Ból odegrał dużą rolę w karierze Kristen Santos-Griswold w łyżwiarstwie szybkim na krótkim torze, w tym na jej szczycie w marcu ubiegłego roku.
Na Mistrzostwach Świata w Holandii Santos-Griswold został pierwszym Amerykaninem, który od 13 lat zdobył tytuł mistrza świata w tym sporcie.
Zapracował na to ciężko: Santos-Griswold dwukrotnie musiał przejść łyżwiarstwo w finale biegu na 1000 m i doznał kontuzji nosa, która później wymagała operacji.
Pierwotnie Belg Hanne Desmet jako pierwszy przekroczył linię mety, ale wyścig został odwołany z powodu wypadku trzech łyżwiarzy na ostatnim okrążeniu, w którym uczestniczyli Santos-Griswold, Holenderka Suzanne Schulting i Koreańczyk Kim Gil-Li z Korei Południowej. Desmet została zdyskwalifikowana za swoją rolę w spowodowaniu tego.
W powtórce Santos-Griswold, z nosem spuchniętym po wypadku, prowadziła od startu do mety. Wyprzedziła Kima, najlepszą łyżwiarkę świata w sezonie Pucharu Świata trwającym od października do lutego, o 33 setne sekundy.
„Zdecydowanie nigdy nie robię niczego w łatwy sposób” – powiedział Santos-Griswold we wtorek.
Weźmy sezon 2017-18. Na miesiąc przed próbami olimpijskimi inny łyżwiarz podczas treningu przypadkowo przejechał lewą rękę i nadgarstek Santosa-Griswolda.
Przeszła operację i pauzowała przez ponad dwa tygodnie. Po powrocie do ćwiczeń potrzebowała Travisa Griswolda (wówczas jej chłopaka, a obecnie męża), aby zawiązał jej łyżwy.
Ścigając się w gipsie, Santos-Griswold podczas prób zajął czwarte miejsce, tracąc jedno miejsce do trzyosobowej drużyny Pjongczangu.
Przed startem w kwalifikacjach olimpijskich w 2022 r. była czołową amerykańską łyżwiarką. Santos-Griswold zastanawiał się nad pominięciem tych prób z powodu kontuzji lewej stopy. Mogła ubiegać się o zwolnienie lekarskie zapewniające miejsce w drużynie olimpijskiej, ale zamiast tego zdecydowała się wziąć udział w zawodach.
Santos-Griswold wygrała cztery z sześciu wyścigów i w wieku 27 lat znalazła się w swojej pierwszej drużynie olimpijskiej w swoich trzecich próbach.
Na początku sezonu radziła sobie tak dobrze, w tym odnosząc swoje pierwsze zwycięstwo w Pucharze Świata, że ponownie rozważyła plan zaprzestania jazdy na łyżwach po Igrzyskach Olimpijskich w Pekinie.
Następnie na igrzyskach, na ostatnim okrążeniu finału biegu na 1000 m, była jedną z czterech kobiet walczących o trzy medale. Włoszka Arianna Fontana próbowała mocno wciąć się przed Santosem-Griswoldem. Obaj łyżwiarze upadli, a piąty z łyżwiarzy, Desmet, wyprzedził ich.
Fontana został zdyskwalifikowany. Santos-Griswold zajął czwarte miejsce i nie oglądał powtórki wyścigu.
„Myślałam o tym już wcześniej, ponieważ pomyślałam, że z pewnością będzie to dobre doświadczenie edukacyjne” – powiedziała. – Ale nie jestem jeszcze na to gotowy.
Po Pekinie zastanawiała się, czy kontynuować cykl olimpijski w 2026 roku.
„W pewnym sensie potrzebowałam tej okazji, aby choć przez chwilę poczuć się załamana, zanim naprawdę będę mogła usiąść, spojrzeć w przyszłość i dowiedzieć się, co dalej” – powiedziała.
Santos-Griswold jechała dalej, uznając, że podróż jest ważniejsza niż wynik, nad którym nie mogła w pełni kontrolować.
Rozkwitła. W sezonie 2022–2023 stawała na podium wszystkich sześciu Pucharów Świata, zajmując wszystkie drugie i trzecie miejsca.
„Myślę, że był to moment, który był uderzający dla sportowca, który zmienił swój cel z chęci zdobycia medalu na chęć zwycięstwa” – powiedziała. „Myślę, że przydarzyło mi się to tamtego roku. Mam dużo większą motywację, bo nie chcę grać bezpiecznie”.
