BRidget Jones powrócił i po raz kolejny zapala nową ścieżkę, tym razem jako wdowa. W Szalony o chłopcunasza wiecznie chaotyczna, ale sympatyczna każda Kościelna porusza się po samotnym rodzicielstwie, umawiając się z aplikacjami i żalem. Ale w przeciwieństwie do większości wdów w romcomach, nie ma jej tutaj, aby usunęła się w beżowym swetrze, grzecznie żałobie, dopóki społeczeństwo nie uzna za akceptowalne, że znów pokochała. Zamiast tego jest w łóżku z 29-letnim strażnikiem parkowym o imieniu Roxster, udowadniając, że uzdrowienie nie musi być cichym odbiciem-może również wyglądać jak wspaniały seks z młodszym mężczyzną.
Tutaj Bridget przełamuje formę. W większości komedii romantycznych żal kobiet jest postawiony jako problem do rozwiązania. Musimy przejść okres głębokiej autorefleksji, zanim otrzymamy z powrotem w świecie pożądania. Musimy leczyć, uczyć się, a następnie – Może – Na końcu filmu możemy być całkowani pod migotliwymi światłami. Postać Hilary Swank w PS Kocham cię, czeka na boskie pozwolenie z listów zmarłego męża, a nawet pomyślą o randce, podczas gdy biedne Demi Moore w duchu jest emocjonalnie związane z Patrickiem Swayze na zawsze, wybierając symulację grania z pamięcią nad intymnością z intymnością z żyjący.
Ale Bridget? Płuca Roxster, zanim skończy płakać. Śmieje się przez niezręczny seks. Jest niechlujna, nieprzewidywalna i odmawia podążania za scenariuszem.
A jednak, jak oglądałem, nie mogłem się powstrzymać od myślenia: gdyby to był film o wdowcu płci męskiej, nic nie byłoby warte komentowania, tylko dlatego, że duży ekran odzwierciedla nam to, czego uczymy się w społeczeństwie. Po śmierci małżonka mężczyźni są postrzegani jako kwalifikujący się, podczas gdy kobiety są postrzegane jako ranne. Mężczyznik w romcomach jest sformułowany w ramach ich uroku. Otrzymują atmosferę romansu, a ich ból czyni je bardziej atrakcyjnymi. Niezletny w Seattle otwiera się, a postać Toma Hanksa ledwo skończyła pochwę, zanim kobiety rzucają się na niego. Właściwie zakochana postać Liama Neesona otrzymuje uroczo tragiczną historię, zanim będzie płynnie skonfigurowany z Claudią Schiffer. I kto może zapomnieć o powodzie, dla którego święto jest twardym ulubieńcem świątecznych wśród kobiet: Jude Law jako „gorącego samotnego taty”, który mówi o swoich uczuciach, ale ledwo o swojej zmarłej żonie. Jego rolą nie polegało na tym, aby przejmować się przez samookrealizację, ale służyć jako wymarzony mężczyzna, który pomaga kobiecie znów uwierzyć w miłość.
Obserwowanie, jak Bridget odmawia gry w tę grę, wydawało się dziwnie osobiste, ponieważ ja też jestem wdową. Mój mąż Greg zmarł na raka w 2021 r., Kiedy miałem 41 lat, pozostawiając mi dwie małe córki i ogromną pustkę. Scena tańca i śpiewania z dziećmi w ich domu – regularne zjawisko w naszym – była szczególnie wzruszająca. Dla mnie jest to prawdziwe przedstawienie pozostawionego rodzica solo, starając się zapewnić radość swoim dzieciom, mimo że pochłonęło go żal.
Podobnie jak Bridget, zostałem zbombardowany dobrymi, ale szaleniem sprzecznymi radami na temat tego, jak powinienem rozpaczać podczas odbudowy mojego życia miłosnego: „Nadal jesteś młody, bądź otwarty na miłość, ale nie spiesz się w niczego”, ”,”, Najpierw skup się na sobie ”,„ Nie ty chcieć znaleźć kogoś nowego? ” Smutek nie przychodzi z podręcznikiem, ale ludzie wydają się przekonani, że jeśli nie będziesz przestrzegać określonej osi czasu – takiej, która jest powolna, cicha i smaczna – robisz to źle. Pomysł, którego wdowa może po prostu chcieć Połączenie, zabawa, a nawet po prostu dobry seks bez oprawiania go jako autodestrukcyjna lub przełomowa pozostaje dziwnie radykalna.
To sprawia, że Bridget Jones: szalony na temat chłopca tak orzeźwiającego. Tak, zasmuca. Ale robi też to, co wielu z nas faktycznie robi – popełnia błędy, postępuje zgodnie z złą radą, dokonuje podejrzanych wyborów piękności. I co najważniejsze, nie czeka uzdrowiono Przed ponownym życiem. Uzdrowienie jest nieuporządkowane i sprzeczne; Czasami oznacza to seks z gorącym młodszym mężczyzną po prostu dlatego, że chcesz.
Oczywiście film nie jest idealny. Wciąż istnieje element klasycznego tropu „Widow’s Journey”, w którym żal musi ostatecznie doprowadzić do ponownego ponownego opracowania. Pod koniec filmu Bridget nie tylko się spotyka-odkryła nowy cel i własną wartość. Ale pomimo całej jego przewidywalności, szalony, że chłopiec wciąż wydaje się krokiem naprzód. Odważa się pokazać wdowę, która nie czeka na pozwolenie, by znów być szczęśliwym. Przyznaje, że żal nie jest liniowy. A co najważniejsze, pozwala kobiecie być nieuporządkowane, zabawne i pożądane po straty – nie sprawiając, że czuje się jak dylemat moralny.
