TURYN, Włochy — na to czekali.
Kilku naprawdę dobrych tenisistów zebrało się tutaj, w północnych Włoszech, aby wziąć udział w turnieju Finały turniejów ATPnajbardziej ekskluzywny turniej mężczyzn w sporcie. Tylko ośmiu najlepszych dostępnych graczy otrzymuje zaproszenie.
Novak Djokovićnie ma tu największego gracza swojej epoki, a może i jakiejkolwiek epoki. Ma 37 lat, jest kontuzjowany i wyczerpany i próbuje uratować się przed przyszłorocznymi Wielkimi Szlemami.
Dla pokolenia zawodników urodzonych w połowie i pod koniec lat 90. nieobecność Djokovica oznacza pustkę, o której marzyli przez większość swojej kariery. Po raz pierwszy od 2001 roku żaden członek Wielkiej Trójki w tym sporcie (Djokovic, Rogera Federera I Rafaela Nadala) znajduje się w polu tego wydarzenia.
To zwiastun, który wkrótce rozprzestrzeni się na resztę tenisowego kalendarza, usuwając górną warstwę kanapki, która przez lata wyciskała z turniejów Wielkiego Szlema i Masters 1000 wszystkie gorące strzały zrodzone w latach poprzedzających XXI wiek. . Gdy Djoković wygrał US Open 2023zdobył 66. tytuł Wielkiej Trójki w 79 głównych turniejach. Grali ze sobą tak często w finałach i półfinałach, że gracze urodzeni w latach 90. ledwo mieli szansę przegrać w późnych fazach turniejów, nie mówiąc już o ich zwycięstwie.
„Myślę, że radziłem sobie mentalnie tak, że za każdym razem, gdy byłem w kwartach, grałem z Djokoviciem” – powiedział Taylora Fritza27, podczas tegorocznego US Open. Fritz dotarł tam do swojego pierwszego półfinału Wielkiego Szlema, a następnie do swojego pierwszego finału. Przegrał z Jannikiem Sinnerem, który wraz z Carlosem Alcarazem jest wcieleniem tego, jak Djoković i Nadal (który w tym miesiącu odchodzi na emeryturę w wieku 38 lat po Pucharze Davisa) przetrwali wystarczająco długo, aby dokończyć rozbiórkę kanapki tenisowe życie pokolenia.
Właśnie wtedy, gdy myśleli, że Wielka Trójka przestanie pochłaniać cały tlen, 19-latek z Murcji i 21-latek z Dolomitów weszli na stadion Arthura Ashe w 2022 roku i rozegrali pięć setów tenisa komputerowego to ponownie sprawiło, że grupa z lat 90. zapierała dech w piersiach. W ciągu dwóch lat od ćwierćfinału Alcaraz i Sinner wygrali między sobą sześć turniejów głównych i obaj przez pewien czas byli numerem 1 na świecie, na pozycji, którą ten ostatni zajmuje obecnie.
Jannik Sinner i Carlos Alcaraz przyzwyczaili się do trzymania trofeów (Lintao Zhang / Getty Images)
Djokovic wygrał pozostałe główne turnieje. Kanapka ścisnęła się jeszcze raz.
„Ci goście są chyba młodsi, ale poradzili sobie lepiej niż, powiedzmy, dzieciaki z lat 90., jakkolwiek wy lub ja chcemy ich nazywać” Kacper Ruud25-letnia trzykrotna finalistka Wielkiego Szlema, powiedziała na poniedziałkowej konferencji prasowej. Ruud przegrał z Alcaraz w finale tego fatalnego US Open 2022; Nadal i Djokovic unicestwiali go w Rolandzie Garrosie w kolejnych latach.
„W tym roku byli prawie klasą samą w sobie”.
ZEJDŹ GŁĘBEJ
„Nie potrzebuję świateł przy sobie”: Casper Ruud wychodzi z cienia Turynu
Nie tak zwykle wygląda tenis.
Pomiędzy dominacją Pete’a Samprasa i Andre Agassiego w latach 90. a pojawieniem się Federera, a następnie Nadala i Djokovicia panowała bezkrólewie. Nadszedł czas, aby Patrick Rafters, Marat Safins, Carlos Moyas i Juan Carlos Ferreros znaleźli się w centrum uwagi. Później Andy Murray i Stan Wawrinka wywalczyli sobie drogę do głównych tytułów; Juan Martin del Potro i Marin Cilic wykorzystali swoje szanse, gdy tylko podeszli.
