eksperyment podważył ówczesny pogląd behawiorystów, który sugerował, że naczelne, w tym ludzie, tworzą przywiązania oparte na nagrodach i karach i podążają za każdą osobą, która zaspokaja ich potrzeby fizyczne.
Dlatego badacze spodziewali się, że małpy pozostaną z drucianą „matką”, która dostarczała pożywienia.
Tak się jednak nie stało: młode naczelne spędzały większość czasu przytulając się do miękkiej, owiniętej ręcznikiem „matki”, pokazując, że komfort i opieka emocjonalna są o wiele ważniejsze niż samo karmienie.
„Dziś postrzegalibyśmy eksperymenty Harlowa jako okrutne i niemiłe” – powiedział Nielsen.
„Nie odebrano by ludzkiego dziecka matce i nie przeprowadzono tego eksperymentu, więc nie powinniśmy tego robić naczelnym.
W zoo nie przeprowadzano eksperymentu, ale sytuacja Puncha w niezamierzony sposób odzwierciedla badania Harlowa.
Konfiguracja odbyła się naturalnie, ale wynik jest uderzająco podobny.
„To interesujące widzieć ludzi tak zafascynowanych tą analogią do eksperymentu przeprowadzonego ponad 70 lat temu” – powiedział Nielson.
„Punch to nie tylko najnowsza gwiazda świata zwierząt w Internecie; przypomina, jak ważne jest odżywianie emocjonalne.
„Wszyscy potrzebujemy miękkich przestrzeni. Wszyscy potrzebujemy bezpiecznych przestrzeni. Miłość i ciepło są o wiele ważniejsze dla naszego dobrego samopoczucia i funkcjonowania niż samo fizyczne odżywianie” – powiedział Nielsen.
Eksperyment pomógł ukształtować współczesną teorię przywiązania, która utrzymuje, że zdrowy rozwój zależy od tworzenia przez dzieci bezpiecznych więzi emocjonalnych z uważnymi opiekunami.
Bez ciepła i wsparcia emocjonalnego nawet dobrze odżywione dziecko może nie zbudować bezpiecznej więzi.
Pluszowy Punch może nie zapewnia jedzenia, ale zapewnia mu dokładnie to, czego potrzebował: bezpieczną i pocieszającą obecność po odrzuceniu przez matkę.
Odkąd nawiązał rozdzierającą serce więź z pluszową zastępczą „mamusią”, Punch zaczął zaprzyjaźniać się z innymi makakami w swojej zagrodzie, powoli wspinając się po drabinie społecznej, trzymając jednocześnie swoją ukochaną zabawkę blisko.
