Z dochodzenia wynika, że 16-letnia dziewczyna leczona w szpitalu z powodu problemów psychicznych odebrała sobie życie, ponieważ „nie można było znaleźć dla niej odpowiedniego łóżka”.
Ellame Ford-Dunn, lat 16, w przeszłości cierpiała na chroniczne problemy psychiczne, które objawiały się samookaleczeniami i zaburzeniami odżywiania.
Do szpitala trafiła 28 lutego 2022 roku po wielokrotnym samookaleczeniu.
Chłopak został umieszczony na oddziale dziecięcym, ale później, 10 marca, zgodnie z ustawą o zdrowiu psychicznym musiał zostać umieszczony w areszcie.
Jednak w trakcie dochodzenia stwierdzono, że w specjalistycznej placówce zdrowia psychicznego nie można było znaleźć odpowiedniego łóżka dla Ellame, w związku z czym pozostała ona na oddziale dziecięcym.
Podczas przesłuchania powiedziano, że Ellame znajduje się pod całodobową indywidualną obserwacją prowadzoną przez dyplomowaną pielęgniarkę zajmującą się zdrowiem psychicznym (RMN).
Kilka dni później udało jej się wstać z łóżka i próbowała popełnić samobójstwo, gdy pielęgniarka poszła zająć się innym pacjentem.
Nastolatkę znaleziono w pobliskim pokoju i została uratowana przez personel medyczny, po czym wróciła do łóżka.
Jednak już następnej nocy Ellame z Upper Beeding w West Sussex ponownie uciekła i uciekła na teren szpitala.
Tym razem nie odnaleziono jej od razu i wezwano policję do przeszukania.
Znaleziono ją leżącą na terenie szpitala w stanie krytycznym i wkrótce zmarła.
Ellame Ford-Dunn, lat 16, przez całe życie cierpiała na chroniczne problemy psychiczne
Ellame pozostał na oddziale dziecięcym szpitala Worthing (na zdjęciu), ponieważ nie było odpowiednich łóżek
Na początku dzisiejszego przesłuchania ławy przysięgłych w Horsham Joanne Andrews, zastępczyni koronera w West Sussex, powiedziała, że Ellame pozostała na oddziale dziecięcym szpitala Worthing po tym, jak została podzielona na podstawie ustawy o zdrowiu psychicznym, „ponieważ nie było odpowiedniego łóżka”.
W emocjonalnym hołdzie złożonym ich córce, Nancy i Kenowi Ford-Dunn, Ellame powiedziała, że jest „cudowną, zabawną i opiekuńczą, słodką, kochaną i zachwycającą dziewczyną”, która uwielbia tańczyć i żartować.
Była najstarszą z trójki dzieci, była „życzliwa i wspierająca” dla swojego rodzeństwa i uwielbiała pływać w morzu ze swoim młodszym bratem.
Pani Ford-Dunn powiedziała: „Miała ciepłe i opiekuńcze usposobienie. Była najlepszą starszą siostrą, na jaką można było liczyć. W naszej rodzinie pozostała wielka luka. Nasze serca są złamane. Była taka kochana.
W dniu jej śmierci, 22 marca, odwiedził ją ojciec Ellame, Ken, i para spędziła kilka godzin śmiejąc się i żartując.
Jednak później tego samego wieczoru jej rodzice zaniepokoili się, gdy zdali sobie sprawę, że Ellame nie przeczytała wysłanej do niej wiadomości WhatsApp.
Nancy Ford-Dunn zadzwoniła do szpitala i powiedziano jej, że Ellame uciekł 10–15 minut wcześniej i wzywa policję.
Pan Ford-Dunn wsiadł do samochodu i udał się na przeszukanie pobliskiej plaży oraz dworca kolejowego, zanim zauważył radiowozy jadące do szpitala.
Kiedy tam dotarł, powiedziano mu, że jego córkę znaleziono w „stanie krytycznym” na terenie szpitala. Pomimo prób reanimacji, później stwierdzono zgon.
Pani Ford-Dunn stwierdziła, że według niej służba zdrowia psychicznego i opieka społeczna zawiodły Ellame, a cała rodzina poczuła się pozbawiona wsparcia.
