If twoja walentynka rozczarowała cię w ten weekend LataW Wybuchowa gra West End oparta na pismach francuskiego pisarza i laureata Nagrody Nobla Annie Ernaux. Nastolatka jest podekscytowana odkryciem, że przyciągnęła tymczasową uwagę starszego mężczyzny na obozie letnim. Po tym, jak boleśnie przyjmuje jej dziewictwo, stopniowo zdaje sobie sprawę, że powiedział połowę ośrodka. Znajduje słowo „dziwka” na bazowaniu lustra w łazience. Mimo to tęskni za walidacją jego powracającego pragnienia.
Sztuka przyjmuje jako temat pełny zakres doświadczeń życiowych uzależnionych od wcielonej kobiecości. Podobnie jak wspomnienie Ernaux, od którego wyciąga swoją nazwę, jej bohaterka opowiada swoją historię w liczbie mnogiej „my” i mówi o pokoleniu urodzonych w wojnie francuskich kobiet. Jednak ku frustracji swoich artystów jedno z tych doświadczeń uchwyciło wszystkie nagłówki.
W sekwencji na początku lat 60. uczeń uzyskuje nielegalną aborcję. Wyzwalające ostrzeżenia Plaster the Walls, Strona internetowa i Komunikacja e -mail w teatrze Harold Pinter. Ostrzeżenia te nie zapobiegły nocnej sekwencji, w której patroni słabo w przejściach, sztuka jest zatrzymana, a nieświadome porywacze teatralne są przenoszone z miejsc. Lata Zasługuje na to, aby zostać uznanym za rzadkie osiągnięcie: hitowy dramat, który oddaje całe życie kobiet. Zamiast tego dla zwykłych obserwatorów stało się to „grą aborcyjną”.
W zeszłym miesiącu, kiedy przeprowadziłem wywiad z dyrektorem, Eine ArboW Podniosła pokrywkę na coś, co niewielu brytyjskich dyrektorów jest przygotowanych do przyznania: Ostrzeżenia wyzwalające mogą wyrządzić więcej szkody niż pożytku. ARBO jest Norwegowie, wyszkolony w Holandii, a teraz prowadzi przełomowy teatr międzynarodowy Amsterdam: Lata został stworzony dla holenderskiej obsady i szeroko zwiedzony w Holandii. W pierwszym biegu nie wykorzystano ostrzeżeń wyzwalających. W każdym kolejnym przeniesieniu wzrosły ostrzeżenia, podobnie jak omdlejące pasty, które wydają się obciążać masową histerię. „Z mojego doświadczenia wynika, że jest więcej reakcji niż jeśli ich nie masz”, powiedział mi Arbo. Przybywając do obecnych występów serialu, publiczność „jest tak świadoma, że poprawia poczucie niewygodowości”.
Po promocji biuletynu
Bogactwo studiów akademickich popiera przypadek ARBO. Dwanaście z tych badań zostało połączonych w analizie porównawczej w 2023 r. Pod przewodnictwem Victoria Bridgland z Flinders University, która stwierdziła, że „Ostrzeżenia niezawodnie zwiększone afekty przewidujące”. Innymi słowy, „oglądanie ostrzeżenia wyzwalającego wydaje się zwiększać niepokój przewidujący przed obejrzeniem treści”, mierzone przez szybko rosnące wskaźniki serca i pogarszające się cierpienie medyczne. Bridgland i jej koledzy nie popierają konserwatywnego argumentu, że uniemożliwiają one uczniom uczenie się: dochodzą do wniosku, że „ostrzeżenia wyzwalające nie wydają się zaburzać ani zwiększać zrozumienia materiałów edukacyjnych”. Wydaje się, że przyciągają czytelników, widzów i publiczność – nawet tych z historiami traumy. Aktywnie wybieramy dreszczyk emocji zakazanych owoców.
Moje różne wizyty Lata nosić to. W sierpniu ubiegłego roku produkcja w języku angielskim miała premierę w Almeida Theatre w Londynie; W noc prasową były pewne ostrzeżenia, ale z góry nie krwawe plotki i bez histerii. Scena przyciąga swój wpływ zarówno z języka opowiadania historii – wykonanej jako monolog Romola Garai – jak i ostatecznie wybijający się z jej nóg. Jeśli menstrujesz, nie ma tu nic nowego. Wygląda na to, że niektórzy mężczyźni mieli bardzo chronione życie.
