Cóż, Jerry Jones zrobił to ponownie – i nie w dobry sposób.
Właściciel, prezydent i dyrektor generalny Dallas Cowboys po raz kolejny czekało zbyt długo, aby ponownie podpisać jednego z jego kluczowych graczy, w wyniku czego zapłaci za to. Na spotkaniach właścicieli NFL w 2025 r. Na początku kwietnia Jones został zapytany o wysadzającą krawędź gwiazdę Micah Parsons i o tym, jak zatrzymać go w zespole.
Parsons jest prawdopodobnie najlepszym ogólnym graczem Cowboys w tym momencie i 2025 będzie obchodzi ostatni sezon swojego kontraktu dla debiutanta. Dallas zapłaci Parsons w pełni gwarantowaną 24 mln USD w tym ostatnim roku, wkrótce będzie wyglądać jak okazja – bez względu na to, kiedy lub gdzie Parsons podpisuje swoją następną umowę.
Problem dla Jonesa i jego kowbojów polega na tym, że Jones zbyt długo czekał, aby zawrzeć umowę i kosztował zbyt dużo pieniędzy z opóźnieniem. Ponieważ czapka wynagrodzeń NFL stale rośnie w wyniku zwiększenia przychodów z transakcji transmisji, gracze otrzymują większe kontrakty, a każdy dyrektor NFL wart swojej soli jest świadomy tego faktu. Jones zbyt długo czekał z rozgrywającym Dakem Prescottem, który podpisał kontrakt Czteroletnie przedłużenie 240 mln USD We wrześniu ubiegłego roku z 231 milionami dolarów ogółem gwarancji. Jones zbyt długo czekał z odbiorcą Ceedee Lamb, który podpisał czteroletnie przedłużenie o wartości 136 mln USD w sierpniu zeszłego roku z gwarancją 100 mln USD.
Pomiędzy czteroletnią umową o wartości 160 mln USD z 95 mln USD gwarantowała, że Prescott podpisał podpisanie w 2021 r. I jego nową ofertę, rynek rozgrywających eksplodował. Russell Wilson, Kyler Murray, Deshaun Watson, Joe Burrow, Justin Herbert i Trevor Lawrence zgodzili się, że otrzymali umowy z całkowitymi gwarancjami w wysokości co najmniej 120 mln USD.
Interesującą różnicą w zaktualizowanej umowie Prescott była długość umowy. Podczas gdy większość tych umów rozgrywających odbyła się przez pięć lat, Prescott po raz kolejny był przez cztery lata i było to całkowicie zamierzone.
W niedawnym występie Pierwszy podcast sportowcówAgent Prescott, Todd France, szczegółowo opisał, dlaczego chciał czteroletniej umowy dla swojego klienta i dlaczego kowboje utknęli przez długi czas w pięcioletniej kadencji. Prescott grał już na metce franczyzowej w 2020 roku, więc czekam na to, czego pragnęła jego strona, nie był nowym pomysłem.
„Dochodzimy do terminu, w którym musimy albo zawrzeć długoterminową umowę, albo grać na metce franczyzowej, więc kolejny rok niepewności na roczną umowę”-powiedziała Francja. „I ten sam aspekt negocjacji to zatrzymanie.
„Kowboje nadal chcą pięcioletniego kontraktu. Nadal chcemy czteroletniego kontraktu. A czteroletni kadencja ma dla nas ogromne znaczenie (z) rozgrywającymi ze względu na sposób, w jaki rośnie rynek, a czapka wynagrodzeń rośnie i chęć powrotu na rynek dla tych facetów i maksymalizacji ich zarobków”.
Ostatecznie, po wielu blasterach i zmarnowanym czasie, Kowboje skapitulowali. W przypadku Parsons kapitulacja może być poważniejsza.
„W ogóle nie uważam tego za pilne”, powiedział Jones 1 kwietnia o umowie z Parsons. „Niektórzy twierdzą, że używając podstawy, im wcześniej coś zrobisz, tym taniej… cóż, im wcześniej coś zrobisz, wiele razy, tym więcej popełnisz błędy. Możesz zobaczyć kilka kolejnych kart, nie tylko z tym konkretnym negocjacją, ale z całym zespołem.
„Wiem, że jestem tu trochę defensywny, ale pomysł, że jedynym sukcesem jest zawarcie umowy we wczesnym czasie, jest niepoprawny, wolę płacić więcej i dobrze, niż gdybym musiał płacić mniej i spieprzyć”.
Tak, ale w tym przypadku Kowboje mogli zaoszczędzić mnóstwo pieniędzy, podpisując Parsons przed wybuchem rynku na pozycji Parsonsa. Cleveland Browns ponownie podpisał podpisanie Mylesa Garretta, ich własnej supergwiazdy, do ogromnego czteroletniego przedłużenia w wysokości 160 mln USD z gwarancją 124 mln USD. Brownowie musieli zapłacić 30-letniemu Garrettowi na szczycie rynku za swoją pozycję, ponieważ Garrett wydawał wszelkiego rodzaju dźwięki O tym, że nawet nie chciałbym być częścią listy, biorąc pod uwagę walki zespołu, aby być konkurencyjne.
