Dinking i dunking do sukcesu? NFL QBs używają krótkich, szybkich podań w rekordowym tempie

Sean McDermott rozmawiał latem z caddie Tedem Scottem o strategii i psychologii sportu, gdy Scott wspomniał, jak jego szef, gwiazda PGA Scottie Scheffler, przyjął nastawienie polegające na próbie trafienia singli na polu golfowym. „Scottie Singles” wygrał już dwa turnieje wielkoszlemowe, w tym tegoroczny Masters, i od ponad dwóch lat jest klasyfikowany jako gracz nr 1 na świecie.

Ta strategia znalazła tak duże oddźwięk wśród Buffalo Rachunki główny trener, że opowiedział tę historię swojemu najlepszemu rozgrywającemu, Josh Allenktóry jest zapalonym golfistą. Allen od razu dostrzegł związek.

Allen, podobnie jak wielu rozgrywających w lidze, zmuszony był dostosować się do NFLzmieniające się schematy obronne. Nie tak dawno temu Allen był potężnym hitterem Buffalo, wyrywając kawałki zagrań z kieszeni na szwach i kierując się na zewnątrz. Teraz często patrzy na dwóch głębokich safety ustawionych tak, aby wyeliminować duże zagranie, co sprawia, że ​​jest zadowolony z bycia hitterem slap: Singles w środku na krótkich, szybkich podaniach, aż Bills dotrą do strefy czerwonej.

„Chodzi o zrozumienie, że gdy podejmuję ryzyko, jest ono skalkulowane, a nagroda jest tego warta” – powiedział Allen Lekkoatletyczny„Nie rzucałem piłki zbyt wiele razy w dół boiska.”

Nie jest sam.

Według danych TruMedia minęły dopiero dwa tygodnie, a już 31 procent celów Allena znajdowało się na linii wznowienia gry lub za nią, co plasuje go znacznie powyżej szybko rosnącej średniej w lidze.

Ponad 24 procent rzutów ligi w tym roku było wykonywanych na linii wznowienia gry lub za nią, podczas gdy quarterbackowie średnio zdobywają 7,4 jardów w powietrzu na próbę. To najwyższy odsetek i najniższy wynik w powietrzu w ciągu pierwszych dwóch tygodni odkąd TruMedia zaczęła śledzić takie dane w 2006 roku.

Efekt domina to spadek liczby podań w całej lidze. Jedyny rozgrywający, który rzucił na co najmniej 250 jardów w każdym z dwóch pierwszych meczów tego sezonu? Gardner Minshew z Las Vegas Raiders.

Niektóre z największych nazwisk w grze — i ramion — zostały otoczone przez skąpe defensywy, gotowe oddać dolną część, aby chronić górną część. Zmusiło to rozgrywających, takich jak Allen, do zachowania cierpliwości.

„Kiedy wejdziemy do strefy czerwonej, znajdziemy więcej sposobów na egzotyczne zagrania i zdobycie punktów, ponieważ tam jest trochę trudniej” – powiedział Allen. „Ale nie zrobimy nic, co mogłoby narazić piłkę na niebezpieczeństwo do tego momentu”.

4. down? Zrób z tego touchdown.

Josh Allen znajduje Jamesa Cooka za 6️⃣#BUFvsMIA na Prime Video
Dostępne również na #NFLPlus fot.twitter.com/gzIF5sAUaG

— NFL (@NFL) 13 września 2024 r.

Procent rzutów Allena na linię lub za nią podwoił się od 2021 r., kiedy to wynosił 15 procent w ciągu dwóch gier. To był rok, w którym on i Kansas City Chiefs Patrick Mahomes razem w jednym z najbardziej wybuchowych meczów play-off w historii — 707 jardów podań i 78 punktów. To mecz, który mógł złamać ligę.

Prawie natychmiast defensywy powróciły do ​​dwóch wysokich pozycji safety w kolejnym sezonie. To skutecznie spowolniło nie tylko zdobywanie punktów, ale także ruch piłki.

Mahomes związany z Ryż Rashee przy 44-jardowym przyłożeniu w zwycięstwie Kansas City nad Cincinnati Bengals w zeszłym tygodniu, ale poza tym czuł, że zmarnował inne okazje na środku pola.

„Zespoły po prostu zmuszą cię do jazdy po całym boisku… i spróbują nie pozwolić ci zdobyć punktów w strefie punktowej” – powiedział. „Ale są tam okazje i musisz wykonać je na wyższym poziomie. Nie ma ich tak wiele, jak miałem wcześniej”.

Mahomes rzucił 38 procent swoich podań do celów na linii wznowienia gry lub za nią. To trzeci najwyższy wynik dla rozgrywającego w tym roku i jego najwyższy procent w ciągu pierwszych dwóch tygodni każdego sezonu. Jeśli się utrzyma, z łatwością będzie to najwyższy procent w jego karierze. W zeszłym roku 26 procent celów podań Mahomesa było na linii wznowienia gry lub za nią.

