Ładne miasteczko targowe jest idealne poza jednym problemem | Wiadomości podróżnicze | Podróż

Piękne miasteczko targowe z dobrze prosperującą niezależną ulicą główną ma jeden poważny problem, z którym urzędnicy nie mogą sobie poradzić.

Historię Bradford-on-Avon widać wyraźnie w budynkach. Od maleńkich średniowiecznych domków tkaczy przylegających do zbocza wzgórza, z których roztacza się wspaniały widok na Wiltshire wiejskie okolice, wspaniałe gruzińskie domy sukiennicze i przebudowane młyny przemysłowe wzdłuż rzeki – jest to miejsce godne starożytnego hrabstwa, w którym znajdują się także Avebury’ego Wisząca kaczka Długi Kurhan West Kennet.

Szczególnie uroczą cechą 10-tysięcznego miasta, którego początki sięgają czasów rzymskich, jest przepływ przez nie rzeki Avon oraz kanałów Kennet i Avon, zapewniających wiele kilometrów malowniczych spacerów i możliwość przejażdżki rowerem wzdłuż ścieżki holowniczej. Jeśli wolisz pływać po wodzie, możesz wypożyczyć łodzie i kajaki.

Bradford-on-Avon ma silną niezależną scenę handlową, szczególnie wzdłuż uroczej brukowanej ulicy zwanej The Shambles. Znajdują się tu liczne kawiarnie, puby (wiele z nich jest przyjaznych psom) oraz wielokrotnie nagradzane restauracje i herbaciarnie, takie jak słynna Bridge Tea Rooms.

Handlowym centrum miasta jest Shambles, brukowana ulica łącząca Market Street i Silver Street. The Shambles było niegdyś miejscem średniowiecznego targu w Bradford-on-Avon, ale obecnie jest to osobliwa brytyjska główna ulica, przy której mieszczą się Bloomfield Fruit and Veg, księgarnia Ex Libris i sklep z artykułami dla zwierząt The Dog Shop.

Jednym z najstarszych budynków w mieście jest tzw Łabędźpub i hotel położony w centrum. Budynek pochodzi z XVII wieku i zachowało wiele oryginalnych elementów, w szczególności kamienne podłogi. Z dokumentów wynika, że ​​od XVI wieku w tym samym miejscu znajdował się dom publiczny.

Bradford-on-Avon ma szczególny rodowód rugby. Jest to nie tylko miejsce narodzin wielkiego angielskiego Willa Carlinga, ale w ostatnich latach skrzydłowy Lewis Moody uczynił z Wiltshire swój dom.

Położenie miasta nad rzeką Avon uczyniło je ważnym ośrodkiem wełny i tkactwa, co doprowadziło do jego dobrobytu począwszy od XIV wieku. Wiele wspaniałych domów wzdłuż rzeki i w Shambles zbudowano podczas rozkwitu branży w XVIII wieku.

Trudno przecenić, jak dominował w tym czasie handel tekstyliami. W XVIII wieku działało ponad 30 młynów, które do napędzania krosien wykorzystywały wodę rzeczną. Jednak handel suknem opuścił miasto w następnym stuleciu, gdy przejęła dominację Yorkshire w branży. Ostatni młyn w Bradford-on-Avon został zamknięty w 1905 roku.

Dziedzictwo historii Bradford-on-Avon jako miasta targowego i ośrodka przemysłowego jest nadal odczuwalne. Niektóre ze starych budynków młyna do lat 90. XX wieku służyły jako fabryka gumy i od tego czasu zostały przekształcone w domy nadbrzeżne. Inny dotyczy układu miasta i okazał się trudny do rozwiązania.

„Miasta targowe są żałośnie źle przygotowane, aby poradzić sobie z ruchem drogowym XXI wieku. Ruch jest zmuszony wić się starymi torami, nieustannie konkurując z potrzebami pieszych. Wykonalne rozwiązania są diabelnie trudne, a planiści mają niewielkie pole manewru” – powiedział poseł z South Wiltshire, dr Andrew Murrison, w Parlament w 2003 r.