Parsons, który w przyszłym miesiącu skończy 26 lat i właśnie wejdzie do swojej kariery, bez wątpienia narysuje więcej niż to, gdy ostatecznie zgadza się z nową umową, i wykorzysta kwotę pieniędzy, którą Garrett otrzymał jako dźwignię – może uzasadnić, że powinien zdobyć więcej niż Garrett, biorąc pod uwagę, że jest jeszcze cztery lata młodszy i nawet nie u szczytu.
Jones antagonizował sytuację z komentarzami na temat Davida Mulughety, który reprezentuje Parsons i jest jednym z wybitnych agentów w branży.
„Nie próbuję go w żaden sposób poniżyć, ale nie chodzi o agenta” – powiedział Jones. „Agent nie ma nic wspólnego z tym, co robimy, gdy wchodzimy na boisko przeciwko drużynie. Micheasz, w tym stopniu, że jestem zaangażowany. Ludzie, którzy mają coś wspólnego z tym, co robimy w stosunku do naszych fanów i piłki nożnej, to ja i gracz, a nie agent”.
Odpowiedź Parsonsa w mediach społecznościowych stwierdziła dokładniejszy punkt. „Fakty !! David jest najlepszy i nie będę zawierał żadnej umowy bez zaangażowania (Mulugheta)! Jak każdy z rozsądkiem zatrudniłem ekspertów z jakiegoś powodu” – napisał Parsons. „Nie ma nikogo, kogo nie ufam, jeśli chodzi o negocjowanie umów niż David! W niniejszej negocjacji umownej nie będzie żadnych backdoors”.
Alienowanie agenta najlepszego gracza nie jest świetnym pomysłem. Alienowanie go, gdy reprezentuje także wielu innych utalentowanych graczy, których możesz chcieć podpisać jeden dzień, jest jeszcze gorsze.
Więc tam To Wszystkie stoiska.
Tragedia negocjacyjnej farsy jest to, że kowboje są jednym z najlepszych NFL zespoły na pozyskiwanie talentów w projekcie; Tylko wtedy, gdy nadszedł czas, aby negocjować nowe umowy, które Jones nadchodzi. Ramię oceny gracza Dallas jest prowadzone przez Will McClay, wiceprezes zespołu personelu gracza. McClay byłby dyrektorem generalnym wielu zespołów NFL, biorąc pod uwagę szacunek, jaki zebrał w branży, ale kiedy właściciel twojego zespołu chce być również dyrektorem generalnym, musisz zadowolić się tytułem pozostawionym na tablicy.
McClay został starszym dyrektorem Cowboys ds. Pro/College Scouting w 2015 roku po kilku latach jako zwiadowca, koordynator harcerstwa i dyrektor ds. Badań piłkarskich w zespole, a z McClayem, Dallas wyprzedził większość innych drużyn NFL pod względem dodawania talentów w projekcie. Według niedawnego Pro Football Network Studium, Kowboje zajmują szóste miejsce pod względem talentu domowego w projekcie – 60,8% listy. I odwrotnie, Kowboje zajmują 27. miejsce pod względem bezpłatnej agencji i transakcji (39,1% listy), i właśnie tam schizm naprawdę podnosi swoją brzydką głowę.
Dallas nie wydają dużo na wolnych agentów, a to w porządku w abstrakcji, gdy dostaniesz go do projektu tak często, jak McClay i jego pracownicy. Ale napijanie rzeczy po jednej stronie skali działało znacznie lepiej w wcześniejszych dniach agencji, które zaczęły zanikać na początku lat 90. XX wieku, kiedy zespoły mogłyby łatwiej utrzymać swoje rodzime talenty na lepsze lub gorsze-lepiej dla drużyn, a co gorsza dla graczy, którzy chcieli zapłacić za swoje talenty.
Zanurzanie się w wodach wolnego agencji we współczesnym czasie, odmawiając zapłaty talentu na najwyższym poziomie w sposób, który pozwoli na zachowanie ich idealnej wartości rynkowej? To niebezpieczna gra bez marginesu błędu i jest to jeden z kilku powodów, dla których kowboje nie przyszli gdziekolwiek w pobliżu Super Bowl od 30 lat.
Jones został poduszony za naleganie na kontrolę nad swoją franczyzą, gdy inni byliby bardziej wykwalifikowani do wzięcia wodze. To pokazało się wszędzie od głównych trenerów zatrudnionych, odkąd Jones i Jimmy Johnson przeszły na kontrolę organizacyjną i kredyt, który łączy się z nią w 1994 r., Po ogólne decyzje personelu, które pogrążyły zespół z miernością bez powodu poza hubris Jones i muszą być najlepszym psem.
Ale najgorszą dysfunkcją może być nieporozumienie Jonesa na temat działania współczesnego rynku graczy, ponieważ w kółko trzyma nóż w sercu jednej z najlepszych sali oceny NFL.
Opierając się na najnowszych komentarzach Jonesa dotyczące Parsons, nie ma powodu, aby sądzić, że nie będzie on trwał przez pewien czas.
