Sportowcy uwielbiają posługiwać się banalnym stwierdzeniem, że „presja to przywilej” — ale ci siedmiu może tak nie odczuwać.
Presja w NBA zazwyczaj występuje w dwóch formach: presji na wygraną i presji na otrzymanie zapłaty. Na tej liście siedmiu graczy, którzy są najbardziej pod presją w NBA w tym sezonie, jest trochę obu, plus trochę spuścizny kariery w kilku przypadkach (dwie ostatnie na tej liście to bardziej spuścizna, więcej „presji to przywilej”, podczas gdy pierwsza piątka jest bardziej bezpośrednia).
Oto nasza siedmioosobowa lista, rozpoczynająca miesięczny przegląd historii zapowiadających sezon NBA.
Trae Młody
Czy Trae Young to facet, który poprowadził Atlanta Hawks do finałów Konferencji Wschodniej w 2021 roku? A może to facet, który miał znacznie mniejsze zainteresowanie wymianą tego lata niż Dejonte Murray? Co ważniejsze, które z tych spostrzeżeń zadecyduje o wynagrodzeniu Younga w przyszłości?
Young ma prawo do przedłużenia umowy po tym sezonie, co wywiera na niego presję, aby udowodnił, że drużyny go niedoceniają. Young musi pokazać zarządowi, że może być jednym z dwóch najlepszych graczy w drużynie walczącej o tytuł, że może podnieść drużynę wokół siebie i nie jest po prostu wypełniaczem statystyk i obciążeniem defensywnym. Albo przynajmniej musi ponownie ustanowić wystarczającą wartość, aby otrzymać wynagrodzenie, jakiego oczekuje w przyszłym lecie.
Atlanta musi sama zdecydować do przyszłego lata, jaką rolę Young odegra w ich przyszłości, i będzie go oceniać również w tym sezonie. Czy Hawks nadal budują wokół Younga, czy też idą dalej i robią bardziej tradycyjną przebudowę? Jeśli chcą iść dalej, jak duży jest rynek wymiany? (Niektóre zakątki Internetu uwielbiają próbować pchać Younga do San Antonio, ale źródła ligowe powiedziały NBC Sports, że Spurs nie podzielają tego zainteresowania i nie uważają, że połączenie go z Victorem Wembanyamą doprowadzi do pretendenta. Co bezpośrednio mówi o tym, dlaczego Young jest na tej liście.)
Piłka LaMelo
LaMelo Ball może być jednym z najbardziej zabawnych graczy w NBA, jest sensacją mediów społecznościowych, ale czy może wygrać w NBA? Czy może poprowadzić drużynę? A może jego statystyki to puste kalorie?
W tym sezonie Ball jest pod presją, aby udowodnić, że potrafi zachować zdrowie — zagrał tylko w 58 meczach w ciągu ostatnich dwóch sezonów — i że może poprowadzić Hornets do fazy posezonowej. Uczciwie rzecz biorąc, Charlotte się przebudowuje i nie wygra wielu meczów w tym sezonie, ale jeśli Ball, Brandon Miller, Miles Bridges i reszta składu będą w stanie zaskoczyć pod wodzą nowego trenera Charlesa Lee, miejsce w play-in nie jest wykluczone. Wszelkie nadzieje na to zaczynają się od Balla, który musi nie tylko osiągać wyniki — 23,9 punktów i 8 asyst na mecz w zeszłym sezonie — ale także pokazać, że potrafi być skuteczny. Prawdziwy procent rzutów Balla wynoszący 56,1 był na poziomie średniej ligi w zeszłym sezonie, a jego procent strat wynoszący 15% musi spaść (dla porównania, Jalen Brunson miał 9,1% procent strat w zeszłym sezonie, a szybki Tyrese Haliburton miał 12,2%). Ball ma swój kontrakt, ale w tym sezonie dowiemy się wiele o tym, jakim jest zawodnikiem.
Jamal Murray
Jeśli Denver Nuggets mają wrócić do finałów NBA, Jamal Murray musi wrócić do formy z play-offów z 2023 roku. To takie proste. Dostał wypłatę tego lata — maksymalne przedłużenie umowy na 208 milionów dolarów — teraz musi sprostać wyzwaniu. Po odejściu Kentaviousa Caldwella-Pope’a (postępującego w ślady Bruce’a Browna i Jeffa Greena rok wcześniej) i Nuggets skłaniających się ku ruchowi młodzieżowemu dla graczy odgrywających role, Murray, który jest elitą, ma dla Nuggets większe znaczenie niż kiedykolwiek.
W zeszłym sezonie w play-offach nie był w czołówce, notując średnio 20,6 punktów i 5,8 asyst na mecz, ale trafiał 31,5% rzutów za 3 punkty i miał fatalną skuteczność rzutów na poziomie 47,4% — choć udało mu się trafić kilka decydujących o zwycięstwie rzutów przeciwko Lakers.
Albo spójrzmy na to w ten sposób: jego PER wynosił 12,2, co jest poniżej średniej ligi i sugeruje, że jest rezerwowym. Było gorzej na igrzyskach olimpijskich w Paryżu, gdzie średnio zdobywał sześć punktów na mecz i trafiał 14,3% rzutów za 3.