„Polecam, aby Minister złożył wizytę w dowolnej chwili, ale szczególnie, aby przyjrzeć się problemowi, który dzisiaj opisuję. Gdyby wziął życie w swoje ręce, mógłby przejść aleją Masona w Bradford-on-Avon. Tam spaliny z ruchu ulicznego wspinającego się po stromym wzniesieniu są zatrzymywane przez wysokie konstrukcje po obu stronach, tworząc efekt kanionu. Ta droga, znajdująca się w środku jednego z najpiękniejszych miast w Anglii, ma jedną z najgorszych właściwości powietrza w Anglii kraj.”

Dwa lata przed przemówieniem doktora Murrisona ogłoszono części Bradford-on-Avon Strefy Zarządzania Jakością Powietrzaze względu na wysoki poziom dwutlenku azotu i cząstek stałych. Problem dużego ruchu na starych miastach i powodowanych przez niego zanieczyszczeń nie jest mały.

Taki jest wiejski charakter tej społeczności, wielu mieszkańców Bradford-on-Avon porusza się wyłącznie samochodami. Może to powodować zatory na starym mieście, które osiągnęło swój rozkwit setki lat przed wynalezieniem silnika spalinowego. Najnowsze Krajowe badanie dotyczące podróży pokazuje, o ile więcej osób na wsi jeździ samochodem niż w miastach.

„Ludzie mieszkający na obszarach wiejskich w Anglii w 2021 r. odbyli więcej podróży i pojechali dalej na dalsze odległości niż osoby mieszkające w aglomeracjach miejskich. W 2021 r. najwięcej podróży odbyli mieszkańcy wiosek, wiosek i odizolowanych domów, średnio 769 podróży na osobę, a w 2021 r. najdłuższy dystans przebyli średnio 6449 mil na osobę. Mieszkańcy aglomeracji miejskich odbyli średnio najmniej podróży – 748 podróży na osobę i przebyli średnio najkrótszą odległość w porównaniu z mieszkańcami innych obszarów wiejskich i miejskich – 5661 mil na osobę w 2021 r.” – zauważa badanie.

„Gospodarstwa domowe mieszkające na obszarach wiejskich częściej posiadają samochód niż mieszkańcy miast. W 2021 r. samochodu nie będzie miało 33% gospodarstw domowych mieszkających w aglomeracjach miejskich, natomiast samochodu nie będzie miało tylko 5% gospodarstw domowych mieszkających na wsiach, w przysiółkach i odosobnionych mieszkaniach”.

Kwestia złej jakości powietrza w społecznościach wiejskich nie przyciąga tyle uwagi, co zanieczyszczenia w większych miastach, takich jak Londyn czy Birmingham. Jest to jednak problem powszechny. Od 2023 r. około 300 władz lokalnych miało aktywne AQMA w swoich gminach, w tym wiele w Essex, takich jak Brentwood, Uttlesford, Epping Forest, Southend, Thurrock, Chelmsford i Colchester.

Rada Wiltshire próbuje rozwiązać problem jakości powietrza w Bradford-on-Avon, ale problem zanieczyszczenia nie ustępuje. Oświadczenie z najnowszego Plan działań na rzecz jakości powietrza brzmi: „Celem planu działania jest poprawa wyników zdrowotnych i dobrostanu osób zamieszkujących bardziej zanieczyszczone obszary, a tym samym zmniejszenie dysproporcji w stanie zdrowia. Szacuje się, że roczna śmiertelność w wyniku zanieczyszczenia powietrza spowodowanego przez człowieka w Wielkiej Brytanii jest w przybliżeniu równa od 28 000 do 36 000 zgonów rocznie. Szacuje się, że w latach 2017–2025 całkowity koszt substancji zanieczyszczających powietrze (drobnych cząstek stałych i dwutlenku azotu) poniesionych przez NHS i system opieki społecznej solidniejszych dowodów potwierdzających powiązanie, wyniesie 1,6 miliarda funtów”.

Chociaż w ostatnich latach poczyniono postępy, Radzie nie udało się obniżyć poziomu zanieczyszczeń poniżej wymaganego prawnie limitu. Skontaktowano się z Radą Wiltshire w celu uzyskania dalszych komentarzy.