GLEN OWEN: Kolacja w Notting Hill, kurczak i frytki z parlamentarzystami – jak Angela Rayner planuje swój lewicowy zamach stanu

Dla Pracaktóra była samozwańczą zwolenniczką klasy robotniczej, zeszłotygodniowa wystawna kolacja w Notting Hill była zupełnie inna niż posiadłość komunalna Stockport, z której pochodziła z jej dzieciństwa.

Angela Raynergospodarzem był Matthew Freud, svengali PR i makler władzy, prawnuk Zygmunta Freuda i bratanek artystycznego artysty Luciana Freuda.

Miejscem spotkania była jego imponująca, warta wiele milionów funtów kamienica, w której jeden z gości twierdzi, że Freud przedstawił panią Rayner jako osobę, która „z dużym prawdopodobieństwem zostanie następnym premierem”. Zaprzecza, że ​​to zrobił.

Jasne jest jednak, że pani Rayner zamiast lizać rany po zeszłorocznej wrzawie związanej z unikaniem płacenia podatków – kiedy została zmuszona do odejścia z gabinetu za zaniżenie opłaty skarbowej za jej nadmorski dom o wartości 800 000 funtów – jest obecnie fetowana Londynnajbardziej wyrafinowane kręgi społeczne.

W salonie pana Freuda pani Rayner nie tylko wypiła wino, znalazła wymówkę i wyszła: według jednego z gości 45-latka – ubrana w efektowny zestaw składający się z białej koszuli i czerwonego płaszcza – do późnych godzin wieczornych spotykała się z gośćmi ze świata mediów, wydawnictw i finansów.

Pani Rayner nie stara się ukryć faktu, że planuje lewicowy zamach stanu przeciwko Sir Keira Starmerarządu – jak pokazała po środowej dramatycznej debacie w Izbie Gmin nt Petera Mandelsona mówiąc kolegom, że „będzie gotowa” do ruchu, jeśli Starmer upadnie.

Interwencja byłego wicepremiera w izbie była jedną z najbardziej oszałamiających gier o władzę, jakie Parlament widział we współczesnych czasach.

Dla samozwańczej zwolenniczki klasy robotniczej z ramienia Partii Pracy wystawna kolacja w Notting Hill w zeszłym tygodniu była zupełnie inna niż posiadłość komunalna Stockport, z której pochodziła z dzieciństwa. (Angela Rayner na zdjęciu w Liverpoolu w zeszłym miesiącu)

Pani Rayner nie stara się ukryć faktu, że planuje lewicowy zamach stanu przeciwko rządowi Sir Keira Starmera (na wczorajszym zdjęciu)

Dając jasno do zrozumienia, że ​​jest gotowa głosować z konserwatystami, pani Rayner zmusiła Sir Keira, aby pozwolił parlamentarnej komisji ds. wywiadu i bezpieczeństwa nadzorować, które dokumenty powinny zostać ujawnione w związku z katastrofalną nominacją Mandelsona na ambasadora w Waszyngtonie.

Było to dla premiera upokorzeniem i w oczach większości parlamentarzystów Partii Pracy przyspieszyło jego koniec.

Na kilka godzin przed strajkiem pani Rayner „założyła sklep” w herbaciarni Commons – gdzie parlamentarzyści wszystkich warstw zbierają się, by spiskować – podczas lunchu składającego się z kurczaka i frytek, który nie przypominał Notting Hill.

Kiedy przeżuwała, otoczona przez „gwardię pretoriańską” sojuszników, jej chłopak – i główny cheerleader polityczny – Sam Tarry przechadzał się po posiadłości parlamentarnej, machając w jej imieniu.

Jest mało prawdopodobne, aby jej interwencja w Commons była odosobnionym przypadkiem.

W przyszłym tygodniu pani Rayner ma przemawiać na konferencji Stowarzyszenia Night Time Industries Association, podczas której ma wezwać do obniżenia stawek VAT dla branży hotelarsko-gastronomicznej.

Takie posunięcie postawiłoby ją w sprzeczności z kanclerz Rachel Reeves, która oparła się presji, aby rozszerzyć na szerszą branżę pomoc w wysokości 100 milionów funtów dla pubów zmagających się z gwałtowną podwyżką stawek biznesowych.

Kiedy pani Rayner przeżuwała jedzenie, otoczona przez „gwardię pretoriańską” swoich sojuszników, jej chłopak – i główny cheerleader polityczny – Sam Tarry przechadzał się po posiadłości parlamentarnej, machając w jej imieniu. Para została sfotografowana razem na festiwalu Parklife w czerwcu 2022 r

Przyjaciele pani Rayner twierdzą, że nie czuje się ona zobowiązana do lojalności wobec sir Keira i pani Reeves, ponieważ choć kanclerz otrzymała pełną ochronę na Downing Street, kiedy w październiku Daily Mail ujawniła, że ​​wynajęła swój londyński dom bez wymaganej licencji wynajmującego, pani Rayner została „rzucona wilkom” podczas skandalu związanego z opłatą skarbową.

Jest to skarga, którą publicznie powtórzyła jej bliska sojuszniczka Louise Haigh, która została zmuszona do rezygnacji ze stanowiska sekretarza transportu po tym, jak w 2024 r. upubliczniono jej wyrok skazujący za oszustwa związane z telefonami komórkowymi z 2014 r. – bez takiego samego wsparcia ze strony nr 10, jakie otrzymała pani Reeves.