Jest mało prawdopodobne, że przez jakiś czas będzie kolejne bezkrólewie, ale są przebłyski tego rodzaju światła. W poniedziałek Ruud odnotował swoje pierwsze zwycięstwo nad Alcaraz od pięciu prób, wykorzystując przewagę nad rywalem, który grał w najgorszych warunkach – w hali, na szybkim korcie. Później przyznał, że pełen błędów mecz Alcaraza w ogromnym stopniu przyczynił się do jego sukcesu, ponieważ stara się on grać bardziej agresywnie, aby wznieść się na wyżyny, jakie w tenisie osiągnęli Hiszpan i Sinner.
„To nie jest charakter mojej gry” – powiedział Ruud. „Trochę się waham, kiedy muszę zagrać zbyt agresywnie. Ale próbuję.
„Spróbuj ponownie. Znowu porażka. Lepiej ponosić porażkę” – napisał słynny Samuel Beckett.
Mniej więcej tym stał się tenis dla pokolenia Ruuda, do którego zaliczają się także Fritz, Alexander Zverev, Daniił MiedwiediewI Andriej Rublowz których wszyscy są tutaj, w Turynie.
Andrey Rublev znalazł się w gronie graczy próbujących wyjść z cienia Wielkiej Trójki (Marco Bertorello / AFP via Getty Images)
Wydaje się, że niektórzy radzą sobie z tym procesem lepiej niż inni.
Miedwiediew, członek grupy odnoszący największe sukcesy, intensywnie walczy o znalezienie motywacji. Wyczerpany psychicznie i fizycznie, doszedł już do kresu swoich sił. „Każdy trening to walka, każdy mecz to walka” – powiedziała na niedzielnej konferencji prasowej sześciokrotna finalistka Wielkiego Szlema i mistrzyni US Open 2021 po przegranej z Fritzem w prostych setach.
Nie tak dawno temu Miedwiediew rozwalił nawet Sinnera, odnosząc sześć zwycięstw z rzędu dzięki swojej urzekającej obronie i serwisowi. Od tego czasu problemy z barkiem, zmiany w piłce i rozwój Włocha wytrąciły go z równowagi. Zdolność Alcaraza do dominacji w ataku zanegowała strategię głębokiego powrotu, którą Miedwiediew zastosował, aby wytrącić z równowagi tak wielu przeciwników.
Miedwiediew (28 l.) jest byłym numerem 1 na świecie. 27 l. Zverev jest obecnie numerem 2 na świecie i dwukrotnie wygrał ten turniej, ale twierdzi, że wie, że zajmuje tę pozycję wyłącznie w komputerze ATP.
Bycie na szczycie w swojej dyscyplinie sportowej może sprawić, że poczują się jak również biegacze. Tenis ci to zrobi.
W poniedziałkowy wieczór w Rublevie Zverev zmierzył się z innym czołowym przedstawicielem pokolenia kanapkowego, który ma 28 lat i zawsze balansuje na krawędzi kolejnego nieprzyjemnego incydentu samobiczowania. W zeszłym roku wielokrotnie poplamił się krwią. Podobnie jak sól na rany, mecz został opóźniony o około 20 minut, podczas gdy ATP przyznało Sinnerowi trofeum za ukończenie roku jako numer 1 na świecie.
Prawdopodobnie nie było dobrego momentu na ceremonię. Finały tej trasy to w zasadzie konwencja pokolenia kanapkowego. Bez względu na wszystko będzie niezręcznie.
ZEJDŹ GŁĘBEJ
Andrey Rublev: Pasjonat tenisa desperacko szukający spokoju
Podobnie jak Ruud i Fritz, Zverev podjął wyzwanie dorównania Alcarazowi i Sinnerowi, jeśli nie co tydzień lub w każdym sezonie, ale przynajmniej podczas jednego dwutygodniowego odcinka siedmiu meczów, w którym może wygrać dotychczas nieuchwytny Wielki Szlem . Jest złotym medalistą olimpijskim, ale powiedział, że wszystkie inne turnieje, które wygrał, ostatecznie nie będą miały żadnego znaczenia, jeśli nie wyróżni jednego z czterech głównych turniejów.
