Tdobra wiadomość jest taka Marka Zuckerberga znudziło mu się wyglądanie jak odpowiedź na pytanie AI „efekt nastoletniego złoczyńcy”. Złe? Podczas gdy władca Meta wyrósł z fryzury Cezara, która utrzymuje go od 2016 roku, teraz skłania się ku otwartej imperialnej monomanii. W tym tygodniu na konferencji Meta Connect Mark wszedł na scenę w koszulce z napisem Aut Zuck Aut Nihil. Albo Zuck, albo nic. Oryginał brzmiał Aut Caesar Aut Nihil i został entuzjastycznie przyjęty jako motto przez jednego z najgorszych Borgiów (trudne pole)… Ale spójrz, jestem pewien, że to ironia. Mark jest utalentowanym ironistą.
Za chwilę przejdziemy do magicznych okularów i spamu opartego na sztucznej inteligencji, który promował podczas wydarzenia w tym tygodniu – ale zanim to zrobimy, podsumujmy. Bez wątpienia najważniejszą rzeczą, jaką Mark Zuckerberg powiedział w tym roku, było to, że nie jest mu już przykro – a właściwie, że Żałowała, że nigdy nie przeprosił za większość tego, za co kiedykolwiek przeprosił. Parafrazuję tylko nieznacznie. Kilka tygodni temu Zuckerberg pojawił się na scenie w ramach podcastu i nazwał gotowość Facebooka do bezinteresownych przeprosin za rzeczy, za które nie jest winien – na przykład manipulację wyborami lub wpływ mediów społecznościowych na zdrowie psychiczne nastolatków – „20 -roczny błąd”.
„I myślę, że pełne przejście przez ten cykl zajmie nam około 10 lat” – pomyślał – „zanim nasza marka wróci do miejsca, w którym być może mogłaby być, gdybym tego nie schrzanił pierwsze miejsce.” Proszę: wyobraźcie sobie tę siłę Meta mogłoby tak być, gdyby tylko nie było powstrzymywane przez niezwykle sporadyczną, syntetyczną skruchę.
W efekcie możemy już nigdy nie usłyszeć dronów Marka Facebooku zwroty przepraszające – „wyciągniemy z tego naukę”, „wiemy, że mamy więcej pracy do wykonania”. To powiedziawszy, kontrapunktem dla jego żalu jest to, że zagrali dla niego całkiem nieźle. Jasne, od czasu do czasu musiał zwracać się do Kongresu o przesłuchania, które zawsze określa się jako „napięte”, „gorące”, „ogniste”, a nawet „oszałamiające”. Ale te wielokrotnie udowodniły, że są niczym więcej niż teatrem daremności. Nigdy nie uchwalono ani jednego prawa federalnego regulującego Meta lub inne duże firmy technologiczne. Zatem okazjonalne kilka godzin w Waszyngtonie dla „mojego zła” w garniturze to cena, jaką płacisz za bycie najpotężniejszym oligarchą na świecie, sprzedając życie 3 miliardom użytkowników miesięcznie za pośrednictwem platformy zachęcającej do nienawiści, więc… czy nie możesz po prostu zapłacić? Najwyraźniej już nie.
Oczywiście możesz być jednym z tych, którzy drżą na myśl o życiu w świecie, w którym Mark Zuckerberg nie ma już ochoty brać za wszystko odpowiedzialności. W takim przypadku ma do sprzedania inny świat: metaświat. Podobnie jak wielu tytanów technologii, Mark naprawdę oferuje kompleksowe usługi: pogarszają świat, a potem twierdzą, że przewodzą mu w ucieczce. Elon Musk ze swoimi aspiracjami do Marsa, Jeff Bezos ze swoim programem kosmicznym, Zuckerberg ze swoją wirtualną podróbką prawdziwego świata, którego przełomowym ulepszeniem jest to, że ma nad nim całkowitą kontrolę.
To z pewnością wydaje się być jego jedyną zaletą. Być może dla człowieka pozornie pozbawionego zaplecza kulturowego nie jest zaskoczeniem, że fantastyczny świat wymyślony przez firmę Zuckerberga jest miejscem tak skrajnie konceptualnej ponurości. Ciągle nam wmawia się, że metaświat to miejsce, w którym można robić zakupy, organizować spotkania, zawierać transakcje dotyczące nieruchomości, uczestniczyć w konferencjach… To znaczy, szczerze. Po prostu dodaj „odpowiedz na nieskończoną liczbę e-maili” i naprawdę masz symulowany raj.
To jeszcze nie koniec, Mark przyznał w tym tygodniu – szczerze mówiąc, to już tuż za następnym rogiem – ale w międzyczasie chętnie pokaże ci trochę okulary rozszerzonej rzeczywistości i tańszy zestaw VR niż ten, o zakup którego prosił Cię ostatnim razem. Ponadto, teraz, gdy ludzie nie publikują już tak dużo postów na Facebooku i Instagramie, zacznie stopniowo uzupełniać ich kanały spersonalizowanymi obrazami AI, które zostały stworzone przez Meta AI. Mhm. Idealnie byłoby, gdybyśmy w końcu w ogóle wyeliminowali potrzebę stosowania jakichkolwiek plakatów z ludźmi.
Lub, jak woli założyciel Meta: „Próbujemy zbudować przyszłość, która będzie bardziej otwarta, bardziej dostępna, bardziej naturalna i bardziej oparta na kontaktach międzyludzkich”. Kontynuować. „Poczucie prawdziwej obecności z drugą osobą to największe marzenie technologii społecznościowej”. Historycznie rzecz biorąc, zawsze istniał inny sposób, aby poczuć się naprawdę obecnym przy drugiej osobie, czyli być naprawdę obecnym przy drugiej osobie. Ale nie tego cesarz życzyłby swoim obywatelom. Woli świat zatomizowany, zapośredniczony poprzez swoje maszyny. W jednym z najbardziej szalonych momentów jego wydarzenia Zuckerberg zadzwonił na scenę do powiązanego twórcy, a następnie kontynuował rozmowę z wersją twórcy za pomocą chatbota AI na ogromnym ekranie, podczas gdy prawdziwy artykuł stał na scenie jak cytryna i po prostu oglądał .
Oglądając to niesamowite widowisko, przypomniało mi się, co Mark powiedział kiedyś pracownikowi Facebooka, którego praca w końcu zaczęła pełnić funkcję jego Ghostwritera. Coś w rodzaju sztucznej inteligencji z kości i kości (bardzo 1.0). Zapytała go, co ma na myśli, mówiąc o trzywyrazowej podpowiedzi, którą jej dał – „firmy, a nie kraje”. „Myślę, że zmierzamy do świata, w którym wszyscy stajemy się komórkami jednego organizmu” – odpowiedział Zuckerberg – „gdzie możemy komunikować się automatycznie i wszyscy możemy płynnie współpracować”. Uff. Cóż, proszę bardzo. Kto mógłby nie być szczęśliwy niż facet, który myśli Ten teraz żałuje tylko tego, że kiedykolwiek żałował.
-
Marina Hyde jest felietonistką Guardiana
-
Rok w Westminster: John Crace, Marina Hyde i Pippa Crerar. We wtorek 3 grudnia dołącz do Crace’a, Hyde’a i Crerara, którzy wspominają rok polityczny jak żaden inny. Na żywo w Barbican w Londynie i transmitowana na żywo na całym świecie. Zarezerwuj bilety Tutaj lub o godz opiekun.na żywo
