Jedyne wyjątek, dzięki któremu Brytyjczycy mogą uniknąć poboru do wojska w Wielkiej Brytanii | Wielka Brytania | Aktualności

Podczas pierwszą wojnę światowąWielka Brytania po raz pierwszy w swojej historii wprowadziła pobór do wojska, aby zwiększyć swoją siłę roboczą, początkowo polegając na armii ochotniczej, za namową wąsatego sekretarza wojny lorda Kitchenera. Od marca 1916 r. służba wojskowa była obowiązkowa dla wszystkich samotnych mężczyzn w wieku od 18 do 41 lat, z wyjątkiem osób wykonujących prace uważane za niezbędne dla działań wojennych, zajmujących się wyłącznie utrzymaniem osób na utrzymaniu, niezdolnych do pracy ze względu na stan zdrowia lub „tych, którzy mogliby wyrazić sprzeciw sumienia”.

Według Imperial War Museum około 16 000 Brytyjczyków odmówiło służby zbrojnej ze względu na przekonania (CO) podczas Wielkiej Wojny.

Eksperci zauważyli również, że typową procedurą CO było złożenie wniosku do lokalnego sądu o zwolnienie ze służby wojskowej.

Były one jednak prowadzone przez członków, którzy byli „słabo przeszkoleni” i w wielu przypadkach „wykorzystywali przesłuchania jedynie do przedstawienia własnych poglądów”.

Kwestia ta jest uwzględniona w ustawodawstwie przyjętym przez niektóre państwa członkowskie UE, które posiadają już aktywny system poboru do wojska, ponieważ prawodawcy uznali prawa osób sprzeciwiających się w prawie krajowym.

Raport UE stwierdziło, że zamiast tego oferują możliwość zapisania się do alternatywnego programu służby, zwykle służby cywilnej lub nieuzbrojonej.

W dokumencie dodano, że Europejskie Biuro ds. Sprzeciwu sumienia (EBCO) podkreśla, że ​​czas trwania służby zastępczej jest „często proporcjonalny do czasu służby wojskowej”.

Jednakże w niektórych krajach osoby wykonujące usługę zastępczą mogą podlegać dłuższym okresom.

Na przykład w Finlandii CO pełnią służbę wojskową przez 347 dni zamiast 165 lub 255 dni.

W Austrii pełnią tę funkcję przez dziewięć miesięcy zamiast sześciu.

Jeżeli Wielka Brytania miałaby wprowadzić pobór do wojska, czego rząd stwierdził w zeszłym roku, że „nie rozważa”, mogłaby oprzeć swoją metodę na metodach już stosowanych na kontynencie i najprawdopodobniej obejmowałaby klauzulę CO.