Zemsta na wiejskiej ścieżce: Morderca gajowego, który wyrównał rachunki | Wiadomości z Wielkiej Brytanii

Zanim dotrzemy do Aberfeldy, wiejska szkocka wioska zaczyna przypominać sobie znajomy schemat.

Przez mgłę spacerowicze z psami podążają tymi samymi trasami, którymi podążają od lat, podczas gdy obok przejeżdżają samochody. Mieszka tu zaledwie 1800 osób, a obcy są zauważani.

To tutaj 16 lutego 2024 r. Brian Low wybrał się ze swoim psem na spacer odległą ścieżką obok niskiego kamiennego muru.

Kilka minut później, około 16:50, leżał na ziemi po postrzeleniu w klatkę piersiową i szyję.

Ścieżka to wąski, prosty korytarz porośnięty wysokimi drzewami.

Zabójca, były gajowy, ścigał byłego kolegę, „jakby był ofiarą”

Zza ściany każdy, kto się zbliża, jest widoczny na długo przed pojawieniem się w polu widzenia. Nie ma domów z widokiem i żadnego ruchu ulicznego.

Idąc ze mną po miejscu zdarzenia, były funkcjonariusz policji Martin Gallagher opisuje to miejsce jako „idealne miejsce na zasadzkę”.

Stąd, wyjaśnia, można było poczekać niezauważonym. W Perthshire huk wystrzału nie wywołałby większego niepokoju, ponieważ strzelanie jest częścią życia na wsi.

Strzelanina była skalkulowana, ale w tych pierwszych krytycznych godzinach ta rzeczywistość została pominięta.

Błąd, który kosztował sześć dni

Kiedy następnego ranka po wezwaniu na numer 999 przybyła policja, śmierć Briana Lowa potraktowano jako nagły przypadek medyczny. Myśleli, że upadł i zrobił sobie krzywdę.

Pomimo widocznej krwi, pomimo wiejskiej izolacji, pomimo ran postrzałowych i pomimo braku oczywistego wyjaśnienia, w jaki sposób się tam znalazł.

Ciało przykryto, a następnie usunięto.

Żaden kordon nie odgrodził ziemi, nie pojawił się żaden namiot kryminalistyczny i nie przeszukiwano śladów stóp ani śladów opon.

W wiosce nieznającej morderstwa przeoczono możliwość popełnienia przestępstwa.

Prawda wyszła na jaw później w kostnicy. Po otwarciu worka na zwłoki wypadły kulki ze strzelby.

Sekcja zwłok ujawniła co najmniej 30 ran na twarzy Briana Lowa – strzał ze strzelby z bliskiej odległości.

Do tego czasu minęło sześć dni.

Sześć dni pieszych przemierzających tor, sześć dni przesuwającego się błota, sześć dni ścieżek rowerowych lub śladów stóp i deptanych zwierząt.

„Wszystko, co mogło jasno wskazywać na ruchy zabójcy, zostało utracone.

„Nie pamiętam, żeby w ciągu sześciu dni zaginęło miejsce morderstwa” – mówi Martin Gallagher.

„Opinia publiczna zauważyła, że ​​coś jest nie tak. Policja nie. To sprawa fundamentalna”.

Policja zorganizowała bolesną konferencję prasową z dziennikarzami, podczas której starała się nie wyglądać na zawstydzoną, upierając się, że pierwotni funkcjonariusze wierzyli, że Brian doznał obrażeń.

Imię, które wszyscy szeptali

Gdy detektywi zaczęli pukać do drzwi i pytać o rowery widziane w pobliżu i o podejrzane zachowanie, w Aberfeldy po cichu działo się coś innego.

W społeczności, która czuła się zaniepokojona faktem, że nie schwytano zabójcy, mówiło się już o jego nazwisku.

Kiedy odwiedziłem wioskę kilka dni po strzelaninie, prawie wszyscy, z którymi rozmawiałem, wierzyli, że wiedzą, kto może być odpowiedzialny.

To samo nazwisko, które ciągle się pojawiało, to David Campbell.

Niektórzy mieszkańcy wskazali nam nawet jego dom. Kiedy zapukałem do jego drzwi, jego żona odpowiedziała z okna: „Jak myślisz, jak się czuję?”

Potem zamknęło mi się przed twarzą.

W takich małych społecznościach wypowiadanie się przeciwko Campbellowi nie było czymś łatwym.

Aby zrozumieć, dlaczego ciążą na nim podejrzenia, musisz opuścić wioskę i pojechać wzdłuż brzegu rzeki Tay, mijając wiejską rezydencję JK Rowling, zanim dotrzesz do posiadłości Eddradynate.

