NOWYMożesz teraz słuchać artykułów Fox News!
„Nie mogę uwierzyć, że tak po prostu wyszli!”
„Dlaczego po prostu nie zostali, dopóki tego nie naprawili?”
– Dlaczego nie kazali im zostać?
W zeszłym tygodniu musiałem zadać czterdzieści pytań od kolegów, przyjaciół i znajomych. Nawet reporterzy i redaktorzy innych organizacji informacyjnych. I to nie mówiąc o kilku Doradcy Kongresu.
Każdy miał to samo pytanie. Nie mogli uwierzyć, że prawodawcy właśnie opuścili Kapitol tydzień temu w czwartek i wyjechali Departament Bezpieczeństwa Wewnętrznego bez dofinansowania w sobotę o godz. 12:00:01 et.
Senaccy Demokraci zablokowali krótkoterminową ustawę o finansowaniu, wstrzymując wysiłki mające na celu utrzymanie funkcjonowania DHS i jego agencji. (Zdjęcie: Heather Diehl/Getty Images)
W czwartek Senat dwukrotnie próbował zapobiec częściowemu zawieszeniu działalności rządu. Senatowi nie udało się przełamać obstrukcji w sprawie zastępczej, nieokreślonej ustawy o finansowaniu. Następnie senator Chris Murphy ze stanu Connecticut sprzeciwił się prośbie senator Katie Britt ze stanu Alabama o zatwierdzenie tymczasowej dwutygodniowej ustawy o finansowaniu. Przyjęcie ustawy wymagałoby zgody wszystkich 100 senatorów. Ale wystarczył jeden sprzeciw. I Murphy, mówiąc w imieniu wielu Demokratów po obu stronach Kapitolu, wstawił się za odwróceniem wysiłków Britta.
„Mam już dość!” – krzyknął zirytowany Britt na sali Senatu, gdy Kongres nakłonił przynajmniej część rządu federalnego do trzeciego zawieszenia działalności od 1 października.
Demokraci odmawiają finansowania Departamentu Bezpieczeństwa Wewnętrznego do czasu osiągnięcia konkretnego porozumienia w sprawie reformy amerykańskiego urzędu imigracyjnego i celnego (ICE). I – niewielu Demokratów powie to na głos – ale ich baza nalega, aby Demokraci zamknęli DHS ze względu na taktykę ICE po zabójstwach Renee Good i Alexa Prettiego w Minneapolis.
To jest nieco ironiczne. Republikanie finansowali ICE do 2029 r. w ramach zeszłorocznej ustawy One, Big, Beautiful Bill. Zatem dzięki Demokratom TSA, Straż Przybrzeżna i FEMA – wszystkie pod egidą DHS – są obecnie bez pieniędzy. Oznacza to, że dziesiątki tysięcy pracowników technicznie rzecz biorąc pracuje bez pensji, skanując pasażerów na lotniskach, patrolując morza i reagując na klęski żywiołowe.
To prowadzi nas z powrotem do podstawowego pytania: dlaczego po prostu nie zostali, dopóki się nie zorientowali?
Jako reporter opisałem dziesiątki przestojów, częściowych przestojów, bliskich przestojów, flirtów z przestojami. Nie mówiąc już o różnych kombinacjach tymczasowych rachunków wydatków – długich i krótkich – znanych jako uchwały ciągłe lub CR. Ustawy te utrzymują przepływ środków na starym poziomie wydatków – dopóki wszyscy prawodawcy nie zgodzą się na coś nowego. Czasami jeden CR rodzi kolejny CR. A potem jeszcze jeden, aż wszystko się wyjaśni. Ćwiczenia mogą trwać miesiącami.
JAK ICE PRZESZEDŁ OD AGENCJI KONTTERROROWEJ PO 11 września DO CENTRUM WALKI IMIGRACYJNEJ
Senator Katie Britt dała upust swojej frustracji w Senacie po zablokowaniu jej ustawy tymczasowej. (Zdjęcie: Anna Moneymaker/Getty Images)
Ale jeśli chodzi o DHS, ustawodawcy nie zamierzali od razu rozwiązywać problemów związanych z ICE. Zatem zarówno Izba, jak i Senat wycofały się z Dodge w zeszły czwartek, gdy zbliżał się ostateczny termin. Ustawodawcy byli wszędzie, od Bliskiego Wschodu po Monachium, kiedy w sobotę dzwon wybił północ, a DHS pogrążył się w powolnym krachu finansowym.
Brak finansowania Departamentu Bezpieczeństwa Wewnętrznego może wydawać się nieuzasadniony z politycznego punktu widzenia – niezależnie od tego, co myślisz o ICE. Ale nie jest to nierozsądne, jeśli rozumiesz politykę i Procedura Kongresu dotycząca finansowania ICE.