Pani Haigh odgrywa kluczową rolę w grupie parlamentarzystów z miękkiej lewicowej Partii Pracy w Tribune, która, jak się oczekuje, poprze każdą kandydaturę Raynera na przywództwo.

Nadałoby to ton rządowi jeszcze bardziej lewicowemu niż rząd Sir Keira, w którym Ed Miliband, mający obsesję na punkcie Net Zero, przygląda się stanowisku kanclerza i przyjaciółce pani Rayner, Rosenie Allin-Khan, przeznaczonej na stanowisko Wesa Streetinga w służbie zdrowia.

Choć trzeba przyznać, że są to twierdzenia, o których rzecznik pani Rayner mówi: „Nie uznajemy”.

Mimo to poczucie impetu, jakie za nią stoi, wzrosło, odkąd burmistrz Manchesteru Andy Burnham został zablokowany przez rządzącą Partię Pracy NEC jako kandydatka tej partii w wyborach uzupełniających w Gorton i Denton w tym miesiącu.

Posłowie Partii Pracy popierający Burnhama spodziewali się, że pani Rayner będzie kandydowała na jego zastępcę, jeśli wróci do Izby Gmin, i mylili się, gdy nie próbowała nakłonić NEC do poparcia pana Burnhama.

Posłowie Partii Pracy, którzy popierają Andy’ego Burnhama (na zdjęciu w zeszłym tygodniu), spodziewali się, że pani Rayner będzie kandydować na jego zastępcę, jeśli wróci do Izby Gmin

Sojusznicy pani Rayner dali jasno do zrozumienia Wesowi Streetingowi (na zdjęciu w zeszłym miesiącu), że będzie musiał pokonać panią Rayner, zanim spełni swoje życiowe ambicje i zostanie premierem

Od tego czasu jej sojusznicy informują, że „Angela jest własną kobietą”, która spodziewa się kandydować samodzielnie, a nie jako „ozdoba” dla pana Burnhama czy Streetinga.

Miało to na celu wyjaśnienie ministrowi zdrowia, że ​​będzie musiał pokonać panią Rayner, zanim osiągnie swoje życiowe ambicje i zostanie premierem.

Kiedy sir Keir poczułby się pewniej na swojej pozycji, pani Rayner stanowczo zaprzeczałaby, jakoby miała jakiekolwiek ambicje przywódcze.

W ubiegły weekend dziennik „The Mail on Sunday” doniósł, że pozyskała „skrzynię wojenną” o wartości ponad miliona funtów na sfinansowanie swojej kandydatury na następcę Sir Keira – po pozyskaniu i zjedzeniu darczyńców w jej niesławnym nadmorskim kryjówce – i obiecała zwolennikom stanowiska w rządzie.

W ramach zaostrzenia spisku założyła także nową firmę o wielkiej nazwie The Office of Angela Rayner Ltd, aby czerpać zyski z działalności.

Gazeta doniosła również, że jej zwolennicy twierdzili, że HMRC przeciąga dochodzenie w sprawie jej spraw podatkowych na polecenie podejrzanej sieci establishmentów, próbującej powstrzymać ją przed objęciem funkcji premiera.

Spośród wszystkich tych twierdzeń pani Rayner wydawała się naprawdę zirytowana jedynie perspektywą HMRC w tej historii, co skłoniło bliskie jej źródło do powiedzenia: „Angela szanuje HMRC i wszelka krytyka dotycząca sposobu, w jaki zajmują się jej sprawą, nie jest jej przypisana ani usankcjonowana przez nią”.

Dochodzenie w tej sprawie niewątpliwie przyprawia panią Rayner o ból głowy.

Jej sojusznicy wciąż mają nadzieję, że zostanie uniewinniona i że oszczędzi jej konieczności zapłacenia pełnych 40 000 funtów niedopłaty za jej nieruchomość w Hove.

Jeśli premier upadnie przed raportem HMRC, nadal będzie jej trudno powstrzymać się od rzucenia kapelusza na ring.

Minęło zaledwie pięć miesięcy od odejścia pani Rayner z gabinetu, ale jej sojusznicy uważają, że okres nieobecności w rządzie zwiększył jej szanse na przywództwo, ponieważ nie są dotknięte niemal codziennymi katastrofami administracji Starmera.

Dało jej to także czas na pozyskanie parlamentarzystów Partii Pracy, darczyńców i członków partii, którzy zadecydują o konkursie.

Mówi się, że ma już ponad 81 nazwisk parlamentarzystów popierających kandydaturę, niezbędnych do rozpisania konkursu, a członkowie partii już oceniają ją lepiej niż Streeting.

Przyjaciele mówią, że dla niej misją jest trzymanie Nigela Farage’a z dala od Downing Street; ze swojej strony przywódca Reform UK uważa ją za trudniejszą przeciwniczkę niż obecna urzędująca pozycja nr 10.

W zeszłym roku w swojej rezygnacji pani Rayner stwierdziła, że ​​„dla nastoletniej mamy z osiedla komunalnego w Stockport służba na najwyższym szczeblu rządowym była zaszczytem mojego życia”.

Upadek administracji Sir Keira oznacza, że ​​jest ona teraz gotowa pójść jeszcze dalej – i przy okazji przeciągnąć nasz rząd jeszcze bardziej na lewicę.