Kobieta, 36 lat, „polowała” na tatę na rowerze elektrycznym, a następnie staranowała go na śmierć | Wielka Brytania | Aktualności

Kobieta, która swoim Range Roverem „polowała” na rowerzystę elektrycznego i zabiła go, uderzając w niego, została skazana na dożywocie. Zoe Treadwell, lat 36, została skazana przez ławę przysięgłych w godz Sąd Koronny w Winchester zamordowania Joeya Johnstone’a 9 kwietnia ubiegłego roku w BournemouthDorset, w ramach trwającego sporu.

Policja w Dorset podała, że ​​28-letni Johnstone stał się celem w przypadku błędnego zidentyfikowania go, a zamierzoną ofiarą miał być były partner Treadwella, Joshua Lovell. Treadwell został również skazany za usiłowanie zabójstwa pana Lovella i spowodowanie ciężkiego uszkodzenia ciała z zamiarem przeciwko Free Jenkinsowi w drugim incydencie, który miał miejsce 1 maja 2025 r.

Jonjay Harrison, lat 25, został skazany za te same zarzuty wobec Lovella i Jenkinsa w związku z incydentem z 1 maja. Przyznał się także do posiadania noża w miejscu publicznym. Skazano go na 32 lata więzienia.

Wyroki spotkały się z wiwatami i aplauzem ze strony publiczności na galerii, a jedna z kobiet krzyknęła: „Niech zgnijesz w piekle, Zoe, ty zdziro”.

Prokurator Sarah Jones KC powiedziała na rozprawie, że 9 kwietnia i 1 maja miały miejsce dwie straszne kolizje, w obu przypadkach samochód został wjechany umyślnie i z „szokującą agresją” w młodych mężczyzn jadących na rowerach elektrycznych.

Powiedziała: „Pojazd ścigał mężczyzn, goniono ich po ulicach Bournemouth, a następnie staranowano przez pojazd. Konsekwencje były, co nie było zaskoczeniem, niezwykle poważne”.

Pani Jones powiedziała, że ​​Range Rover jechał ze średnią prędkością od 100 km/h do 75 km/h w pogoni za rowerami elektrycznymi, którymi jeździli Johnstone i inny mężczyzna, Danny Singleton, który nie odniósł obrażeń.

Adwokat powiedział, że pan Johnstone zmarł w wyniku „traumatycznego urazu głowy” podczas kwietniowego zderzenia, a dwie ofiary majowego zdarzenia odniosły poważne obrażenia.

Powiedziała, że ​​pomiędzy Treadwellem a współpracownikami pana Lovella, z którym była wcześniej w związku, doszło do sprzeczki.

Pani Jones powiedziała: „Obydwie kolizje zostały zaplanowane w wyniku długotrwałej urazy lub sporu, jakkolwiek to nazwiecie”.

Dodała: „Próbowali unicestwić swoich wrogów, a bronią, za pomocą której zdecydowali się to zrobić, były ich samochody”.

Prokurator powiedział, że podczas majowego zdarzenia Harrison jadąc mercedesem C180 ścigał Lovella i jego pasażera, Jenkinsa, na ich motocyklu elektrycznym Caofen F80, po czym się z nimi zderzył.

Pani Jones powiedziała: „Jego podróż staje się ponurą pogonią. Nie było ucieczki”.

Powiedziała, że ​​Lovell doznał licznych złamań żeber, złamania kręgów piersiowych oraz rany lewego uda i pachwiny. Adwokat powiedział, że panu Jenkinsowi amputowano lewą nogę powyżej kolana.

Broniąca Treadwell Alisdair Williamson KC stwierdziła, że ​​incydenty były wynikiem „ciągłego sporu między dwoma gangami przestępczymi”, w który „została wciągnięta”.

Dodał: „To była kobieta we własnym domu, która została zaatakowana”.

Williamson powiedział, że Treadwell, który pracował jako asystent medyczny i ochroniarz, cierpiał na zespół stresu pourazowego, depresję i stany lękowe. Powiedział, że u niej również zdiagnozowano ADHD i dodał, że napisała do sądu, w którym wyraziła „szczery żal z powodu wszystkiego, co się wydarzyło”.

Nicholas Hagan KC, broniąc Harrisona, powiedział, że „w ostatniej chwili” podjął decyzję o zderzeniu z rowerem elektrycznym; nie wyszedł tego wieczoru z zamiarem zabicia i miał „autentyczne wyrzuty sumienia” z powodu obrażeń, które spowodował.

Powiedział, że oskarżony włączył się w spór po tym, jak usłyszał, że jego współoskarżony jest „terroryzowany przez gang innych osób”.

Skazując Treadwell, sędzia Linden powiedział, że do zdarzenia doszło po tym, jak Johnstone „dokuczał” jej, „jeżdżąc na rowerze w kółko” przed jej domem, a ona użyła samochodu jako „broni”.

Powiedział: „Był bardzo kochany przez swoją rodzinę. Jego śmierć wywarła druzgocący wpływ na nich i na trójkę dzieci, które pozostały bez ojca. Wyrządziliście im poważną i trwałą krzywdę. Żaden wyrok, jaki może wydać ten sąd, nie pocieszy ich po stracie”.

Sędzia dodał: „Byłeś całkowicie obojętny na to, czy Joey Johnstone żyje, czy umarł. Nie podjąłeś żadnej próby udzielenia mu pomocy ani wezwania dla niego pomocy”.

Powiedział, że podczas pościgu Harrisona opisano jako „uśmiechniętego i uśmiechniętego” i za swoje zaangażowanie zapłacono mu 1000 funtów.

Sophie Quinn, która ma dwójkę dzieci z panem Johnstonem oraz dziecko z poprzedniego związku, w oświadczeniu dotyczącym wpływu ofiary odczytanym przed sądem stwierdziła, że ​​jego śmierć „złamała jej serce”.

Powiedziała: „9 kwietnia nasze życie zmieniło się na gorsze. Joey niewinnie wyszedł wieczorem na przejażdżkę rowerową i nigdy nie wrócił do domu, a moja bratnia dusza została mi odebrana na zawsze”.

Pani Quinn dodała, że ​​od śmierci partnera cierpi na stany lękowe, mówiąc: „Serce mi pęka na samą myśl, że nigdy nie będę w stanie usłyszeć ani go zobaczyć, łamie mi serce”.

Jego matka, Michelle Rush, powiedziała: „Nie wiedziałam, czym jest prawdziwa miłość, dopóki nie urodziłam idealnego syna”. Dodała, że ​​wyrósł na „pięknego mężczyznę o największym sercu”.

Inspektor Mark Jenkins z policji w Dorset powiedział po wydaniu wyroku, że funkcjonariusze byli zadowoleni, że Treadwell i Harrison znaleźli się za kratkami i stanęli przed wymiarem sprawiedliwości za swoje nikczemne przestępstwo.

Kate Lewis, starsza prokurator okręgowa w Prokuraturze Koronnej, stwierdziła, że ​​to, co się stało, stanowi wyraz przerażającego lekceważenia życia ludzkiego.

Dodała: „W dwóch różnych przypadkach samochód został użyty jako broń przeciwko trzem mężczyznom, co nie było wypadkami, ale celową próbą zabójstwa.

„To tragiczne, że jeden z tych ataków spowodował śmierć młodego życia, powodując niezmierzony ból bliskich i szerszej społeczności”.

Treadwell spędzi co najmniej 35 lat za morderstwo Johnstone’a.