Powiedzmy, że byli o krok od porozumienia w sprawie finansowania DHS. Może to wiązać się z wymianą dokumentów w ostatniej chwili między przywódcami Senatu i Izby Reprezentantów. Może kilka telefonów od Prezydenta do niechętnych Republikanów. Gdyby prawodawcy wierzyli, że porozumienie jest w zasięgu, wątpliwe jest, aby przywódcy odcięli posłów. Pozostaliby, gdyby istniała realna droga do ustalenia czegoś w zeszły piątek, umożliwienia Senatowi przyspieszenia procesu i głosowania w sobotę lub niedzielę (choć po terminie), a następnie głosowania w Izbie w poniedziałek. To wszystko przy założeniu, że transakcja jest bliska.
Kiedy prawodawcy ogłosili to w ubiegły czwartek, nie byli jeszcze blisko tego etapu. Demokraci nie przesyłali swojej oferty przez kilka dni po krótkim zawieszeniu 78% rządu ponad dwa tygodnie temu. Następnie Demokraci skrytykowali Republikanów i Biały Dom za powolne odrzucanie kontroferty. Demokraci odrzucili następnie plan GOP i odesłali kolejny plan dopiero w poniedziałek.
Osiągnięcie porozumienia, które może zostać przyjęte zarówno przez Izbę, jak i Senat – i przezwyciężenie obstrukcji Senatu – wymaga czasu. A po prostu nie było jeszcze porozumienia.
Tutaj sprawy stają się naprawdę interesujące. Jeśli nie widać porozumienia, po prostu nie zakotwicza się prawodawców w Waszyngtonie, którzy nie mają nic do roboty. Nie ma nad czym głosować. Nie zaplanowano posiedzeń komisji. Wszystko, co robią prawodawcy zajmujący się powiązaniem z DC, powoduje kłopoty.
W piosence „Trouble” z „The Music Man” Meredith Willson jest taki wers: „Bezczynny mózg to diabelski plac zabaw”. Kto wie, jakie psoty byś zrobił, gdyby bardzo zrzędliwi prawodawcy kręcili się po Waszyngtonie całymi dniami – nie mając nad czym głosować. Zatrzymanie wszystkich tutaj nie przyczynia się do zapewnienia porozumienia. Tak, wszyscy 532 członkowie Izby i Senatu (w Izbie są dwa wakaty) muszą w końcu zostać połączeni przez telefon, aby głosować nad ustawą o finansowaniu DHS. Ale jeszcze tam nie jesteśmy. Garść posłów do Izby Reprezentantów, Senatu i przedstawicieli Białego Domu będzie tymi, którzy będą negocjować porozumienie. Szeregowi posłowie uwięzieni w Waszyngtonie, niemający nic do roboty poza publikowaniem oburzających rzeczy w mediach społecznościowych i występowaniem w telewizji kablowej, przynoszą efekt przeciwny do zamierzonego.
Przyjrzyjmy się teraz drugiemu scenariuszowi bycia blisko porozumienia. Dom i Liderzy Senatu mogą sądzić, że nadal brakuje im głosów. Ale jeśli coś jest wykonalne, przywódcy wiedzą, że mogą przypieczętować głosy za pomocą wykręcania rąk, masowania legislacyjnego i ego oraz kilku energicznych rozmów telefonicznych. Tak, ten proces może wymagać smaru łokciowego. Ale w tym przypadku zatrzymanie wszystkich w Waszyngtonie przez kilka dodatkowych dni i wysadzanie w powietrze długo oczekiwanej przerwy w Kongresie faktycznie pomaga w tym procesie.
Funkcjonariusze TSA, członkowie Straży Przybrzeżnej i pracownicy FEMA pracują bez wynagrodzenia w miarę przeciągania się wygaśnięcia finansowania DHS. (Zdjęcie: Heather Diehl/Getty Images)
Dlaczego?
Pomyśl o syndromie sztokholmskim. Domagasz się, aby wszyscy pozostali w Waszyngtonie dodatkowy dzień lub dwa, a „zakładnicy” zaczną potwierdzać punkt widzenia swoich porywaczy. Tak, wszyscy są sfrustrowani i wściekli. Uważają jednak, że tę ustawę mogą poprzeć i ostatecznie zakończyć ten triumwirat przestojów rządów. W tym przypadku tłumienie narasta – ale tylko trochę. Wszyscy chętnie głosują na „tak” i uciekają z Kapitolu.
Gdyby byli blisko porozumienia w sprawie finansowania DHS, przywódcy Kongresu zastosowaliby wersję syndromu sztokholmskiego, aby wszystko zakończyć.
KLIKNIJ TUTAJ, ABY POBRAĆ APLIKACJĘ FOX NEWS
Jednak w przypadku braku porozumienia przywódcy bardziej obawiali się chaosu, jaki mogą wywołać, zatrzymując wszystkich w Waszyngtonie. Diabeł swobodnie przechadzał się po placu zabaw bezczynnych mózgów.
Skąd więc będziesz wiedzieć, że doszło do zawarcia umowy?
Kiedy wszyscy są obecni i rozliczeni.