Źródło: TruMedia

Gra dwoma wysokimi safety była znana od pokoleń, ale z czasem straciła na popularności. Ostatnio drużyny próbowały to powtórzyć SeattleObrona „Legion of Boom” z dobrymi obrońcami na zewnątrz, defensywnym rozgrywającym z dużym zasięgiem i agresywną pierwszą siódemką.

Nadal są tacy, którzy grają w ten sposób, ale wystawia to zbyt wiele obron na głębokie strzały i duże zagrania. W odpowiedzi wiele zespołów preferuje podzielonych safety z obroną strefową, która pozostawia otwartą dolną część, ale chroni przed zagraniami chunk. Zmusza to ataki do działania w polu 5-10 jardów.

To może również wyjaśniać, dlaczego safety byli tak zdewaluowani w wolnej agencji zeszłej zimy. Według Over The Cap safety stracili ponad 100 milionów dolarów z powodu utraconych pensji w okresie poza sezonem. Świetne umiejętności gry w piłkę na pozycji safety nie są już tak cenne, jak kiedyś.

„Musisz być cierpliwy” – powiedział weteran, rezerwowy rozgrywający Bills Mitch Trubisky powiedział. „Każdy rozgrywający jest jak rewolwerowiec. Chcesz rzucać daleko. Każdy kocha długie piłki, ale obrona naprawdę się na tym skupia. Jedyną rzeczą, która może wpędzić obrońcę i koordynatora w kłopoty, jest piłka rzucana nad twoją głową. Więc pozwól piłce biec pod spodem i wykonaj ataki”.

Źródło: TruMedia

Krótkie, szybkie podania to naturalna ewolucja ataków college’owych, które stosowały je od lat. Wielu młodych rozgrywających NFL stosowało ten styl w college’u i czuje się z nim komfortowo.

Może również chronić słabsze linie ofensywne przed atakującymi z krawędzi boiska, którzy nigdy wcześniej w lidze nie byli tak szybcy i silni jak obecnie.

Nie tak dawno temu mobilni rozgrywający preferowali zagrania z opcją run-pass, które pozwalały rozgrywającemu decydować, co zrobić na podstawie schematu. Ale wiąże się to z ryzykiem nielegalnego karnego man downfield. Rzucając piłkę szybko wzdłuż linii wznowienia gry, piłka trafia w ręce rozgrywających, jednocześnie pozwalając linii i innym odbiorcom na natychmiastowe rozpoczęcie blokowania.

„W miarę jak drużyny stają się mniejsze i szybsze w obronie, możliwości są mniejsze” – powiedział Allen. „Tymczasem ci D-end i D-tackles stają się bardziej fizyczni i dziwaczni. Czas na podanie prawdopodobnie się skrócił. Nie znam statystyk, ale patrząc na mecze, czas od przyłożenia do nacisku jest prawdopodobnie najkrótszy w historii”.

Źródło: TruMedia

Allen ma rację — w pewnym sensie. Tempo presji jest faktycznie niższe niż w tym samym momencie w zeszłym roku, ale tempo zwolnień w ciągu dwóch tygodni jest najwyższe od czasu, gdy TruMedia zaczęła śledzić dane w 2006 r.

Proste wyjaśnienie może być takie, że koncepcja krótszych tras pozwala rozgrywającym na szybsze pozbycie się piłki, ale w grach, które wymagają większej głębi tras, zawodnicy atakujący krawędzią i blitzujący częściej wracają do domu.

„To, co teraz widzimy, to ruch odrzutowy, teraz widzisz prawdziwe koncepcje tras. Wcześniej tego nie było” – powiedział Brązy safety Rodney McLeod, który jest w swoim 13. sezonie. „Na początku było po prostu: 'Ten facet idzie na płaskie’ i był przyzwyczajony do wpływania na komunikację, poruszania oczami obrońcy. Teraz jest: 'OK, włączymy go w koncepcję trasy. To dodatkowa warstwa. Widzisz to w drzewie (Kyle’a) Shanahana. Shanahan, (Sean) McVay, (Matt) LaFleur. Działa, gdy masz takich facetów jak Wzgórze TyreekDeebo Samuel i ci goście, którzy są szybcy.”

Co ciekawe, rozgrywający Shanahana w tym roku zanotował najmniejszy odsetek rzutów na linii wznowienia gry lub za nią. Brock Purdy zrobił to tylko w 11 procentach przypadków, co stanowi remis Indianapolis Colts’ Anthony Richardson.

Źródło: TruMedia

Dziś stanowią one wyjątek, a nie normę.

„To po prostu kierunek, w którym zmierza liga” – powiedział Trubisky. „Jako rozgrywający i ofensywa, musisz po prostu zaplanować grę i przyjąć to, co daje ci obrona. Jeśli to oznacza krótkie podania, to właśnie to musisz zrobić”.

— AtletycznyDo przygotowania tego raportu przyczynili się Nate Taylor i Dianna Russini

(Górny obraz: Meech Robinson / The Athletic; Zdjęcia: Megan Briggs / Getty Images; Kevin Sabitus / Getty Images)