Keir Starmer wkroczył na Downing Street jako premier dokładnie 76 lat od dnia założenia NHS i wkrótce potem ogłosił, że jest ona „zepsuta”.
Nie ogłosił jednak, że zamierza przyjąć doktrynę „wolności w momencie użycia” i zastosować ją do swoich spodni, koszul i marynarek.
I to zaledwie kilka lat później Angela Rayner została na krótko uwikłana w „awanturę Shoebacca”, za nią również zapłacono za część swoich ubrań.
Próbując usprawiedliwić swoje zachowanie, ich koledzy w mediach zostali poinformowani, że społeczeństwo kupi wymówkę, że „w polityce chodzi częściowo o wygląd”.
To prawda. Ale drogi garnitur, który jest źle noszony, nie jest wart swojej ceny, ponieważ obniża cenę użytkownika. A biorąc pod uwagę pensje otrzymywane przez Radę Ministrów, absolutnie oburzające jest to, że uważają oni, że można przyjmować takie prezenty, zamiast płacić za własne wątki.
W bezwzględnym świecie polityki nikt nie daje czegoś, nie oczekując czegoś w zamian, dlatego zastanawiam się, jaki jest motyw Lorda Alli, przekazując taką darowiznę.
Czy to naprawdę może być tak proste jak widzenie? Keira Starmera na zdjęciu światowych przywódców i myślę sobie: „Czy on nie wygląda mądrze?”
Nie jestem przekonany, ale gdyby naprawdę chciał zrobić coś na korzyść społeczeństwa, powinien był przekazać te pieniądze organizacji charytatywnej takiej jak Barnardo’s, aby pomóc jej pracownikom w dalszym pomaganiu bezbronnym dzieciom w całej Wielkiej Brytanii.
Lub NHS Charities Together, ponieważ z pewnością celem Partii Pracy powinno być zapewnienie istnienia NHS dla przyszłych pokoleń.
Mówię „powinno być”, ponieważ jako osoba chora na nieuleczalnego raka jelita nie sądzę Keira Starmera zaczął nawet zastanawiać się, jak naprawić tak zwaną „uszkodzoną służbę zdrowia” w ciągu prawie pierwszych 100 dni sprawowania władzy.
Jeśli szybko nie zwróci na to uwagi i faktycznie nie zacznie wprowadzać części zmian, które obiecał krajowi, będzie miał szczęście, jeśli dożyje 200 dni sprawowania funkcji premiera.
Gdy opadnie kurz z rzędu z odzieżą, ludzie, którzy głosowali za zmianami, będą się zastanawiać, co tak naprawdę osiągnęła Partia Pracy.
Zlecił lordowi Darziemu napisanie raportu o stanie NHS.
Jednak publikacja raportu nie jest nic warta, jeśli nie następuje bezpośrednio po niej plan działania określający, co i kiedy zostanie zrobione.
W tym tygodniu mam sześć wizyt w szpitalu w dwóch oddzielnych funduszach NHS rozłożonych na cztery dni i we wszystkich będą zatrudnieni ludzie z pasją, którzy wierzą w NHS i nie wierzą, że jest ona całkowicie „zepsuta”.
Ale zapytani zgodziliby się ze mną, że to niedorzeczne, że fundusze NHS nie dysponują szczegółowymi informacjami na temat leczenia, któremu poddawani są pacjenci w innych funduszach, nawet jeśli ich lekarze wystawili skierowanie.
Zamiast tego będę musiała umówić się na kolejną wizytę w pierwszym szpitalu, aby poinformować mój zespół medyczny, co się stało w drugim.
I mam nadzieję, że zgodzą się, że sytuacje takie jak moja, w której czekam trzy miesiące, aby dowiedzieć się, czy radioterapia będzie dla mnie dobra, a dzieje się tak tylko dlatego, że zespoły medyczne nie są zbyt dobre w odpowiadaniu na e-maile, są śmieszne.
Jeśli Keira Starmera i jego darmowi koledzy otworzyli oczy na takie sytuacje w NHS, zrozumiałby, że służba zdrowia nie jest zepsuta. Wymaga tylko wielu poprawek.
Smutna sytuacja jest jednak taka, że naprawdę wątpię, czy on i Wes Streeting to najlepsi ludzie na to stanowisko.