W tym celu Zverev skutecznie zrezygnował z wszelkich wyników, jakie mógłby osiągnąć tej jesieni. W zeszłym miesiącu ćwiczył codziennie przez godzinę po meczach, aby zdobyć tytuł w ostatnim ważnym dużym turnieju w roku, Paris Masters.
Powiedział, że jest zadowolony z wyniku. Wolałby wygrać niż nie. Kto by tego nie zrobił? Jednak pozostaje skupiony niemal wyłącznie na poprawie, a jeśli to oznaczało wystąpienie na kort w Paryżu na zmęczonych nogach, niech tak będzie. Do Australian Open 2025 pozostały nieco ponad dwa miesiące, a teraz jest coraz bliżej; Zverev chce do tego czasu grać w tenisa, jakiego wymaga gra.
Alexander Zverev nadal szuka nieuchwytnego Wielkiego Szlema (Marco Bertorello / AFP via Getty Images)
Podobnie jak Ruud uważa, że musi grać bardziej agresywnie, aby mieć szansę na utrzymanie się na boisku wraz z Sinnerem i Alcarazem.
„Kiedy dostają łatwą piłkę, kiedy są w pozycji do ataku, w 90 procentach przypadków punkt jest rozstrzygnięty, niezależnie od tego, czy jest to zwycięstwo, czy niewymuszony błąd” – powiedział. „Tak mocno uderzają piłkę i tak są agresywni. Myślę, że pod tym względem mogę się poprawić. Właśnie to próbuję robić.”
Po występie Sinnera spisał się wczoraj bardzo dobrze w meczu z Rublevem, wygrywając 6:4, 6:4, wbijając się w boisko i praktycznie rzucając rakietą w piłkę niemal za każdym razem, gdy miał szansę na oddanie punktu, nawet czasami. kiedy nie było szans.
Nic z tego nie sugeruje, że cała nadzieja stracona i że Sinner i Alcaraz wygrają wszystko, co ważne przez dekadę. To się po prostu nie zdarza. Jak Ruud zauważył w poniedziałek po zwycięstwie: „Oni też są ludźmi. To znaczy, że będą przegrywać mecze, ale nie tak wiele w ciągu roku.
Sinner może jeszcze zostać zatrzymany przez siły spoza boiska większe niż jakikolwiek zawodnik. Światowa Agencja Antydopingowa (WADA) w swoim odwołaniu domaga się zawieszenia na rok lub dwa lata z jego sprawę dopingowąktóry we wrześniu przedłożył Sportowemu Sądowi Arbitrażowemu (CAS).
ZEJDŹ GŁĘBEJ
Sprawa dopingowa Jannika Sinnera wyjaśniła: Co oznacza apelacja WADA i jaka jest stawka dla tenisa
Na początku tego roku Sinner dwukrotnie uzyskał pozytywny wynik testu na obecność klostebolusteryd anaboliczny. Trzy trybunały powołane przez tenisowe władze antydopingowe zgodziły się z jego wyjaśnieniami, że substancja nieumyślnie dostała się do jego organizmu po tym, jak fizjoterapeuta użył jej do leczenia skaleczenia na palcu, a następnie wykonał masaż Sinnerowi. WADA również przyjmuje to wyjaśnienie, ale uważa, że powinien ponosić pewną odpowiedzialność za działania swojego zespołu wsparcia.
Do tego czasu gracze będą musieli wymyślić, jak pokonać jego i Alcaraz na korcie tenisowym.
Dziś (wtorek) kolej na Fritza, który z Sinnerem zmierzy się w rewanżu za wrześniowy finał US Open, w którym Sinner wygrał, robiąc to samo, co Fritz, ale robiąc to nieco lepiej – i poprawiając swoją pozycję powrotną, gdy przeciwnik nabrał trochę rozpędu.
Fritz nie kręcił się w pierwszej dziesiątce od dwudziestego roku życia, jak jego europejscy rówieśnicy. Dopiero niedawno stał się poważnym zagrożeniem, a zegar tyka i próbuje maksymalnie wykorzystać swój potencjał, zanim będzie za późno.
(Zdjęcie na górze: Nicolo Campo / LightRocket za pośrednictwem Getty Images)