Prezydent Nuggets, Josh Kroenke, stanął w obronie Murraya i powiedział, że nie był w 100% zdrowy w play-offach ani w Paryżu. To może być prawda, ale jeśli nie będzie zdrowy i nie wróci do formy z 2023 roku w tym sezonie, Nuggets wrócą do domu znacznie szybciej, niż by chcieli.
Paweł George
Paul George był jedynym All-Starem, który zmienił drużynę tego lata, uciekając z Południowej Kalifornii do Filadelfii, gdzie grał z Joelem Embiidem i Tyrese Maxeyem. Przybycie George’a sprawiło, że 76ers od razu stali się pretendentami…
Na papierze.
Teraz PG13 musi pozostać zdrowy, grać tak, jak grał jako All-Star w zeszłym sezonie w Los Angeles — 22,6 punktów i 5,8 zbiórek na mecz, plus dobra obrona — i wnieść to do play-offów. Nic z tego nie jest pewne, i nie w taki sposób, w jaki nie jest pewne, że jakikolwiek zawodnik pozostanie zdrowy. George zagrał w 74 meczach w zeszłym sezonie, ale nigdy nie przekroczył 56 w poprzednich czterech sezonach (dwa z tych sezonów miały mniej rozegranych meczów z powodu pandemii, ale opuścił sporo czasu w tych latach). „Playoff P” również miał swój udział w zmaganiach w play-offach, w tym w 6. meczu z Dallas w zeszłym roku i wracając do załamania Clippers w bańce. George miał również niesamowite występy w play-offach, ale nie był tak konsekwentny, jak 76ers na niego liczą.
Jeśli George i Embiid są zdrowi i grają na szczycie lub blisko szczytu, Philly jest bez wątpienia zagrożeniem dla Bostonu i może wygrać wszystko. Ich ruchy poza sezonem były prawdopodobnie najlepsze w lidze. Jednak George dostał swój nowy, gruby kontrakt i teraz musi udowodnić, że jest tego wart na największej scenie.
Ja Morant
Ja Morant chce nowego początku. Tak właśnie wygląda ten sezon, szansa dla Moranta na odkupienie, zarówno na boisku, jak i poza nim, a dla Grizzlies na bycie śpiącym gigantem na Zachodzie (lub przynajmniej niebezpiecznym zespołem play-off).
Teraz presja jest na nim, aby coś z tą szansą zrobił. Pytanie nie dotyczy jakości jego gry, nawet w dziewięciu meczach, w których grał w zeszłym sezonie między zawieszeniem a kontuzją barku, Morant zdobywał średnio 25,1 punktów i 8,1 asyst na mecz, a Grizzlies przewyższali przeciwników, gdy był na boisku. Jednak nie zagrał w 65 meczach lub więcej (liczba kwalifikująca do nagród posezonowych) od swojego debiutanckiego sezonu. Morant musi pozostać zdrowy. Poza boiskiem musi być dobrym kolegą z drużyny, być dojrzałym i nie robić głupich rzeczy, które powodują zawieszenie przez ligę.
Jestem przekonany, że Grizzlies odnotują wielki powrót do formy w tym sezonie i znajdą się w pierwszej szóstce, ale stawiam też na to, że Morant powróci do formy.
Anthony Edwards
Może wydawać się dziwne, że na tej liście znalazła się jedna z najszybciej wschodzących gwiazd ligi, ale posłuchajcie:
Jeśli Minnesota ma zrobić krok naprzód i dotrzeć do finałów NBA, to dlatego, że Anthony Edwards wykona skok do poziomu gracza, który może poprowadzić pretendenta w najważniejszych momentach. Na nim ciąży presja udowodnienia, że potrafi to zrobić. Weźmy jako przykład igrzyska olimpijskie w Paryżu: w fazie grupowej Edwards był najlepszym strzelcem USA, ale gdy nadszedł czas na rundę medalową, to goście z doświadczeniem w mistrzostwach — Stephen Curry, Kevin Durant, LeBron James — podnieśli poziom swoich gier. Teraz Edwards musi być tym gościem.
Presja jest również, ponieważ nikt nie jest pewien, jak długo potrwa okno Timberwolves, przynajmniej w tej iteracji. Rudy Gobert jest uprawniony do przedłużenia i będzie droższy po tym sezonie, cały ten skład stanie się radykalnie drogi, Mike Conley ma 37 lat, a ta drużyna jest w trakcie walki o własność, która może doprowadzić do zmian. Presja jest teraz na Timberwolves, aby wygrali, a to wywiera presję na Edwardsa.
Myślę, że jest gotowy sobie z tym poradzić, ale musi to zrobić na boisku.
Jayson Tatum
Dlaczego znalazł się na tej liście? Jayson Tatum był najlepszym graczem w drużynie mistrzowskiej, a potem zdobył złoty medal tego lata, czy to nie oznacza, że presja zniknęła? Nie po tym, jak Tatum zmagał się w play-offach (według jego standardów), a potem został odsunięty od gry przez Steve’a Kerra na część igrzysk olimpijskich w Paryżu.
Tatum był graczem All-NBA, MVP-ballot w ostatnich sezonach, ale jego reputacja i dziedzictwo wymagają odrobiny polerowania po czerwcu i lecie. Ponadto gra w Bostonie, gdzie oczekuje się, że filar franczyzy zdobędzie więcej niż jeden pierścień.
To „dobra presja” i Tatum przyjmie ją z zadowoleniem, ale i tak będzie musiał się zmierzyć z presją.
