W Niemczech codziennie toczy się zabawa w kotka i myszkę, by złapać nielegalnych imigrantów – i wkrótce może stać się to problemem Wielkiej Brytanii | Wiadomości ze świata

W niemieckiej walce z przemytnikami ludzi oddział Pasewalk nadinspektora Igora Webera jest na pierwszej linii frontu.

Ich obszar obejmuje część obszaru przygranicznego z Polską, popularne miejsce dla osób próbujących nielegalnie przedostać się na teren kraju Niemcy.

W komendzie policji główny inspektor pokazuje nam rząd pojazdów przemytników, które zostały skonfiskowane podczas handlu nielegalnymi migrantami.

Jednym z nich jest furgonetka chłodnia rozebrana do przewozu ludzi.

Udział

Siobhan Robbins ze Sky widzi furgonetkę chłodnię, której używano do transportu nielegalnych imigrantów

Wewnątrz przemoknięte śpiwory i kilka porzuconych ubrań to jedyne ślady migrantów, których przewożono jak bydło przez setki mil.

Starszy inspektor Weber twierdzi, że gdy znaleźli furgonetkę, w środku znajdowało się 18 osób.

Nie ma siedzeń ani pasów bezpieczeństwa, tylko twarda, zimna podłoga, na której można usiąść podczas długiej podróży.

Dziura w dachu wystawiła ich na działanie żywiołów, przez co mógł wpadać deszcz, co jeszcze bardziej pogarszało warunki.

To nie jest jednorazowe.

Funkcjonariusze pokazują nam zdjęcia innych zatrzymanych nielegalnych migrantów.

Na jednym z nich widać dziewięciu mieszkańców Afryki Wschodniej stłoczonych w samochodzie, ponownie bez siedzeń i pasów bezpieczeństwa.

W innym 16 wyczerpanych Somalijczyków odpoczywa na trawie.

Wielu migrantów podróżuje od miesięcy.

Trasa do Niemiec

Główny inspektor Weber twierdzi, że po opuszczeniu Afryki, Bliskiego Wschodu i Azji wiele osób przyjeżdża obecnie przez Rosję, podróżując przez Białoruś, na Łotwę, Litwę i dalej do Polski.

Jadą dalej, aż dotrą do północno-wschodnich Niemiec i prosto na obszar patrolowany przez siły Pasewalku.

W rezultacie walka z nielegalną migracją stała się codzienną zabawą w kotka i myszkę.

Granica Niemiec z Polską ma ponad 400 km długości i jest otoczona ogromnymi połaciami odizolowanych pól uprawnych, gęstymi lasami i małymi wioskami. Idealne miejsce do ukrycia.

Główny inspektor przez cały dzień zabiera nas do różnych obszarów, które stały się punktami zapalnymi.

Dojeżdżamy do cichego punktu kontrolnego otoczonego polami i, jak nam powiedziano, jest jednym z miejsc, w których handlarze ludźmi próbują szczęścia.

Gdy dotrzemy na miejsce, jest ono obsługiwane przez dwóch polskich strażników.

Główny inspektor wyjaśnia, że ​​przemytnicy wysyłają samochód zwiadowczy na szczyt niewielkiego wzgórza nad punktem kontrolnym.

Stamtąd otwiera się widok na tereny wiejskie, co pozwala im sprawdzić, czy istnieją jakieś kontrole. Jeśli tak nie jest, przemytnicy wjeżdżają z nielegalnymi imigrantami.

Przemytnicy robią im zdjęcie przed tabliczką potwierdzającą, do czego ich przywieźli Niemcy a następnie pozwolić migrantom, aby resztę podróży przeszli samotnie.

To złożony i dobrze finansowany biznes przestępczy.

„Podstępny” przemyt

Ale niemiecki rząd ma już dość. Zaostrzono kontrole graniczne i zaostrzono zasady azylu.

Obserwujemy, jak policja przeszukuje pociąg transgraniczny, szukając osób próbujących się wkraść w ten sposób.

Kiedy jednak jedziemy wiejskimi drogami pełnymi kryjówek, wyzwanie stojące przed władzami staje się jasne.

„Czy jest możliwe zatrzymanie wszystkich nielegalnych migrantów?” – pytam głównego inspektora.

„Nie” – odpowiada. „Żadna granica nie jest zamknięta na 100% – to nie istnieje. Z mojego doświadczenia zawodowego wynika, że ​​ludziom zawsze udaje się pokonać nawet największe mury czy płoty, ale można to utrudnić”.

Wydaje się, że Niemcy właśnie to zrobiły: według danych ministerstwa spraw wewnętrznych w 2025 r. liczba nielegalnych wjazdów spadła o 25% w porównaniu z rokiem poprzednim.

„Jak myślisz, kto wygrywa? Policja i kontrola graniczna, czy przemytnicy?” pytam.

„W tym biznesie nie ma zwycięzców. Największymi przegranymi są migranci. Tak po prostu jest. Przemyt to bardzo podstępny biznes – liczą się tylko pieniądze” – odpowiada starszy inspektor Weber.

Utwardzanie poglądów

Stosunek Niemiec do osób ubiegających się o azyl radykalnie się zmienił.

W 2015 r. ludzie wiwatowali, gdy uchodźcy przybyli na niemieckie stacje kolejowe w ramach polityki otwartych drzwi kanclerz Angeli Merkel.

Dzięki temu w ciągu roku do kraju przybyło ponad milion osób, głównie Afgańczyków i Syryjczyków ubiegających się o azyl.