Scena jest afektywna, szczególnie w ostatnich momentach, w których Garai opisuje złamane serce i tajemnicze usuwanie płodu. Materiał ten pochodzi z krótkiej pracy Ernaux Dzieje się, Tutaj włączone przez Arbo do szerszej narracji pochodzącej z Ernaux Lata. Jeden z elementów bardziej wyraźny Dzieje się Niż gra jest taka, że minie miesiące, podczas gdy jej bohater jest zmuszony polować na dostawcę nielegalnej aborcji. Kryminalizacja procedury zaostrza zatem konsekwencje medyczne i moralne.
Jednak kiedy wróciłem do sztuki, teraz przeniesiony na West End i przedmiotu takiej dyskusji, protestu i relacji prasowych, możesz zmniejszyć oczekiwany niepokój publiczności nożem. Sekwencja wymaga czasu, aby dotrzeć do emocji: postać Garai mówi nam o swoich pierwszych podejrzeniach związanych z ciążą, zanim zbliżymy się do słowa „aborcja”. Jednak mężczyzna siedzący przede mną napiął ramiona do uszu w momencie, gdy Garai poszedł na scenę. Kiedy jej postać wspomniała, pominęła okres, jego oddech był już płytki i złamany. Zanim dotarliśmy do widoku krwi, przeszedł. Wkrótce był ewakuowany bezwładnie i obojętny od audytorium, a jego towarzysz krzyczy o karetkę pogotowia. Nie był jedyny.
Na szczęście nie potrzebował tej karetki: ratownik medyczny jest na miejscu na wszystkich występach i szybko wyzdrowieje. Zespół produkcyjny jest wyraźnie zaniepokojony ochroną odbiorców, pracowników i ich własnych zobowiązań: nigdy nie widziałem, aby zespół domowy był tak płynny, a pełna firma otrzymała wsparcie z organizacji charytatywnej w zakresie pomyślenia. Można jednak zastanawiać się, czy to troska o odpowiedzialność doprowadziła do ciągle eskalacji kaskady ostrzeżeń, które otrzymałem przed powierzeniem mojej psychiki opiece nad Arbo i jej artystami. Jak powiedział mi ARBO, mówiąc być może bardziej ogólnie o teatwie, oficjalne ostrzeżenia są „sposobem teatru przed daniem samego siebie usprawiedliwienie”. Nie możesz iść do toalety w Harold Pinter, nie przypominając o nich.
Problem polega na tym, że ostrzeżenia wyzwalające są teraz świętą krową w sztuce. ARBO jest tu gościem, ale samobójstwo w karierze jest to, że progresywny dyrektor w Londynie kwestionuje ich wartość. Nie pomaga to, aby konserwatyści wykorzystują pytanie jako problem z klinem, na którym można wlać pogardę na „płatki śniegu” i kpią z jakichkolwiek wezwania do empatii. Nikt, a zwłaszcza ARBO, nie chce wnieść traumy w teatrze.
Ale pośród tego języka niepokojącego zapomnieliśmy, że PTSD rzadko jest wywoływany przez ekspozycję na treść odzwierciedlającą faktyczne elementy naszych wspomnień. Osoba w moim życiu, która ma PTD z doświadczenia bojowego, może oglądać filmy wojenne bez problemu. Jego PTSD – wyniszczający, medycznie zdiagnozowany, a nie coś, czego chciałbym nikogo – jest wywoływany tylko przez bardzo specyficzny gust w ustach, za który nikt nie mógł przewidzieć ani nie ostrzec. Nauka mówi nam, że trauma jest prawdziwa: jej wyzwalacze są tak różnorodne jak ludzkie doświadczenie.
Nie ma zgody co do tego, czy mężczyźni lub kobiety częściej zemdleją Lata. Oczywiste jest, że sztuka oferuje nam rzadką szansę na życie kobiet i ciała na scenie, z uczciwością. Zasługuje na podróż do Broadwayu, gdzie horror aborcji Backstreet jest ożywioną rzeczywistością – chociaż zastanawiam się, co Amerykanie będą z europejską uczciwością wobec masturbacji. Jego mnóstwo ostrzeżeń wyzwalających może pomóc niektórym ludziom. Ale służyli także sensacyjnej i zakłóceniu przyziemnej rzeczywistości opowieści kobiet w jego sercu.
