Pozostało 15 dni do przybycia Lake Show w 2026 roku.
To będzie pełne napięcia 15 dni.
Po tym, jak w hollywoodzkiej przygodzie zabrakło jej do tytułu mistrza kraju, lacrosse kobiet z Północnego Zachodu znajduje się w niezwykle intrygującej sytuacji. Kelly Amonte Hiller dokonała zmian w portalu transferowym, aby wzmocnić atak w sytuacji, która wydaje się być sytuacją, w której NU wygrywa.
Reklama
Biorąc pod uwagę, że do programu przystąpiło czterech absolwentów, wydaje się, że w nadchodzącym sezonie „Koty” pójdą na dno: mistrzostwo kraju lub porażka.
Słowo klucz: narodowy. Nie tylko tytuł Wielkiej Dziesiątki, czy nawet występ w Final Four.
Firma Northwestern przygotowała się na to wszystko, a „Cats Express” z pewnością będzie świetną przejażdżką, gdy za dwa tygodnie wystartuje z Chestnut Hill.
Każdy system metra ma swoje główne przystanki po drodze. Każdy pociąg, do którego wsiada pasażer, ma jeden solidny, aktywny i zawsze zajęty przystanek w środku miasta.
Tym, co wyróżnia w tym roku „Cats Express”, jest to, że ma na swojej trasie trzy główne przystanki — przystanki, na których pasażerowie mogą rzucić okiem na to, gdzie mogą przebiegać przyszłe tory programu i, co ważniejsze, gdzie może znajdować się ostateczny cel podróży zespołu.
Reklama
I jak każdy system metra z tymi głównymi przystankami, te trzy wyskakują z mapy każdemu, kto wsiądzie do pociągu.
Przystanki tak rozpoznawalne, że można je dostrzec z zamkniętymi oczami.
1. Czy Northwestern ma nowego ducha minionych Świąt?
Przystanek numer jeden do zaznaczenia na mapach to Chapel Hill w Karolinie Północnej.
Zaledwie kilka miesięcy temu świat lacrosse zachwycał się tym, że Boston College ma numer Northwestern. Po pokonaniu drużyny 'Cats w mistrzostwach kraju w 2024 r. i zdominowaniu ich w Evanston w zeszłym roku w meczu otwierającym sezon nr 1 z 2, wydawało się, że Eagles ugruntowali swoją pozycję jako lepsi od swoich wrogów ze Środkowego Zachodu.
Reklama
Wydawało się to prawdą przez trzy czwarte ich pojedynku w Final Four z NU, kiedy BC prowadziło pięcioma na zaledwie piętnaście minut przed końcem.
Wszyscy wiemy, jak zakończyła się ta historia, kiedy Cardiac 'Cats wyrwał triumf z najgłębszych głębin zdrady i zakończył wszechczasów.
Jednak NU potrzebowało jeszcze jednego powrotu w grze tytułowej, aby ponownie dotrzeć na szczyt góry.
To się nie wydarzyło.
A kto im odmówił tego książkowego zakończenia?
Karolina Północna.
Błękit Karoliny nawiedzał „Koty” przez całą wiosnę ubiegłego roku. Tar Heels nie tylko delegowali NU na stanowisko wicemistrza kraju drugi sezon z rzędu, ale byli jedynym programem, który w 2025 roku pozostał niepokonany przez Northwestern.
Reklama
I jakby tego było mało, nagroda Tewaaraton wróciła do domu z UNC, mimo że Madison Taylor miała jeden z najwspanialszych ofensywnych sezonów w historii sportu. Zamiast tego na scenę weszła Chloe Humphrey.
Inside Lacrosse przewiduje UNC na miejscu 1 i Northwestern na miejscu 2, a patrząc wstecz na historię pomiędzy obydwoma zespołami, prognoza ta wydaje się całkiem trafna. Jednak 25 marca stanowi dla „Cats doskonałą okazję do rozpoczęcia naprawiania zeszłorocznych niedociągnięć poprzez zwycięstwo nad największymi przeciwnikami pośród zawsze zastraszającego, zawsze bezwzględnego Tar Heel Nation.
Mówiąc najprościej, w dążeniu NU do zdobycia drugiego tytułu narodowego w tej dekadzie trzeba będzie znaleźć sposób na obejście przeszkody, jaką stwarza Karolina Północna.
2. Kto jest następcą tronu?
Co za niespodzianka. Przystanek drugi: Ryan Fieldhouse, gdzie w 2026 roku da o sobie znać kolejny lider programu.
Reklama
Madison Taylor i Lucy Munro wkraczają w ostatnie lata swojej kariery w lacrosse w północno-zachodniej części kraju, a trener Hiller wkrótce będzie musiał wypełnić ogromną pustkę, która może zagrozić pozycji cenionej przez „Cats” jednej z najlepszych drużyn w kraju.