W sezonie 2023–2024 Santos-Griswold stawała na podium w 17 z 18 wyścigów indywidualnych, odnosząc dziewięć zwycięstw w Pucharze Świata, Mistrzostwach Czterech Kontynentów i Mistrzostwach Świata.
Została drugą po Apolo Ohno Amerykanką, która wygrała wyścigi Pucharu Świata na wszystkich trzech dystansach (500 m, 1000 m, 1500 m).
Na Mistrzostwach Świata zdobyła medal we wszystkich pięciu konkurencjach, w tym w dwóch sztafetach. Wcześniej żaden amerykański łyżwiarz nie zdobył indywidualnego medalu świata od 2014 roku. Żadna amerykańska sztafeta nie zdobyła medalu od 2012 roku.
Dzięki tytułowi na 1000 m Santos-Griswold została najstarszą indywidualną mistrzynią świata po raz pierwszy od co najmniej 25 lat.
„Wiem, że przez jakiś czas potrafiłam zdobywać takie medale, ale zastanawiałam się, jak wykorzystać tę umiejętność w wyścigach” – powiedziała. „Szczególnie w zeszłym roku w pewnym sensie nauczyłem się poczucia, że mogę kontrolować wyścig bez kontrolowania wyścigu. W przeszłości czułem, że muszę kontrolować wyścig, będąc z przodu lub zajmując dokładnie taką pozycję, jaką chcę Chciałem być w tym czasie i wykonywać te paniczne ruchy.
„Świadomość, że mogę pozwolić innym ludziom robić, co chcą, mam możliwość zareagowania na to i na koniec wykonania ruchu, zrobienia tego i zrobienia tamtego. Ta koncepcja bardzo mi pomogła uświadomić sobie, że nie muszę Marnować niepotrzebną energię na wyścigi, panikując, jaki jest mój plan i co muszę zrobić. ”
Ten sezon zapowiada się inaczej. Po pierwsze, zmienia się format zawodów.
W poprzednim systemie Pucharu Świata łyżwiarz ścigał się każdego dnia w jednej z dwóch konkurencji indywidualnych. W nowym systemie World Tour najlepsze kraje mogą zgłosić trzech wybranych przez siebie zawodników na każdym dystansie, co otwiera drzwi najlepszym zawodnikom do rywalizacji w każdym wyścigu. Może to oznaczać silniejsze dyscypliny, które bardziej przypominają mistrzostwa świata i igrzyska olimpijskie.
Światowa trasa rozpocznie się w ten weekend w Montrealu i będzie transmitowana na żywo Paw w sobotę i niedzielę o godzinie 13:30 czasu wschodniego.
Następnie w następny weekend tor uda się do Salt Lake City. Santos-Griswold wystartuje w zawodach w swoje 30. urodziny przed największą grupą wsparcia w postaci przyjaciół i rodziny od czasów prób olimpijskich w 2022 r.
„Miała bardzo, bardzo dobre lato i jeździ na łyżwach szybciej niż kiedykolwiek” – powiedział trener amerykańskiego short tracku Stephen Gough – „ale dopóki tam nie dotrzemy i nie zobaczymy, jak się sprawy potoczą, pozostaje to trochę tajemnicą”.
Santos-Griswold wykorzystuje ten sezon do przygotowania tabeli na następny.
„Moim największym celem jest teraz zdobycie jak największego doświadczenia i pewności siebie, aby pojechać na igrzyska olimpijskie w Mediolanie” – powiedziała. „Stawanie się w niebezpiecznych lub stresujących sytuacjach podczas wyścigu i zrozumienie, że jestem w stanie wyjść z nich”.
Santos-Griswold jest mniej więcej w połowie studiów podyplomowych z zakresu fizjoterapii na Uniwersytecie Utah. Planuje zrobić sobie rok przerwy przed igrzyskami olimpijskimi, a następnie wrócić i zakończyć je w 2027 roku.
Najprawdopodobniej nie będzie jeździć na łyżwach po sezonie 2025–26.
„Ale powiedziałam to ostatnim razem i wszystko się zmieniło”, powiedziała, „więc nigdy nie mów nigdy”.
Włoska legenda olimpijki Arianna Fontana rozważa dwie dyscypliny sportowe u siebie w 2026 r
Arianna Fontana, właścicielka włoskiego rekordu 11 medali Zimowych Igrzysk Olimpijskich w krótkim torze, dodaje łyżwiarstwo szybkie na długim torze.