W ciągu ostatniej dekady poglądy uległy stwardnieniu.

Skrajna prawica Alternatywa dla Niemiec Partia (AfD) zyskała na popularności w sondażach, napędzana jej polityką antyimigracyjną.

W odpowiedzi koalicja rządząca również stała się twarda; do listopada 2025 r. deportacje wzrosły już o 15% w porównaniu z 2024 r.

Jednak niektóre niedawne loty deportacyjne wzbudziły kontrowersje.

Latem samolot przewiózł z powrotem do Afganistanu 81 przestępców, a w grudniu Niemcy po raz pierwszy od rozpoczęcia 14-letniej wojny domowej deportowały do ​​Syrii skazanego przestępcę.

Teraz rząd ma nadzieję zawrzeć porozumienie w sprawie deportacji większej liczby Afgańczyków i powrotu Syryjczyków.

Przeczytaj więcej:
Wewnątrz handlu przemytniczego sprowadzającego migrantów z Afryki
Mężczyzna dostarczający łodzie przemytnikom ludzi trafił do więzienia

Pomimo krytyki ze strony organizacji praw człowieka podtrzymuje swoją politykę.

„Konieczne jest pokazanie ludziom, że jesteśmy w stanie kontrolować, kto przyjeżdża do Niemiec, a kto (nie)” – powiedział mi minister spraw zagranicznych Niemiec Johann Wadephul na niedawnej konferencji prasowej.

„To jest głębszy powód, dla którego teraz kontrolujemy granice i robimy to zgodnie z prawem międzynarodowym”.

Niemcy, tradycyjnie kraj UE, który przyjął najwięcej osób ubiegających się o azyl, w tym roku ograniczyły liczbę wniosków składanych po raz pierwszy o ponad połowę.

Rząd twierdzi, że to dowód, że jego bardziej rygorystyczne zasady działają.

Jednak w miarę jak Niemcy wzmacniają swój system azylowy, prawie milion osób boryka się z odmową, a największa liczba pochodzi z Afganistanu.

Mówią, że żyją w zawieszeniu.

„Nie jestem przestępcą”

W kościele w Berlinie spotykam Sayeda, który właśnie dowiedział się, że jego podanie zostało odrzucone.

Mówi, że powrót do Afganistanu to wyrok śmierci.

Przerażony prosi, abyśmy nie pokazywali jego twarzy, gdy będzie mi opowiadał swoją historię.

„Oni (władze niemieckie) odrzucili mnie i powiedzieli, że mogę bezpiecznie wrócić do Afganistanu” – wyjaśnia.

„Każdy zna konsekwencje, jeśli wierzący uda się do Afganistanu. Tam nie przeżyje”.

Pytam go, czy przychodzi mu do głowy jakiś powód odrzucenia?

„Nigdy w życiu nie zrobiłem nic złego i nie jestem przestępcą” – odpowiada.

Dla jego pastora, doktora Gottfrieda Martensa, jest to niestety znajoma historia.

Do jego zgromadzenia należy 1400 osób ubiegających się o azyl z Afganistanu i Iranu.

Uważa on, że liczba wniosków o azyl spadła nie z powodu represji rządu, ale z powodu zmian w krajach takich jak Syria, skąd pochodzi wielu uchodźców.

Mówi, że nowe, surowe zasady oznaczają, że część jego kongregacji już uciekła, zamiast ryzykować deportację do Afganistanu.

„W przemówieniach niemieckich polityków pojawiło się pewne sformułowanie i dla nich wszyscy Afgańczycy są przestępcami” – mówi.

To twierdzenie, które ministrowie by odrzucili.

Problem Niemiec może wkrótce stać się problemem Wielkiej Brytanii

Pytam, co teraz zrobią ci, których wnioski zostały odrzucone?

„Nasi ludzie nie widzą innego wyjścia, jak tylko szukać kraju spoza Unii Europejskiej, którym w rzeczywistości jest Wielka Brytania, ponieważ wiedzą, że kiedy tu zostaną, wkrótce umrą” – odpowiada.

Jeśli pastor ma rację, problem Niemiec może wkrótce stać się problemem Wielkiej Brytanii.

Uciekający wiedzą, że od czasu brexitu Wielkiej Brytanii znacznie trudniej jest odsyłać ludzi do Niemiec.

Nie wiadomo, czy Sayed dołączy do przeprawy małą łódką.

Pytam, czy rozumie pogląd wielu Niemców, że przyjęli jedną z najwyższych na świecie liczby osób ubiegających się o azyl i wystarczy?

„Wystarczy? Mówią o prawach człowieka” – mówi. „Jako człowiek mam prawo do wolności życia”.

Patrząc na statystyki dostępne za rok 2025, na papierze wydaje się, że represje ze strony Niemiec przynoszą skutek.

Wstępne dane pokazują, że nielegalna migracja spadła, wzrosła liczba deportacji, a liczba wniosków o azyl spadła o ponad połowę.

Nowy rząd w Syrii i umowy UE z innymi krajami mające na celu ograniczenie napływu migrantów niewątpliwie również odegrały pewną rolę.

Pytanie jednak brzmi, czy Niemcy rozwiązały swój problem migracyjny, czy po prostu go przesunęły? Czy ci, którzy uciekają przed wojną i prześladowaniami, płacą teraz przemytnikom za przewiezienie ich do innych krajów, które – jak mają nadzieję – są bezpiecznym schronieniem?