Rozłożona na pięknej ziemi posiadłość obejmuje tysiące akrów, które od pokoleń były własnością bogatego miejskiego biznesmena.

Przez lata zarówno Brian Low, jak i David Campbell pracowali tam odpowiednio jako gospodarz i główny gajowy.

Gdzieś w ciągu tych lat ich relacje uległy pogorszeniu.

Campbell był przekonany, że Low od dawna próbował wrobić go w przestępstwa przeciwko dzikiej przyrodzie na terenie posiadłości. Nic nigdy nie zostało udowodnione.

Saga przerodziła się w urazę. W procesie o morderstwo Campbella powiedziano, że nienawidzi Low.

Minęły dziesięciolecia. Gniew nie.

Do 2024 roku Campbell miał 75 lat. Jak to ujął jeden z byłych funkcjonariuszy, zbliżał się „zimą swojego życia”.

I mimo że para nie rozmawiała ze sobą od lat, wydaje się, że ich żal jeszcze bardziej się pogłębił.

Ostatecznie Campbell myślał, że wyrównał rachunki za to, co wydarzyło się w Eddradynate.

Zagrożenie, które pozostało

Campbell został aresztowany 24 maja 2024 r., ponad trzy miesiące po strzelaninie.

Kiedy funkcjonariusze weszli do jego domu, był w toalecie bez ubrania.

Później twierdził, że podczas kolejnego przesłuchania policyjnego przykucie kajdanek do funkcjonariuszki w jego domu wpłynęło na jego nastrój.

Stwierdzono również, że domowy system CCTV Campbella został wyłączony o 10:09 rano w dniu morderstwa.

Podczas procesu określił siebie jako „dinozaura” dysponującego technologią i dodał: „Z pewnością nie chciałem tego wyłączać”.

Dla niektórych strzelanina nie była szokiem.

Emerytowany policjant z Tayside Alan Stewart pamięta spotkanie z Campbellem ponad 30 lat temu.

W 1995 roku podczas konfrontacji Campbell powiedział mu: „Wspaniale jest widzieć, jakie robactwo widzisz, nie mając broni”.

Stewart zinterpretował to wówczas jako zawoalowaną groźbę. Więcej wrzasku i agresji.

Mówi jednak, że kiedy usłyszał, że zastrzelono mężczyznę powiązanego z posiadłością Eddradynate, jego myśli natychmiast powędrowały do ​​Campbella.

„Widziałem, jak to narasta” – mówi Sky News. „Nigdy nie myślałem, że dojdzie do zastrzelenia kogoś”.

Zapytany, jak opisałby teraz Campbella, Stewart nie wahał się.

„Zło.”

Mówi, że patrząc wstecz, dostrzegł te cechy kilkadziesiąt lat wcześniej.

Zagrożenie, niegdyś hipotetyczne, stało się rzeczywistością.

Rozliczanie rachunków

Na miejscu zdarzenia Martin Gallagher uważa, że ​​nie był to akt spontaniczny.

Wybrano lokalizację, obliczono czas i wykorzystano rutynę.

Zza tej ściany zabójca miałby dobry widok na ścieżkę, co stanowiło doskonałą okazję, aby zaczekać, aż Brian Low znajdzie się dokładnie tam, gdzie chciał.

Izolacja zapewniała brak zakłóceń.

„To nie jest zwykłe morderstwo” – mówi Gallagher. „To egzekucja”.

Ława przysięgłych Sądu Najwyższego w Glasgow zgodziła się z tym, uznając w środę Davida Campbella za winnego morderstwa.

Aberfeldy wydaje się niezmieniony od czasu zabójstwa Briana Lowa, ale zmieniło się coś zasadniczego.

Ponieważ w wiosce nietkniętej morderstwem przemoc nie pochodziła od przechodzącego przez nią nieznanego obcego. Wynikało to z niechęci niesionej po cichu przez dziesięciolecia.

Prawda niewygodna dla mieszkańców wioski jest taka, że ​​niebezpieczeństwo nigdy nie było daleko – żyło wśród nich przez dziesięciolecia.

—

Rzecznik policji Szkocji powiedział Sky News: „Przeanalizowaliśmy i wyciągnęliśmy wnioski z początkowych etapów dochodzenia.

„Dokonano przeglądu wszystkich odpowiednich zasad i procedur oraz wprowadzono natychmiastowe zmiany organizacyjne dotyczące obecności na miejscach zbrodni i procedur kostnicowych. Zdobyta wiedza stanowi część trwających prac nad rozwojem szkolenia detektywów”.