Aditi Foster wydaje się być faworytem do przejęcia sterów NU w najbliższej przyszłości. Jej 12 bramek i pięć asyst nie wydają się na pierwszy rzut oka kuszące, ale pochodząca z Filadelfii spisuje się znakomicie w momentach, w których Northwestern potrzebował iskry.
Foster strzelił gola, który dał drużynie „Cats bardzo potrzebną przewagę w zwycięstwie nad Syracuse nr 6, strzelił zwycięskiego gola w finale turnieju Big Ten przeciwko Maryland i wyciągnął NU o dwie w swoim powrocie przeciwko BC na stadionie Gillette.
Pomimo napływu transferów wzmacniających atak, a mianowicie Madison Epke i Olivii Adamson, jest prawdopodobne, że Foster dostanie w tym sezonie swój udział w wyjściowym składzie.
Reklama
Kolejną ważną postacią, na którą warto zwrócić uwagę, będzie Taylor Lapointe, która w zeszłym sezonie pokazała swoją wszechstronność w meczu z Kolorado i USC, wykazując się umiejętnością strzelania goli, znajdowania kolegów z drużyny na łuku i wywoływania chaosu w defensywie.
Kolejnymi dwoma napastnikami, którzy znajdą się w zestawie, są Claire Marosi i Claire Ratke, których występy były rzadkie od czasu przybycia do Evanston, ale z biegiem czasu nabiorą tempa.
Pomimo strat w programie, do końca sezonu, Northwestern nadal dysponuje potencjałem na krajowego pretendenta, mając w swoim składzie talenty. Dla „Cats” najważniejszy jest gracz, który wzmocni program i poprowadzi go na nadchodzące lata.
3. Ostatnia szansa Maddy T, aby poprowadzić „Koty do ziemi obiecanej”.
Przystanek trzeci, który warto podkreślić, to ten, który NU lax zaczyna przekształcać w swego rodzaju „Times Square”: solidną lokalizację, która z pewnością przyciągnie tłumy.
Reklama
Northwestern Medicine Field na stadionie Martin. Strona poświęcona tegorocznemu finałowemu finałowi lacrosse kobiet NCAA, który może zapewnić ekscytujące zakończenie jednej z najbardziej znanych karier uniwersyteckich w historii.
Maddy Taylor prawie zrobiła to wszystko w Northwestern. Jest mistrzynią krajową, mistrzynią All-American, ofensywną zawodniczką roku Big Ten, finalistką Tewaaraton i rekordzistką NCAA pod względem największej liczby bramek w sezonie.
Jedyną wadą jej życiorysu jest to, że nigdy nie wyprowadziła „Kotów na szczyt góry”.
Pozwól mi wyjaśnić.
Kiedy Taylor i jego firma wygrali wszystko w 2023 r., w skład tej firmy wchodzili „kto jest kim” z najlepszych zawodników NCAA: Izzy Scane, Erin Coykendall i Hailey Rhatigan, żeby wymienić tylko kilku. Uznania tego nie należy mylić z próbą zdyskredytowania jej roli pierwszoroczniaka: Taylor w meczu o tytuł mistrza kraju przeciwko BC zdobyła najwięcej bramek w meczu, co jest jedynie migawką tego, czego dokonała. Trudno jednak zaprzeczyć, że wsparcie wokół niej było zdumiewające i można je zaliczyć do największych składów ostatniej dekady.
Reklama
Przenieśmy się szybko do roku 2025, kiedy to wsparcie już dawno zniknęło, a Taylor jest teraz centralnym punktem ataku, dominując w rankingu rywali za rankingowymi przeciwnikami i radząc sobie w ofensywie.
Aż do osiągnięcia mistrzostwa kraju.
Taylor został całkowicie wyeliminowany z ataku Northwestern, utrzymując bezbramkowy wynik po marnych trzech próbach strzału. Kiedy światła zostały ustawione na maksymalną jasność, nigdzie nie było najlepszego strzelca kraju.
Jej ostatni rok można scharakteryzować jako szansę na odkupienie: szansę powrotu do najważniejszej gry roku, tylko tym razem, aby pokazać swoją dominację wtedy, gdy ma to największe znaczenie.
Reklama
Ostatnia szansa na prowadzenie. Ostatnia szansa na triumf. Ostatnia szansa, aby ugruntować swoje dziedzictwo jako wspaniałej zawodniczki z północnego zachodu, robiąc to na legendarnym brzegu jeziora, które było świadkiem niezliczonych momentów na zawsze wpisanych w historię lekkoatletyki Wildcat.
Dzięki mistrzostwom krajowym Taylor może dołączyć do tej świętej tradycji jako jeden z najlepszych, którzy kiedykolwiek dotknęli kija do lacrosse.
