Kiedykolwiek ich kariery w NFL dobiegną końca, Trevor Lawrence i Daniel Jones powinni się spotykać co roku, aby świętować rocznicę weekendu dzikiej karty sezonu 2022. W ciągu około 24 godzin na początku 2023 roku Lawrence i Jones odnieśli dwa z najbardziej nieprawdopodobnych zwycięstw posezonowych w latach 2020. i przebili się na ogromne kontrakty… kontrakty, które teraz sprawiają, że fani ich drużyn wzdychają i mają nadzieję na cuda.
W razie gdybyś nie pamiętał tego weekendu, Lawrence poprowadził Jaguars do odrobienia straty z 27-0 i pokonania Chargers przed rozentuzjazmowaną publicznością na DuvalNastępnego popołudnia Jones rzucił na 301 jardów i zdobył dwa przyłożenia w swoim debiucie w play-offach, pokonując faworyzowanych Wikingów i zmieniając całą swoją narrację… przynajmniej na chwilę.
Dwóch oczernianych rozgrywających, dwa mecze odkupienia. To nie wszystko, co łączy tych dwóch… ale do tego dojdziemy za chwilę.
Jones przekuł to jedno zwycięstwo w play-offach — Giants zostali zmiażdżeni przez Eagles 38-7, sześć dni później — w umowę o wartości 160 milionów dolarów, z gwarantowanymi 81 milionami dolarów, którą podpisał w marcu 2023 roku. Wcześniej tego lata Lawrence podpisał pięcioletnie przedłużenie kontraktu o wartości 275 milionów dolarów — z gwarantowanymi 142 milionami dolarów. Z 55 milionami dolarów rocznie Lawrence był przez chwilę najlepiej opłacanym graczem w historii NFL, obok Joe Burrowa pod względem średniej na sezon. (Jordan Love później dorównał tej liczbie, a Dak Prescott od tego czasu przyćmiło go.)
Po podpisaniu kontraktu Jones zagrał tylko w sześciu meczach — wygrywając tylko jeden — zanim kontuzje zmusiły go do pauzy do końca roku. Lawrence miał sezon 2023 bez wyróżnień — bez nominacji do Pro Bowl ani głosów MVP, w przeciwieństwie do poprzedniego roku — a Jaguars zakończyli rozgrywki z bilansem 8-8. W tym roku ich drużyny mają łącznie jedno zwycięstwo w sześciu meczach, a te cudowne występy w play-offach wydają się jeszcze odległe.
Jones i Lawrence wpadają w ten niejasny środek dla drużyn — nie są wystarczająco źli, by się wyrwać, nie są wystarczająco dobrzy, by czuć się naprawdę dobrze, podpisując z nimi długoterminową umowę. W większości przypadków drużyna wstrzymuje oddech, krzyżuje palce, odmawia krótką modlitwę i serwuje ten gruby kontrakt. (Baker Mayfield jest godnym uwagi wyjątkiem, a biorąc pod uwagę, jak potoczyła się ta historia, Cleveland z pewnością chciałoby mulligana w tej decyzji).
Czasami ten duży kontrakt jest dokładnie tym, czego quarterback i drużyna potrzebują, aby związać się ze sobą i scementować produktywny, długoterminowy związek. A czasami jest to jak posiadanie dziecka, aby uratować małżeństwo — zły pomysł, którego reperkusje będą się odbijać echem przez długi czas.
Istnieją dwa sposoby analizy talentu w dzisiejszej NFL, a każda strona ma swoich wielbicieli i fanatyków. Jest staroświecki test wzroku — w 2024 roku nazwałbyś to osądem wibracji — w którym kierujesz się intuicją (i kilkoma zwykłymi statystykami, takimi jak wygrane rozgrywającego). Celem jest ustalenie, czy twój rozgrywający, jak mówią, ma w sobie tego psa — a ponieważ nie ma jeszcze wskaźnika obecności psa, kierujesz się wyczuciem.
Innym sposobem jest głębokie zanurzenie się w liczbach, analiza Next Gen, która wykracza poza podstawy, takie jak jardy podań, przyłożenia i przechwyty. Tutaj zaczynasz widzieć, że ci dwaj grają w bardzo podobną grę. Mówiąc inaczej, Lawrence to Jones z lepszymi włosami; Jones to Lawrence z bardziej arystokratycznym rodowodem z Karoliny:
Jak nasz Charles Robinson zauważył wcześniej w tym tygodniuporównanie średnich z 17 meczów między Lawrence’em i Jonesem jest zadziwiająco podobne:
Lawrence: 63,2% celnych podań, 3955 jardów, 19 przyłożeń, 13 przechwytów, 45,8% skuteczności, 6,38 jardów w powietrzu na próbę, 5,66 skorygowanych jardów netto na próbę, ocena 84,5
Jones: 64% skutecznych podań, 3538 jardów, 18 TD, 11 INT, 42,8% skuteczności, 6,26 jardów w powietrzu na próbę, 5,45 skorygowanych jardów netto na próbę podania, ocena podającego 84,9
To odpowiednik pięciodolarowej mrożonej pizzy dla rozgrywającego — spełni swoje zadanie, ale nikt nigdy nie pomyli jej z jakością. A w tym przypadku pięciodolarowa pizza kosztuje dziesiątki milionów.
W tej chwili NFL jest pełne rozgrywających odrzuconych przez poprzednie drużyny, którzy odnoszą sukcesy w nowych środowiskach — Mayfield, Sam Darnold, Derek Carr, Geno Smith. Więc jest za wcześnie, aby skreślać Lawrence’a i Jonesa jako niewypałów. Ale Jacksonville i Nowy Jork muszą znaleźć wewnętrzny sposób, aby ci dwaj grali lepiej; wiele drużyn żałuje, że pozwoliło odejść tym odmłodzonym rozgrywającym.
Jacksonville i Nowy Jork potrzebują transcendentnego talentu, który wyrwie ich z ich ciągłej orbity daremności. Zaoferowali te ogromne oferty, mając nadzieję, że mają już ten talent w budynku. Ale Lawrence i Jones będą musieli zrobić o wiele więcej niż do tej pory, aby pomóc swoim zespołom osiągnąć prędkość ucieczki.