Ellame została opisana jako „cudowna, zabawna i opiekuńcza, słodka, kochana i zachwycająca dziewczyna”, która uwielbiała tańczyć i żartować
W toku dochodzenia ustalono, że Ellame lubiła szkołę podstawową, ale zaczęła mieć problemy, gdy w 2016 roku poszła do szkoły średniej.
Cierpiała na silny stres i często dokonywała samookaleczeń w miarę pogarszania się jej zdrowia psychicznego.
Na przesłuchaniu powiedziano jej rodzicom, że mieli trudności z nakłonieniem jej do pójścia do szkoły i pomimo szukania pomocy uważali, że pomoc ze strony lekarzy była bardzo niewielka.
W miarę jak jej zdrowie psychiczne stale się pogarszało, autystyczna Ellame w dalszym ciągu dokonywała samookaleczeń i w 2019 r. dwukrotnie próbowała popełnić samobójstwo.
Wraz z początkiem pandemii Covida w 2020 roku zaczęła odmawiać jedzenia, a później zdiagnozowano u niej anoreksję.
Była pod opieką Centrum Zdrowia Psychicznego Dzieci i Dorosłych (CAMHS) i spędziła ponad 18 miesięcy w stacjonarnych oddziałach zdrowia psychicznego.
W 2021 roku nastolatka zwierzyła się rodzicom, że padła ofiarą molestowania seksualnego.
Po pobycie w szpitalu Priory w Manchesterze została wypisana pod opiekę szpitala Chalkhill – prowadzonego przez fundację Sussex Partnership NHS Foundation Trust.
W toku dochodzenia ustalono, że Ellame lubiła szkołę podstawową, ale zaczęła mieć problemy, gdy poszła do szkoły średniej
Spędziła kilka miesięcy w szpitalu, otrzymując leczenie mające na celu uporanie się z samookaleczeniem i anoreksją.
Uznano, że stan Ellame poprawił się do tego stopnia, że w styczniu 2022 roku wypisano ją ze szpitala Chalkhill.
Oprócz planu opieki przydzielono jej także psychiatrę dziecięcego i wstępne spotkanie między nimi przebiegło pomyślnie.
Jednakże w trakcie dochodzenia ustalono, że po powrocie do domu stan Ellame gwałtownie się pogorszył, zaczęła ona samookaleczać się i więcej niż raz próbowała popełnić samobójstwo.
Wielokrotnie trafiała do szpitala z powodu samookaleczenia, ale po leczeniu wielokrotnie ją wypisywała.
Jej matka, Nancy, powiedziała podczas śledztwa: „Ellame doszła do wniosku, że profesjonaliści nie chcą jej pomóc, czuła się ignorowana i pozbawiona wsparcia”.
Po ponownej próbie samobójczej została w końcu przyjęta na oddział Bluefin – dziecięcy oddział ostrych schorzeń – w szpitalu Worthing.
Kilka dni później została zatrzymana na podstawie ustawy o zdrowiu psychicznym po ucieczce ze szpitala.
Według matki Ellame była najstarszą z trójki dzieci i była „życzliwa i wspierająca” dla swojego rodzeństwa
Nie było jednak dostępnych łóżek specjalistycznych, więc pozostała na oddziale dziecięcym.
Została umieszczona pod całodobową indywidualną obserwacją prowadzoną przez dyplomowaną pielęgniarkę zdrowia psychicznego (RMN).
W toku śledztwa ustalono jednak, że pomimo całodobowej obserwacji indywidualnej Ellame poskarżyła się ojcu, że obudziła się w nocy po koszmarach i nikogo tam nie zastała.
Pani Ford-Dunn stwierdziła, że według niej służba zdrowia psychicznego i opieka społeczna zawiodły Ellame, a cała rodzina poczuła się pozbawiona wsparcia.
Aby uzyskać poufne wsparcie, zadzwoń do Samarytan pod numer 116 123, wejdź na stronę samaritans.org lub odwiedź stronę https://www.thecalmzone.net/get-support
