Niedzielne showdown, które wszyscy chcieli, po prostu nie jest tak oczekiwane.
Desperackie kanadyjskie poszukiwania międzynarodowego trofeum męskiego wzrosną na lato po klinicznym kierowaniu Raul Jiménez Meksyk do wygranej 2: 0 i miejsce w finale Concafaf Nations z nieoczekiwanym przeciwnikiem Panamą, który wysłał USA wcześniej w czwartek wieczorem.
Wśród zagrożeń i taryf „51. stanu” Donalda Trumpa, gospodarze Pucharu Świata w Meksyku 2026 będą teraz służyć jako zasłony w niedzielę, gdy nowa nazwa trafiła do trofeum po raz pierwszy po tym, jak USA wygrały każdą z pierwszych trzech edycji.
Natychmiastowy otwieracz i scenariusz Dagger zrobił dla Kanadyjczyków, którzy przybyli skoncentrowani na laserowo, wygrywając wszystko oprócz tego, którzy stracili koncentrację i temperament. Dziwna decyzja VAR, odmawiająca kary wcierała dodatkową sól w ranę. Tutaj, w mieście specjalizującym się w opóźnieniach, uzdrowienie będzie musiało nastąpić szybko.
Kanadyjski autobus drużyny prześlizgnął się przez czwartkowy ruch w Południowym LA i wjechał do dolnej części stadionu Sofi, gdy Cecilio Waterman strzelił oszałamiającego zwycięzcy czasu kontuzji Matt Turner, aby zwrócić ten tydzień na głowie.
Był żart o Panamanie o imieniu Waterman, który robi to dla kanału. Miałbyś nadzieję, że ktoś w banku kanadyjskich fanów CONCACAF usiadł tuż obok grupy amerykańskiej kibiców. Tak czy inaczej, Panama, który jest zespołem czekającym na niedzielnego partnera tańca, z pewnością nie była tym, czego oczekiwała większość.
Oczywiście oczekiwania mogą być kruchymi rzeczami. Marsch spędził 10 miesięcy na czele, najpierw ich myląc, a następnie z pasją, że są wychowywani wielokrotnie, a zeszłego lata Copa America Odyssey dostarczył mu natychmiastowego dowodów na wskazanie. Drużyna, którą zgromadził tutaj w LA, grupie, którą opisał jako najbardziej utalentowany w historii kraju, kupił, echem echem ich trenera, aby byli tutaj na sprzęt. Odejdą bez tego, ale starcie z Amerykanami oferuje coś więcej niż zwykła pocieszenie.
Javier Aguirre rozwiązał niektóre z palących problemów Meksyku od czasu powrotu trzeciego miejsca po zniechęcającej Copa América zeszłego lata. Solidny, ale nie spektakularny rysunek 0-0 Kanada We wrześniu we wrześniu była jedną cegłą w przebudowie. Tutaj zamiast decydować między dwoma frontami w formacie w Jiménez i Santiago Giménez, poszedł po oba, te ostatnie zniknęły z lewej strony.
W ciągu zaledwie 45 sekund opłaciło się. Dwa zestawy graczy ustawiły się w kolejce, ale tylko jeden wydawał się słyszeć gwizdek sędziego Saída Martíneza. Johan Vasquez wyrzucił piłkę z powietrza i posłał ją w kierunku Jiménez, który rzucił go na ścieżkę jego prawie nazwanych. Stamtąd znów się podeszło, Alphonso Davies odrzucił go do Moïse Bombito i na ścieżkę Jiméneza. Napastnik Fulham nie popełnił błędu.
Zrobiliby to tylko nieco sukces, ponieważ pierwsza połowa stała się przełomową, chaotyczną megamix klasyków CONCACAF. Pięć żółtych kart błysnęło, Martínez zagroził utratą kontroli, a następnie niewytłumaczalną decyzją VAR.
Po promocji biuletynu
To, jak Kanada nie otrzymała kopnięcia w dziewięciu minutach, było tajemnicą. Kapitan Edson Álvarez zamachił buta na piłkę, do której dążył Derek Cornelius. Gigantyczne ekrany Infinity Sofi sygnalizowały, że Var sprawdzał, gdy Martinez zasygnalizował restart. Na linii bocznej Marsch na próżno szukał odpowiedzi.
Podczas gdy jego gracze znaleźli stopy, nigdy nie znaleźli kontroli. W ciągu 15 minut w połowie przez połowę Bombito, Alistair Johnston i Davies zostali zarezerwowani, a bramkarz Dayne St. Clair daje wielką rzut obronną od Giménez wśród tego wszystkiego.
Marsch jest krystalicznie wyraźny w swoich żądaniach, aby jego zespół był nieustannie agresywny, ale kiedy okoliczności i nieregularny urzędnik wymagają tonowania, czy można to zrobić? W 35. minucie Johnston próbował kopać wolne odcinek z pobliskiej Alexis Vega, aby go zarezerwować. Tęsknął i zamiast tego obdarzył posiadanie z powrotem do Meksyku, chwilę, która podsumowała.
Igrze jak ironio, ulga przyszła od Var, kiedy nagłówek Álvarez został wykluczony pięć minut przed przerwą. Kilka rzutu wolnego Daviesa było najbliższą Kanadą, przyjechało do poziomu.
Marsch wpadł do garderoby wcześnie w przerwie, a kiedy jego strona nadal walczyła o otwory, nie czekał długo, aby wprowadzić zmiany. Wingers Jacob Shaffelburg i Tojon Buchanan poprosili o przyniesienie szerokości, być może dlatego, że w środkowej Eriku Lira psuje się w doskonałym efekcie.
Nie byłoby zepsucia najbardziej pociągającego momentu nocy. Pozostało 15 minut, Jiménez podszedł do setu, który był ponad 30 jardów i podjął po prostu pyszny wysiłek, który zwinął się w bliskim słupku St. Clair. Meksykanie padali drogą cerveza z góry na napastnika. Niewielka cena do zapłaty. W przypadku Kanady taryfy i Trump wrócą do rozmowy. Ale rozmowa trofeum jest ponownie zaparkowana.
