Brytyjskie małżeństwo przetrwało ponad 400 dni w przerażających warunkach irański więzieniu, za ostrzeżeniem syna parlamentarzyści To Lindsay i Craiga Foremanów cierpią z powodu głodu, chronicznych zaniedbań medycznych i udręki psychicznej. Małżonkowie z East Sussex zostali zatrzymani w styczniu 2025 r. podczas światowej podróży motocyklowej, a następnie oskarżeni o szpiegostwo – czemu zaprzeczają.
Pozostają w areszcie o godz Okryty złą sławą obiekt Evin w Teheraniesłynącego z przeludnienia i surowego traktowania więźniów. Pani Foreman opisała tę ciężką próbę Wiadomości ITV z więzienia jako „tortury psychologiczne”.
Powiedziała: „Naiwnie i w ignorancji wierzyłam, że będziemy bezpieczni”, powołując się na ich staranne planowanie, obejmujące wizy, irańskie biuro podróży i przewodnika.
Dodała: „W pewnym sensie czuliśmy… istnieje ryzyko zatrzymania, ale jak złe może to być? Jeśli jesteśmy niewinnymi ludźmi, dlaczego mieliby nas przetrzymywać?”
Jednak rzeczywistość była zupełnie inna. Ich syn Joe Bennett powiedział w środę parlamentarzystom, że jego rodzice byli zmuszani do spania na betonowych podłogach lub metalowych pryczach bez materacy i mieszkali w przeludnionych, niehigienicznych i robackich celach.
Powiedział, że przetrzymywali 57 dni w izolatce i przez 213 dni nie mogli skontaktować się z rodziną.
Bennett powiedział: „Doświadczyły naprawdę szokującej listy naruszeń praw człowieka.
*** Upewnij się, że nagłówki naszych najnowszych wiadomości zawsze pojawiają się na górze wyszukiwarki Google, ustawiając nas jako Preferowane źródło. Kliknij tutaj, aby aktywować lub dodać nas jako preferowane źródło w ustawieniach wyszukiwania Google. ***
„Nasza rodzina i nasi rodzice codziennie przeżywają te okropności, a mimo to reakcją naszego rządu jest czekanie; czekanie na cichą dyplomację, czekanie na rozwój niesprawiedliwego procesu sądowego, czekanie, czekanie i czekanie”.
Bennett opisał stan zdrowia pary jako pogarszający się, a pan Foreman podobno cierpiał z powodu nieleczonego bólu zębów, a oboje cierpieli na chroniczne zaniedbania medyczne.
Grożono im także egzekucją i regularnie umieszczano w przeludnionych celach po stłumieniu przez Iran ogólnokrajowych protestów.
Pani Foreman szczegółowo opisała obciążenie psychiczne związane z możliwością jedynie krótkich, nieregularnych spotkań z mężem. Pani Foreman powiedziała: „Obiecano nam trzy spotkania w miesiącu… Niejednokrotnie odwołują je w ostatniej chwili.
„To jest rzecz najbardziej niszcząca duszę”. Para borykała się także z powtarzającą się fałszywą nadzieją na uwolnienie, co dodatkowo zwiększyło emocjonalne żniwo.
Działacze twierdzą, że zatrzymanie pary jest „arbitralne” i wezwali rząd Wielkiej Brytanii do uznania ich uwolnienia za priorytet dyplomatyczny. Bennett zebrał ponad 60 000 podpisów pod petycją internetową, a w zeszłym miesiącu dołączyli do niego była więźniarka Anoosheh Ashoori i Richard Ratcliffe, którzy prowadzili kampanię na rzecz uwolnienia Nazanina Zaghari-Ratcliffe’a przy Downing Street 10.
Bennett powiedział: „Chcemy, aby społeczeństwo przyznało, że przetrzymywanie ich pod zarzutem szpiegostwa jest całkowitym barbarzyństwem”.
Tony Vaughan KC, poseł do parlamentu Bennetta, powiedział, że brytyjskie Biuro ds. Spraw Zagranicznych, Wspólnoty Narodów i Rozwoju (FCDO) musi eskalować sprawę i opracować strategiczny plan natychmiastowego uwolnienia pary. Vaughan powiedział: „Czekanie i obserwowanie nie jest już strategią”.
Rzecznik Ministerstwa Spraw Zagranicznych powiedział: „Jesteśmy głęboko zaniepokojeni faktem, że Craigowi i Lindsay Foremanom postawiono zarzuty szpiegostwa w Iranie. W dalszym ciągu poruszamy tę sprawę bezpośrednio z władzami Iranu. W dalszym ciągu zapewniamy Craigowi i Lindsay pomoc konsularną i pozostajemy w bliskim kontakcie z członkami ich rodzin.”
Ciężka sytuacja Foremanów uwydatnia ludzkie koszty bierności dyplomatycznej w obliczu arbitralnego zatrzymania. Bennett ostrzegł, że wnioski wyciągnięte z poprzednich przypadków pokazują, że opóźnienia mogą wydłużyć cierpienia zakładników o lata w porównaniu z interwencjami innych zachodnich rządów.
Bennett powiedział: „Nie możemy pozwolić sobie na znieczulenie. Nie możemy po prostu siedzieć, patrzeć i czekać, aż te straszliwe okrucieństwa nasilą się”.
Po ponad roku spędzonym w jednym z najcięższych więzień w Iranie trudna sytuacja pary uwydatnia niebezpieczeństwo, na jakie narażają się cudzoziemcy przebywający w ośrodkach delikatności politycznej, rodząc pilne pytania dotyczące reakcji rządu Wielkiej Brytanii i perspektyw ich natychmiastowego uwolnienia.
